Φόρμα αναζήτησης

Ο Ακιντζί και η ευκαιρία του Αναστασιάδη

Αποτελεί ερωτηματικό κατά πόσον ο Μουσταφά Ακιντζί θα κατορθώσει να επανεκλεγεί για δεύτερη θητεία στην ηγεσία των Τουρκοκυπρίων. Εναντίον του έχει ταχθεί η Άγκυρα δημόσια και με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο. Την ίδια στιγμή με βάση τις δημοσκοπήσεις μια πολύ μεγάλη μερίδα Τ/K, την οποία επιχειρεί να εκπροσωπήσει ο Ερσίν Τατάρ (ίσως γιατί έχει κουραστεί από τη μη επίτευξη λύσης, ίσως επειδή σκέφτεται καιροσκοπικά), φλερτάρει πλέον ανοικτά με τη λύση δύο κρατών.

Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η δημόσια τοποθέτηση του Μουσταφά Ακιντζί ότι δεν συζητά οποιαδήποτε άλλη μορφή λύσης πέραν της διζωνικής ομοσπονδίας, σε συνδυασμό με την ανάδειξη του τ/κ κυπριωτισμού ως μέσου χειραφέτησης από τον βαρύ εναγκαλισμό της μητέρας Τουρκίας, προσφέρει, αν επανεκλεγεί, ίσως μια τελευταία ευκαιρία για μια σοβαρή συζήτηση.

 

Η ε/κ πλευρά

Αν προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε τις διαθέσεις της ε/κ πλευράς απέναντι στις εξελίξεις που συντελούνται στην τ/κ κοινότητα θα μπορούσαμε να διαπιστώσουμε εν πρώτοις μια αδιαφορία η οποία καταλήγει σε άγνοια κινδύνου. Είναι αλήθεια ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ειδικά μετά τη συνάντηση του Βερολίνου τηρεί τους τόνους της αντιπαράθεσης χαμηλά, αναδιατάσσοντας διπλωματικά τη γλώσσα του σε σχέση με τα θέματα της πολιτικής ισότητας των Τ/Κ. Στο παρελθόν π.χ. η πολιτική ισότητα και η αποτελεσματική συμμετοχή των Τ/Κ παρουσιαζόταν ως ένα εργαλείο διείσδυσης και ελέγχου της Τουρκίας εις βάρος ολόκληρης της Κύπρου. Σήμερα η θέση είναι ότι η πολιτική ισότητα των Τ/Κ δεν πρέπει να δημιουργεί πολιτική ανισότητα στους Ε/Κ. Σε αυτή την πολιτική προσαρμογή βοήθησαν βέβαια και οι δηλώσεις Ακιντζί περί πολιτικής ενηλικίωσης των Τ/Κ και η θέση ότι η νέα Κυπριακή Ομοσπονδία δεν χρειάζεται τουρκικές εγγυήσεις Από την άλλη βέβαια το κυπριακό κράτος προχωρεί σε κινήσεις απάντησης των τουρκικών προκλήσεων στην κυπριακή ΑΟΖ οι οποίες επηρεάζουν τους Τ/Κ και ίσως καθορίσουν και την εκλογική τους συμπεριφορά. Η κυπριακή αντίδραση προς την Τουρκία σε ό,τι αφορά τις παράνομές της γεωτρήσεις φαίνεται να εξαντλείται στην έκδοση ενταλμάτων εναντίον δύο μεσαίων στελεχών της ΤΡΑΟ και να κλιμακώνεται, πρώτον σε περικοπές ευρωπαϊκών κονδυλίων προς την τ/κ κοινότητα και δεύτερον σε περιορισμούς διακίνησης πρόσώπων στα οδοφράγματα με αφορμή και την επιδημία του κορωνοϊού. Ειδικά η απόφαση για το κλείσιμο οδοφραγμάτων ίσως υποκρύπτει και άλλες τακτικές ατζέντες. Για παράδειγμα γιατί οι δηλώσεις του Υπουργείου Υγείας για τον φόβο εξάπλωσης πανδημίας δεν έγιναν για τα αεροδρόμιά μας, την κύρια δηλαδή πύλη εισόδου στην ΚΔ, απ’ όπου διακινούνται ετησίως εκατομμύρια ταξιδιώτες; Γιατί επιλέχθηκε το οδόφραγμα της Λήδρας απ’ όπου διακινούνται το πολύ 1000 πολίτες τρίτων χωρών τον μήνα, και χιλιάδες Ε/Κ και Τ/Κ; Στην υποκρισία αυτή απάντησαν το Σάββατο οι πολίτες ρίχνοντας κάθε κιγκλίδωμα που στήθηκε.

