Φόρμα αναζήτησης

Πώς οι Ε/Κ εξυπηρετούν τα συμφέροντα της Τουρκίας;

Η γεώτρηση της Τουρκίας στα ανοιχτά της Πάφου έχει ξεπεράσει τα 3.000 πόδια και παρά τα προβλήματα που σύμφωνα με συγκλίνουσες πληροφορίες αντιμετωπίζει το τρυπάνι του «Fatih», η προσπάθεια θα προχωρήσει μέχρι τέλους, με βάση την αγγελία προς ναυτιλλομένους 0560/19 του Ράδιο Αττάλεια. Ο γεωτρητικός στόχος είναι σεσημασμένος πλέον, στα 36,6 ναυτικά μίλια από την εγγύτερη ακτή της Κύπρου, 30 ναυτικά μίλια από τη μέση γραμμή ανάμεσα στις ακτές των δύο κρατών και τουλάχιστον 83 ναυτικά μίλια από την εγγύτερη ακτή της Τουρκίας.

Τις επόμενες βδομάδες, σύμφωνα με δήλωση Τούρκων αξιωματούχων, θα οδεύσει προς τη νότια ΑΟΖ της Κύπρου και το «Yavuz», σε μια πολύ πιο τολμηρή αποστολή αφού, αν ευσταθούν οι κυβερνητικές εκτιμήσεις που εδράζονται σε ανάλυση των μυστικών υπηρεσιών, αυτό θα τρυπήσει σε θαλάσσιο οικόπεδο το οποίο έχει ήδη αδειοδοτηθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία. Εν ολίγοις η Κύπρος περικυκλώνεται και από θαλάσσης και λογικό είναι ο Πρόεδρος να ασφυκτιά. Δυστυχώς δεν συμβαίνει μόνο αυτό. Είμαστε περικυκλωμένοι από παντού.

Η πρώτη

Η πρώτη περικύκλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας, που είναι περικύκλωση όλων μας, έχει να κάνει με τον έλεγχο του 36% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία από το 1974. Μόνο που υπάρχουν και περαιτέρω εξελίξεις τον τελευταίο καιρό:

  • Ο κατοχικός στρατός ενισχύεται με νέα υπερσύγχρονα τανκς και τα λιμάνια στον βορρά κατακλύζονται συνεχώς από τουρκικά πολεμικά πλοία και υποβρύχια.
  • Τα μικροεπεισόδια στη νεκρή ζώνη αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο τους τελευταίους μήνες.
  • Ο πληθυσμός στα κατεχόμενα αυξάνεται σχεδόν ανεξέλεγκτα με συνεχή ροή νέων εργαζομένων από την Τουρκία.
  • Μέσω των κατεχομένων η Κυπριακή Δημοκρατία δέχεται καθημερινά μια ασταμάτητη ροή μεταναστών, οι οποίοι έρχονται από την Τύμπου και ζητούν στα οδοφράγματα πολιτικό άσυλο.
  • Οι Τ/Κ σε πολύ πιο μαζικούς αριθμούς από ό,τι στο παρελθόν -είτε γιατί θέλουν να μεταναστεύσουν είτε γιατί είναι άπληστοι- διεκδικούν μέσω δικαστηρίων τις περιουσίες τους στη νότια Κύπρο. Αυτό απασχόλησε ακόμα και υπηρεσιακές συσκέψεις.

Εν ολίγοις, τα τετελεσμένα της κατοχής του 1974 αυξάνονται και πληθύνονται, με την Κυπριακή Δημοκρατία να μπορεί να κάνει ελάχιστα για να τα αποτρέψει ή έστω να τα επιβραδύνει. Η πλήρης τουρκοποίηση των κατεχομένων απειλεί όλη την Κύπρο, βγάζει από την εξίσωση τους Τ/Κ, πετά στο περιθώριο την Ευρωπαϊκή Ένωση και φέρνει κατάφατσα 800.000 Ε/Κ με 80 εκατ. Τούρκους οι οποίοι κι αυτοί έχουν εθιστεί από τις ηγεσίες τους ότι οι Ε/Κ είναι οι εχθροί. Σε αυτή τη μάχη με τον χρόνο, χωρίς άμυνα, χωρίς ουσιαστικές συμμαχίες, όσους πύργους κι αν κτίσουμε, όσα παχιά λόγια κι αν εκστομίσουμε, πώς θα επιβιώσουμε; Αυτό το ερώτημα θα πρέπει να το απαντήσει ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Εκτός πλέον κι αν συμμερίζεται και αυτός τις προφητείες περί επερχόμενης διάλυσης της Τουρκίας για τις οποίες ακούει τελευταία σε διάφορες διαλέξεις που παρακολουθεί η αναπληρώτρια διευθύντρια του διπλωματικού του γραφείου.

