Φόρμα αναζήτησης

Πολιτικά ομιλούντες για τη Δικαιοσύνη και ποιοι πρέπει να παραιτηθούν;

Κάποιοι θεοποιούν τη δικαιοσύνη. Την παρουσιάζουν ως τυφλή απέναντι στην υποκειμενικότητα και τη δολιότητα και κατ’ επέκταση ακριβοδίκαιη [...]

Read More...

Κάποιοι θεοποιούν τη δικαιοσύνη. Την παρουσιάζουν ως τυφλή απέναντι στην υποκειμενικότητα και τη δολιότητα και κατ’ επέκταση ακριβοδίκαιη. Κάποιοι της δίνουν και μεταφυσικές ιδιότητες ταυτίζοντας τους νόμους με θέσφατα των Θεών, περίπου όπως τις 10 εντολές του Μωυσή, την επί του όρους ομιλία και τους Μακαρισμούς του Χριστού, για να φτάσουμε και στους διαδόχους των Θεών, δηλαδή τον κάθε αυταρχικό ηγέτη, ηθικό (Πεισίστρατος) ή ανήθικο (Λουδοβίκος ΙΔ) ο οποίος θεωρεί ότι ο νόμος και η δικαιοσύνη εκπηγάζει από τον ίδιο.

Τι είναι οι νόμοι

Στην καλύτερη περίπτωση οι νόμοι που συναποτελούν τη Δικαιοσύνη σε ένα κράτος, δεν είναι τίποτε άλλο από μια πολιτική διαδικασία. Η δικαιοσύνη δεν είναι τίποτε άλλο από τη θεραπαινίδα της Πολιτικής. Στα δημοκρατικά κράτη οι νόμοι αποτελούν τον αλγόριθμο ενός συμβιβασμού των πολιτών. Όπως πολύ παραστατικά το επεξηγεί στους Νόμους του ο Πλάτων, όταν οι άνθρωποι από περιπλανώμενοι τροφοσυλλέκτες, άρχισαν να ιδρύουν τους πρώτους συνοικισμούς δημιουργήθηκε μια κοινωνία που απαιτούσε κανόνες συνύπαρξης. Στην πραγματικότητα οι απόλυτα ελεύθεροι και ανάρχως διακινούμενοι άνθρωποι έπρεπε οικειοθελώς να παραχωρήσουν μέρος της ελευθερίας τους, αποδεχόμενοι περιορισμούς τους οποίους επέβαλε πλέον η κοινωνική συνάφεια. Αποδεχόμενοι ότι η ελευθερία ενός ανθρώπου σταματά εκεί που ξεκινά η ελευθερία ενός άλλου.

Στον αλγόριθμο βεβαίως αυτό σταδιακά εισέρχεται και η πολιτική ισχύς. Οι ηγέτες, οι κυβερνώντες, αυτοί που κάνουν τους νόμους είναι σε θέση να επιβάλλουν σε πολλές περιπτώσεις τη βούληση και τα συμφέροντα τους, λειτουργώντας ως κλίκα. Στη χειρότερη περίπτωση αυτής της πολιτικής διαδικασίας τί είναι οι νόμοι; Κάποιοι αποδίδουν στον Μπίσμαρκ την πιο κάτω φράση: «Δύο πράγματα δεν χρειάζεται να ξέρεις πως φτιάχνονται. Οι νόμοι και τα λουκάνικα».

Συμπερασματικά αν οι νόμοι είναι κατά κύριο λόγο προϊόντα μιας πολιτικής διαδικασίας πώς διακρίνουμε την ποιότητα τους; Κατά συνεκδοχή θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι συναρτώνται άμεσα με την ποιότητα της πολιτικής ζωής μιας χώρας. Αν η ποιότητα της Δημοκρατίας είναι υψηλή τότε και οι νόμοι της είναι κατά το δυνατόν δίκαιοι. Αν μια χώρα λειτουργεί ως ζούγκλα σαφέστατα και θα επικρατήσει το δίκαιο της ζούγκλας.