Η υποκρισία αυτή εξακτινώνεται όμως και σε άλλες επιλεκτικές παραλείψεις. Για παράδειγμα αν όντως υπάρχει αυτή η τεράστια ανησυχία για τον κορωνοϊό γιατί δεν ματαιώθηκε το Καρναβάλι, όπως έγινε στην Ελλάδα; Γιατί δεν λήφθηκαν μέτρα για συναθροίσεις π.χ. σε εκκλησίες ή σε γήπεδα όπως έγινε στην Ιταλία; Έκλεισαν τα οδοφράγματα χωρίς καν ένα κρούσμα, χωρίς καν να υπάρξει έστω μια ένδειξη επιδημίας! Εν ολίγοις τα μέτρα στα οδοφράγματα παραπέμπουν μάλλον στη λογική του “αφορμή βοήθα”, εν μέσω προεκλογικής στα κατεχόμενα και κατά τρόπο που πλήττουν καίρια τις προσπάθειες του Μουσταφά Ακιντζί για επανεκλογή.

 

Αν δεν εκλεγεί

Αυτό που δεν κατανοούν κάποιοι στις ελεύθερες περιοχές είναι ποιες επιπτώσεις πιθανόν να προκύψουν από τη μη επανεκλογή Ακιντζί, ακόμα και στην πολιτική μας καθημερινότητα. Υπενθυμίζουμε εδώ την αφελή ανακούφιση που προέκυπτε κάθε φορά που επανεκλεγόταν ο Ραούφ Ντενκτάς στην ηγεσία των Τ/Κ σε συγκεκριμένα πολιτικά κόμματα που επέμεναν σε παραμονή στο status quo μέχρι να προκύψουν καλύτερες μέρες. Θυμίζουμε την ανακούφιση που προέκυψε στο επιτελείο του Δημήτρη Χριστόφια όταν την άνοιξη του 2010 ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ δεν επανεξελέγη, και στη θέση του προέκυψε ο “αδιάλλακτος” Ντερβίς Έρογλου. Ίσως κάποιοι στο επιτελείο του Προέδρου Αναστασιάδη πιστεύουν και σήμερα ότι η μη επανεκλογή Ακιντζί και η εκλογή Τατάρ να τους έδινε χρόνο και περιθώρια να διαχειριστούν το Κυπριακό με διαφορετικό τρόπο. Ρίχνοντας δηλαδή τις ευθύνες για τα νέα αδιέξοδα στον Τατάρ ότι επιθυμεί λύση δύο κρατών, ενώ εμείς επιδιώκουμε λύση ΔΔΟ. Και αυτό να είναι το σχέδιο, θα πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι έχει κυλήσει πολύ νερό στ’ αυλάκι από τον καιρό του Ντενκτάς, ακόμα και του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Ήδη στις τελευταίες εκθέσεις του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ έχει ανοίξει και το κεφάλαιο των νέων ιδεών στο Κυπριακό, οπότε υπάρχει γόνιμο έδαφος να ανοίξει οποιαδήποτε νέα συζήτηση χωρίς να εκτεθεί κανένας πολιτικά. Αν χρειαστεί, η Τουρκία δεν θα διστάσει να μπει και στο blame game, δίνοντας στη δημοσιότητα και την κασέτα -όπως αφήνεται να διαρρεύσει- όπου Νίκος Αναστασιάδης και Νίκος Χριστοδουλίδης συζητούν με τον Τσαβούσογλου τα περί λύσης δύο κρατών. Το κεντρικό κλειδί εδώ, ωστόσο, που θα ξεκλειδώσει εξελίξεις είναι η μη ανανέωση της θητείας της UNFICYP και ο πειθαναγκασμός της ε/κ πλευράς να συζητά κατευθείαν με τα στρατεύματα κατοχής της Τουρκίας και τις τ/κ αρχές χωρίς διαμεσολαβητή. Το σενάριο αυτό δεν είναι απόμακρο. Στην τελευταία έκδοση του ψηφίσματος της UNFICYP από το Συμβούλιο Ασφαλείας ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Κύπρου Ανδρέας Μαυρογιάννης χρειάστηκε να επιστρατεύσει όλη τη διπλωματική του δεινότητα για να πείσει να παραμείνουν τα πράγματα ως έχουν για λίγο ακόμα.