Η δεύτερη

Η δεύτερη περικύκλωση θυμίζει τον ναυτικό αποκλεισμό της Αμμοχώστου από τον Λαλά Μουσταφά το 1571. Πρώτα πολιορκία από την ξηρά και στη συνέχεια από τη θάλασσα. Ο Μαρκαντώνιος Βραγαδίνος άντεξε ηρωικά 11 μήνες. Επί της θαλάσσης οι επιλογές των 2 γεωτρητικών στόχων από πλευράς Τουρκίας δεν είναι καθόλου τυχαίες, αλλά υπηρετούν μια συγκεκριμένη πολιτική τακτική.

  • Στην πρώτη περίπτωση ο στόχος του «Fatih» επελέγη για να εγγράψει συγκεκριμένες διεκδικήσεις της Τουρκίας σε ό,τι αφορά τη δική της υφαλοκρηπίδα στην Ανατολική Μεσόγειο. Πίσω από την επιλογή του στόχου βρίσκεται η τουρκική θεώρηση ότι δεν γίνεται αποδεκτή η λύση της μέσης γραμμής. Η Τουρκία ισχυρίζεται ότι λόγω μεγαλύτερης ακτογραμμής και κυρίως πληθυσμού δικαιούται να διεκδικήσει μεγαλύτερη υφαλοκρηπίδα, επικαλούμενη και σχετικές διατάξεις του Δικαίου της Θάλασσας οι οποίες μάλιστα παρήγαγαν και δίκαιο σε υποθέσεις που ήχθησαν ενώπιον του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου της Χάγης. Ως γνωστόν, το δικαστήριο στις υποθέσεις Malta Vs Libya το 1985 αλλά και στην υπόθεση της Βρετανίας, η οποία διεκδίκησε ίση γραμμή για τα Channel Islands στη Μάγχη από τη Γαλλία, δεν χρησιμοποίησε μόνο την αρχή της ίσης απόστασης. Σε αυτή την αρχή βέβαια επιμένει και έχει σοβαρούς λόγους να επιμένει η Κυπριακή Δημοκρατία, αφού υπέγραψε παρόμοιες συμφωνίες με Αίγυπτο, Ισραήλ και Λίβανο. Επίσης, η Κύπρος δεν είναι νησί τύπου «Μάλτα γιοκ», αλλά το τρίτο σε έκταση της Μεσογείου. Το δικαστήριο στις πιο πάνω υποθέσεις, ωστόσο, επικαλούμενο την αρχή της ευθυδικίας που παραπέμπει σε μια δίκαιη ή πιο ισομερή κατανομή (equitable rights) και λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές περιστάσεις της περιοχής, δικαίωσε τα ηπειρωτικά κράτη (Γαλλία και Λιβύη) δίνοντάς τους πολύ μεγαλύτερο μερίδιο στην ΑΟΖ εις βάρος της Μάλτας και των Channel Islands.
  • Στην περίπτωση του «Yavuz» η Τουρκία ως εγγυήτρια δύναμη επαναλαμβάνει αυτό που λέει συνεχώς. Ότι θα πραγματοποιήσει γεώτρηση εκ μέρους των Τ/Κ. Ότι δηλαδή δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία την οποία ελέγχουν οι Ελληνοκύπριοι μετά το 1964 και ότι πάντα ως εγγυήτρια δύναμη διεκδικεί τα νόμιμα δικαιώματα των Τ/Κ. Τα οποία εκτείνονται και στη θάλασσα και τα οποία παραβιάζονται λόγω των γεωτρήσεων που πραγματοποιεί μονομερώς η ελληνοκυπριακή ΚΔ. Εν ολίγοις η Τουρκία επιχειρεί να περάσει τη θέση ότι υπό οποιεσδήποτε συνθήκες οι Τ/Κ είναι συνεταίροι στο φυσικό αέριο. Προς το παρόν και σε ευθεία αμφισβήτηση της νομιμότητας και της κυριαρχίας της ΚΔ, το «Yavuz» θα επιχειρήσει στη νότια θάλασσα της Κύπρου, ίσως στο θαλάσσιο τεμάχιο 8 όπου το Μπαρμπαρός έχει προβεί σε σειρά ερευνών μέχρι στιγμής. Υπενθυμίζουμε ότι το τεμάχιο αυτό έχει αδειοδοτηθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία στις εταιρείες Total και ENI. Οι δύο εταιρείες, θυμίζουμε, έχουν πληρώσει αρκετά εκατ. ευρώ στην ΚΔ για να αποκτήσουν τα δικαιώματα χρήσης. Αν λοιπόν η Τουρκία πραγματοποιήσει γεώτρηση σε αδειοδοτημένο τεμάχιο, χωρίς η ΚΔ να μπορέσει να αντιδράσει αξιόπιστα, τότε προκύπτουν δύο προβλήματα. Το πρώτο θέμα είναι οικονομικοεμπορικό και αφορά τις εταιρείες Total και ENI οι οποίες είναι δυνατόν να καταγγείλουν την ΚΔ, τερματίζοντας ταυτόχρονα το γεωτρητικό τους πρόγραμμα. Το δεύτερο θέμα είναι πολύ πιο ουσιαστικό αφού στην πράξη συνιστά de facto κίνηση αποαναγνώρισης της ΚΔ.