Η Κύπρος

Σε ποια κατάσταση βρισκόμαστε στην Κύπρο; Μάλλον κάπου στη μέση. Ούτε υψηλής ποιότητας Δημοκρατία έχουμε, ούτε και ακριβώς ζούγκλα είμαστε. Αν χρειάζεται λοιπόν κάτι είναι να ανεβάσουμε το επίπεδο των υφιστάμενων νόμων και κυρίως να ελέγξουμε την διαδικασία απονομής της Δικαιοσύνης. Την ανάγκη αυτού του ελέγχου την έχουμε ήδη εμπεδώσει σε ότι αφορά την πολιτική ζωή του τόπου. Και απ’ εκεί πρέπει να αρχίσουμε. Οι πολιτικοί οφείλουν να θεσμοθετήσουν κανονισμούς οι οποίοι να επιτρέπουν αυτούς τους ελέγχους πρώτα για τους ίδιους, οι οποίοι να εγγυώνται  ότι κανένας δεν αυθαιρετεί.

Τις τελευταίες μέρες έχω την εντύπωση ότι και ο τελευταίος Κύπριος έχει πλέον συνειδητοποιήσει ότι και στον τομέα της Δικαιοσύνης υπάρχει ανάλογη αυθαιρεσία με αυτήν που υπάρχει στο χώρο της Πολιτικής. Τοποθετήθηκα, την επομένη της αποστολής της επιστολής του κ. Νίκου Κληρίδη στον Δικηγορικό Σύλλογο, στο τηλεοπτικό δελτίο του Σίγμα, αλλά νομίζω αξίζει τον κόπο να επεκταθώ. Προηγουμένως επιθυμώ να προβώ σε μία διευκρίνιση η οποία πρέπει να γίνει, αφού ο κ. Νίκος Κληρίδης έθεσε δημόσια προς εμένα ερώτημα σε σχέση με συγγένεια που έχω με τον δικαστή Νικολάτο. Καμία εξ αίματος συγγένεια, ούτε ποτέ στη ζωή μου γνώρισα τα παιδιά του κ. Νικολάτου από τον πρώτο του γάμο ή την αδερφή του. Ο κ. Νικολάτος έχει παντρευτεί σε δεύτερο γάμο μία ξαδέρφη μου. Η τελευταία συνάντηση που είχα με το ζεύγος Νικολάτου ήταν πριν από τρία χρόνια στο γάμο της θυγατέρας της ξαδέρφης μου.   

 

  • Το Ανώτατο Δικαστήριο είναι ανέλεγκτο, οπότε δρα ανεγξέλεκτα. Και κυρίως διαιωνίζει τα όποια προβλήματα έχει, αφού διορίζει τους νέους δικαστές και κυρίως, αυτορυθμιζόμενο, καθορίζει τους κανονισμούς λειτουργίας του. Με βάση αυτούς τους κανονισμούς ο κ. Νικολάτος, ισχυρίζεται ότι δεν ήταν υποχρεωμένος να δηλώσει την όποια σχέση είχε με την τράπεζα σε ότι αφορά τον εξωδικαστικό συμβιβασμό της θυγατέρας του. Πιστεύω ότι θα έπρεπε να το κάνει, για να συνάδουν οι λόγοι του με έργα, αφού σε πρόσφατη διάλεξή του ενώπιον των δικαστών είχε πει “η απονομή δικαιοσύνης δεν πρέπει να φαίνεται τίμια αλλά και να αποδίδεται”. Την ίδια στιγμή οι δικαστές Ναθαναήλ, Λιάτσος, Παμπαλής, Χριστοδούλου, Οικονόμου και Καουτζιάνη, όταν δικάζουν δεν υποχρεούνται να αυτοεξαιρούνται άμεσα και χωρίς καμιά δικαιολογία όταν στις δίκες που έχουν  ενώπιον τους εμπλέκονται  καθοιονδήποτε τρόπο τα παιδιά τους. Απλώς ρωτάνε τον δικηγόρο της άλλης πλευράς αν  έχει ένσταση. Στ αλήθεια τι θα μπορούσε να απαντήσει ένας δικηγόρος; Ότι ναι «θέλω να εξαιρεθείτε διότι δεν σας εμπιστεύομαι διότι στο Γραφείο Χρυσαφίνης και Πολυβίου ή Τζο Τριανταφυλλίδης που βρίσκεται απέναντι μου εργάζεται ο γιος σας», ο οποίος λογικά το απόγευμα θα πίνει καφέ μαζί σας και θα σας λέει «άτε ρε παπάκι δεν γίνεται να χάσουμε αυτή τη δίκη»; Αλλά μόνο αυτό βαραίνει το Ανώτατο;  Πρόσφατα και σε μια επίδειξη πολιτικής ανευθυνότητας θεσμοθέτησε –ως ανεξάρτητη εξουσία- την διακοπή στις περικοπές μισθών μόνο για τους δικαστές –  που έχουν υποστεί όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι το Δεκέμβριο του 2012- παίρνοντας πίσω μάλιστα και όλους τους μισθούς αναδρομικά! 