 

Το εσωτερικό

Τι καταστάσεις θα μπορούσαν να τροχιοδρομηθούν στην ε/κ πλευρά σε περίπτωση μη επανεκλογής Ακιντζί ξεκινώντας από το Κυπριακό; Υποστηρίζω ότι η μη επανεκλογή Ακιντζί είναι δυνατό να προκαλέσει σοβαρές αναταράξεις και ανακατατάξεις στο πολιτικό-κομματικό σκηνικό της ε/κ κοινότητας.

Αν εκλεγεί ο Ερσίν Τατάρ και υλοποιήσει τις προεκλογικές του εξαγγελίες ζητώντας την έναρξη συζήτησης λύσης δύο κρατών, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα βρεθεί σε δίλημμα: Είτε να συμφωνήσει δηλαδή σε αλλαγή του αφηγήματος, είτε να ταμπουρωθεί πίσω από τη ΔΔΟ κατηγορώντας την τουρκική πλευρά για υπαναχώρηση.

* Αν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επιλέξει να επιμείνει στη διζωνική, θα το κάνει μάλλον με τρωμένη αξιοπιστία με δεδομένες τις δικές του αναφορές περί νέων ιδεών και ακόμα συζήτηση λύσης τύπου συνομοσπονδίας. Μια τέτοια κατάσταση θα δώσει νέα παράταση στην αποτελμάτωση του Κυπριακού που στην πραγματικότητα όμως δεν είναι στάσιμο. Ουσιαστικά θα επιτρέψει τη συνέχιση ενός κυλιόμενου status quo το οποίο βέβαια ευνοεί την Τουρκία στην επιβολή όλο και περισσότερο νέων τετελεσμένων. Μέχρι δηλαδή η de facto λειτουργία των δύο κρατών να καταστεί υπό τους δικούς της όρους de jure. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, κρύβοντας δηλαδή τα προβλήματα της μη λύσης του Κυπριακού, η Κεντροδεξιά υπό τον Αβέρωφ Νεοφύτου θα μπορούσε να συντηρήσει τη δυναμική της. Κυρίως κάνοντας περαιτέρω στροφή προς την Ακροδεξιά και ευελπιστώντας με την ανάλογη ρητορική να κερδίσει ψήφους στις βουλευτικές του 2021 και κυρίως τις ψήφους του ΔΗΚΟ στον δεύτερο γύρο των προεδρικών το 2023. Το ΔΗΚΟ όμως σε τέτοια περίπτωση θα είναι δεδομένο;

* Αν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης συναινέσει να συζητήσει και άλλες μορφές λύσης (ο ίδιος δημοσίως ανέφερε ότι αν διακρίνει ότι αυτό επιβάλλεται θα μιλήσει ξεκάθαρα στον λαό) τότε τα πράγματα ίσως διαφοροποιηθούν δραστικά δημιουργώντας νέες πολιτικές και κομματικές ισορροπίες στο εσωτερικό. Το άνοιγμα μιας επίσημης συζήτησης περί δύο κρατών σαφέστατα και θα ανοίξει έναν νέο χρονικό ορίζοντα στη συζήτηση του Κυπριακού χωρίς να γνωρίζουμε πότε αυτός θα κλείσει. Το σίγουρο είναι ότι δεν θα κλείσει πριν τις προεδρικές του 2023. Σαφέστατα αυτή η συζήτηση θα φέρει απέναντί του τόσο το ΑΚΕΛ όσο και το ΔΗΚΟ. Το ΑΚΕΛ για λόγους αρχής και το ΔΗΚΟ το οποίο θα μιλά για προδοσία, προτάσσοντας (υποκριτικά κατά την άποψή μου) ως αναγκαία τη λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας με το σωστό περιεχόμενο. Εν τοιαύτη περιπτώσει με αυτό το αφήγημα κατ’ οικονομία και καθ’ υποκρισία, ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ θα μπορέσουν να συνεργαστούν στις προεδρικές εκλογές σχετικά εύκολα. Και άνετα να εκλέξουν τον νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας το 2023 αφού και τα μικρά κόμματα του λεγόμενου Κέντρου θα ακολουθήσουν.