Εν ολίγοις οι κινήσεις της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ αποτελούν μια δεύτερη περικύκλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ο οποίος βεβαίως θα δώσει τη μάχη στην ΕΕ και τον ΟΗΕ σε μια προσπάθεια να ληφθούν μέτρα ή και κυρώσεις κατά της Τουρκίας. Προς το παρόν η Τουρκία χωρίς λύση του Κυπριακού φαίνεται να κινείται ανενόχλητη.

Η τρίτη

Υπάρχει και μια τρίτη περικύκλωση που δυστυχώς είναι αυτοφυής. Αφορά σχεδόν όλους τους αυτοεγκλωβισμένους πολιτικούς αυτής της χώρας, με τελευταίο leading actor στο πολιτικό θέατρο του παραλόγου τον κ. Πρόεδρο. Ο ίδιος ο Πρόεδρος λίγο μετά το Μοντ Πελεράν και κυρίως μετά το Κραν Μοντανά, έχοντας στο πλευρό του την πλειοψηφία των ηγεσιών των κομμάτων, σταδιακά προσχώρησε σε μια ρητορική στο Κυπριακό η οποία κατά κύριο λόγο στόχευε στην επανεκλογή του και όχι στη λύση του Κυπριακού. Με βάση όλες τις δημοσκοπήσεις στην Κύπρο, υπάρχει ένα ποσοστό 30% που θέλει λύση, ένα 30% που δεν θέλει λύση χωρίς να αντιπροτείνει κάτι και ένα 40% που αναμένει προτάσεις και καθοδήγηση από την ηγεσία του. Δηλαδή μια απάντηση σε ένα σοβαρό ερώτημα: Η λύση θα διατηρήσει και θα βελτιώσει τα κεκτημένα που έχουμε ως κοινωνία ή θα τα χειροτερέψει; Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επέλεξε τον εύκολο δρόμο. Δεν διαλέχθηκε με τον κόσμο, απεναντίας, καλλιέργησε τους εύλογους φόβους του μέσου Κύπριου, τους έκανε σύνθημα και πολιτική του και επανεξελέγη πανηγυρικά περικυκλωμένος από βολικούς συνεργάτες που δεν τολμούσαν να πουν τη γνώμη τους ακόμα κι αν διαφωνούσαν μαζί του. Ένας ολόκληρος Πρόεδρος αυτοαναιρέθηκε σε σχέση με το προεκλογικό του πρόγραμμα χωρίς να βρεθεί ένας πολιτικός συνεργάτης, ένας σύμβουλός του να αντιδράσει, πολύ περισσότερο δε να παραιτηθεί. Βεβαίως σήμερα χρειάζεται τεράστια προσπάθεια για να ανατρέψει τις εντυπώσεις της κοινής γνώμης. Εξακολουθώ όμως πάντα να πιστεύω ότι αν ο κ. Πρόεδρος αναγνωρίσει τις ιστορικές του ευθύνες είναι ο μόνος που μπορεί να το κάνει.