 

  • Ο γενικός εισαγγελέας επίσης είναι ανέλεγκτος. Ηθικολογεί σήμερα εναντίον κάποιων συναδέλφων του στο Ανώτατο με τους οποίους ήταν συνάδελφος για 30 χρόνια. Οπότε γνώριζε. Ηθικολογεί για τις υποθέσεις στην Τράπεζα Κύπρου, ενώ και ο ίδιος ουδέποτε δήλωσε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο γιος του εργοδοτείτο στην Τράπεζα Κύπρου. Σήμερα και εκ των υστέρων υποβάλει ότι ο κ. Νικολάτος έπρεπε να αυτοεξαιρεθεί στη δίκη της Τράπεζας το Σεπτέμβριο του 2018 λόγω της θυγατέρας του, αλλά ο ίδιος το Δεκέμβριο του 2015 είχε συμφωνήσει με τον εξωδικαστικό αυτό συμβιβασμό και μάλιστα χωρίς έξοδα. Λέει ότι δεν γνώριζε και ότι δεν όφειλε να γνωρίζει. Τότε πώς έμαθε; Έμαθε εξ επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος, μετά την εναντίον του απόφαση στο Εφετείο διά της νικώσας ψήφου Νικολάτου; Αλλά γιατί να μην ισχύει και το αντίθετο; Ότι σιώπησε αναμένοντας κι αυτός χάρη από τον Νικολάτο; Τέλος μιας και ο γενικός εισαγγελέας ταυτίστηκε σε όλα με τον αδελφό του Νίκο Κληρίδη οφείλει επίσης να απαντήσει δημοσίως. Ποιες εκκρεμότητες έχει ο αδελφός του με την Τράπεζα Κύπρου οι οποίες είναι δυνατόν να επηρεάζουν και τον έλεγχο της πάλαι ποτέ οικογενειακής τους περιουσίας;         

 

Λαϊκισμός

Καταλήγω με τα αιτήματα κάποιων σήμερα: Να παραιτηθεί ο άλφα, να παραιτηθεί ο βήτα, ενώ μια δημοσκόπηση μεταξύ του νοήμονος κοινού ανεβάζει τη δημοτικότητα του κ. Κώστα Κληρίδη στα ύψη με το σύνθημα να δονεί τις σελίδες του Facebook. «Ο Κληρίδης για Πρόεδρος».

Αν κάποιοι επιμένουν να θέλουν άμεση απονομή δικαιοσύνης, αν θεωρούν ότι ως άλλοι Ροβεσπιέροι πρέπει να στήσουμε καρμανιόλες στην πλατεία, τότε ίσως να ήταν δίκαιο να ζητούμε την παραίτηση όλων των εμπλεκομένων. Πολύ πιο παραγωγικό για την Δημοκρατία μας, θα ήταν εξ αφορμής αυτής της συζήτησης να εγκύψουμε στο πρόβλημα και να αναζητήσουμε σοβαρές λύσεις. Το πρόβλημα μας είναι θεσμικό και κυρίως συνταγματικό και εκλύει τη δυσοσμία του από το 1964. Λειτουργούμε ως χώρα με το δίκαιο της ανάγκης. Το κάναμε για να προστατέψουμε εξωτερικά την Κυπριακή Δημοκρατία τότε, αφήνοντας την όμως αθωράκιστη εσωτερικά χωρίς checks & balances. Εν έτει 2019 εξακολουθούμε να πορευόμαστε με το δίκαιο της ανάγκης. Το συντηρούμε ύποπτα, προφανώς για να ικανοποιούν κάποιες άπληστες κλίκες τις ανάγκες τους. 

Send this to a friend