Αν δεν επανεκλεγεί εν ολίγοις ο Μουσταφά Ακιντζί, εξέλιξη η οποία δεν θα επιτρέψει την επανεκκίνηση αξιόπιστων συνομιλιών, η συντήρηση της αποτελμάτωσης στο Κυπριακό μάλλον θα είναι το επικρατέστερο σενάριο. Με τον δεξιό ΔΗΣΥ ενόψει προεδρικών να γίνεται ακροδεξιός και το ΔΗΚΟ να φλερτάρει άνετα με την Αριστερά υιοθετώντας υποκριτικά και εκ του ασφαλούς το αφήγημά της. Εν τοιαύτη περιπτώσει ίσως ζήσουμε δίκην φάρσας μια επανάληψη της ιστορικής ατάκας του ΑΚΕΛ για τον Νικόλα Παπαδόπουλο: “Άλλαξε σιόρ ο άνθρωπος”!

 

Η κίνηση ματ Αναστασιάδη

Η λύση δύο κρατών είναι ένα εφιαλτικό σενάριο το οποίο κανείς Ε/Κ πολιτικός και πολίτης δεν μπορεί να αντιμετωπίσει. Η εκλογή Τατάρ μάλλον αυτό το σενάριο θα τροχιοδρομήσει, σπρώχνοντας τους Ε/Κ πέρα από εθνικά αδιέξοδα και σε μια σειρά εφιαλτικών πολιτικό-κομματικών ζυμώσεων δημιουργώντας μια ε/κ πολιτεία Φρανκενστάιν.

Αν επανεκλεγεί ο Μουσταφά Ακιντζί, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έχει μια τελευταία ευκαιρία να γράψει τη σύγχρονη ιστορία της Κύπρου. Η λύση ομοσπονδίας θα επιτρέψει στον ίδιο και τον κ. Ακιντζί να αναλάβουν την εφαρμογή της καταλαμβάνοντας εκ περιτροπής την προεδρία της. Η ομοσπονδία και οι πολιτικές συνθέσεις που θα επιβάλει θα οδηγήσουν τη χώρα μας σε μια πιο υγιή πολιτική ζωή αποκλείοντας από την εξουσία ακραίους και φανατικούς που πολιτεύονται με τον φόβο.

Το στοίχημα των επόμενων μηνών, με λίγα λόγια, έγκειται στο κατά πόσο θα καταφέρουμε να επανενώσουμε τη χώρα μας εντός της ΕΕ χωρίς ξένους εγγυητές και πάτρωνες. Οι μόνοι πραγματικοί σύμμαχοί μας επί του εδάφους σε ό,τι αφορά αυτή την προσπάθεια είναι οι Τουρκοκύπριοι. Αν χαθεί αυτή η ευκαιρία, το στοίχημα των επόμενων χρόνων θα είναι αν και πώς θα διασώσουμε την υπόλοιπη Κύπρο. Αν κάποιος αναλύσει τις κινήσεις της Τουρκίας που τροχιοδρομούνται κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς λύση, μπορεί να αντιληφθεί πού θα οδηγηθούν τα πράγματα σε μερικά χρόνια. Ήδη ελέγχουν το 36% του εδάφους, τον εναέριο χώρο και μας πήραν και την ΑΟΖ. Εμείς καταφέραμε να απαντήσουμε με δύο εντάλματα κατά δύο στελεχών της ΤΡΑΟ. Αν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν μπορεί να κατανοήσει τη φορά που έχουν πάρει τα πράγματα τότε είναι πραγματικά επικίνδυνος για την τύχη και την επιβίωση του κυπριακού ελληνισμού. Το διεθνές δίκαιο, το οποίο επικαλούμαστε, δεν είναι ενιαίο και καθολικά αποδεκτό. Είναι άναρχο και εν πολλοίς αναποτελεσματικό. Θα επιβιώσουμε αν καταφέρουμε μέσα από τους αναγκαίους συμβιβασμούς να δημιουργήσουμε ένα δικό μας κυπριακό δίκαιο το οποίο θα εδράζεται στην αποφασιστικότητά μας για αξιοπρεπή συνύπαρξη.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.