Με ταχύτητα φωτός

Αν κάποιος επιχειρήσει να εμβαθύνει στα πράγματα ίσως διαπιστώσει ότι τόσο ο Πρόεδρος όσο και οι πλείστες πολιτικές ηγεσίες βρίσκονται σήμερα σε απόγνωση. Η Τουρκία συστηματικά, κάνοντας επίδειξη ισχύος, κινούμενη στα όρια της νομιμότητας και υπό την ανοχή της διεθνούς κοινότητας μας περικυκλώνει. Έχει διχοτομήσει το έδαφος της Κύπρου, έχει τριχοτομήσει την ΑΟΖ, υπονομεύει τη νομιμότητα της ΚΔ, εκμεταλλεύεται τη νομιμότητά της παίζοντας με το περιουσιακό στον νότο, επιβαρύνει τους Ε/Κ με ροές μεταναστών, μας διασπά ανοίγοντας θέμα Βαρωσιού. Αναζητήσαμε διεξόδους στις τριμερείς, στον ΟΗΕ, στην ΕΕ, αλλά κανένας δεν υιοθετεί πλήρως τις θέσεις μας. Ακόμα και η ΕΕ, η οποία έκανε τις πιο αυστηρές υποδείξεις στην Τουρκία, συνόδευσε αυτές τις υποδείξεις με σοβαρές παραινέσεις για άμεση επανέναρξη των συνομιλιών στο Κυπριακό. Όλοι θέλουν να τελειώνουν με το Κυπριακό και πιστέψτε με κανένας δεν θέλει το Κυπριακό να λυθεί με τους όρους της Τουρκίας, γι’ αυτό και με τη σύμφωνη γνώμη της Τουρκίας το Κυπριακό οδηγήθηκε προς λύση εντός της ΕΕ. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υπό το βάρος αυτής της πίεσης, επί του εδάφους, της θαλάσσης αλλά και διπλωματικά, αντέδρασε αυτές τις μέρες με σειρά επιστολών προς τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ. Πιστεύω ότι δεν γίνεται πιστευτός διεθνώς, παρά το ότι στο εσωτερικό έχει κερδίσει τη μάχη. Μπορεί να επαναπαυθεί στον έλεγχο της εσωτερικής κοινής γνώμης και να μην κάνει τίποτα. Όμως ξέρει πολύ καλά ότι σε αυτό το παιχνίδι κερδίζει μόνο η Τουρκία. Ο Πρόεδρος αντιδρά με το επιχείρημα «μα τι θέλετε να κάνω; Δεν βλέπετε τι δηλώνουν οι Τούρκοι πολιτικοί και τι νέα τετελεσμένα επιβάλλουν στην ΑΟΖ μας; Τι προτείνετε; Να συμφωνήσω με τα τετελεσμένα»; Η φοβική κοινή γνώμη της Κύπρου αποδέχεται κατά πλειοψηφία αυτό το επιχείρημα. Μπορεί όμως ο κ. Πρόεδρος να κοιμάται ήσυχος όταν διεθνώς το επιχείρημα αυτό εκλαμβάνεται ως φθηνός λαϊκισμός; «Στο Κραν Μοντανά η Τουρκία υποχρεώθηκε να πάει για να δώσει και όχι για να πάρει» μας λένε ακόμα και φίλοι μας. «Πήγε για να επιστρέψει έδαφος, να συζητήσει τερματισμό των εγγυήσεων του 1960 και για να απομακρύνει στρατεύματα».

Θα ήθελα να απαντήσω ξεκάθαρα σε κάποιους που ίσως ρωτήσουν. Υπό τις συνθήκες προσωπικά προτιμώ μια λύση με προβλήματα ή και δυσλειτουργίες εντός της ΕΕ παρά ένα status quo στο οποίο η Κύπρος θα είναι όμηρος της Τουρκίας. Στην πρώτη περίπτωση αλλάζουμε γήπεδο, αλλάζουν οι ισορροπίες και παλεύουμε για το καλύτερο ή το λιγότερο καλό. Που είναι είτε μια σοβαρή ομοσπονδία εντός της Ευρώπης ή μια βελούδινη διχοτόμηση χωρίς πόλεμο και πάλι εντός της Ευρώπης. Οι μόνοι που με πειστικότητα αυτή τη στιγμή θέλουν τερματισμό του τουρκικού status quo είναι ο Μουσταφά Ακιντζί και οι Τ/Κ. Οι Ε/Κ πολιτικοί, είτε λόγω πολιτικής ανοησίας είτε λόγω προσωπικής απληστίας, έχουν βολευτεί με το status quo εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της Τουρκίας.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.