Φόρμα αναζήτησης

Σε τι διαφέρει το λιβάνισμα πριν το σεξ από το πρωκτικό;

Πολλοί αδυνατούν να καταλάβουν ακόμα, το λέω χωρίς την παραμικρή αρνητική διάθεση, γιατί οι ρατσιστικές τοποθετήσεις εκπροσώπων της Εκκλησίας οι οποίες στοχοποιούν ανθρώπους και κοινωνικές ομάδες ΔΕΝ είναι άποψη, όπως ποτέ δεν είναι ο ρατσισμός σε πολιτισμένες κοινωνίες από όποιον κι αν εκφράζεται.

Ο ρατσισμός σ’ αυτές τις κοινωνίες -και επισήμως και η δική μας είναι μία από αυτές ασχέτως εάν ο νόμος δεν εφαρμόζεται λόγω της δύναμης της συγκεκριμένης Εκκλησίας, οικονομικής και όχι μόνο και λόγω του ανίκανου να ανταποκριθεί με επάρκεια στα καθήκοντα του γενικού εισαγγελέα, Κώστα Κληρίδη- σ’ αυτές λοιπόν τις κοινωνίες ο ρατσισμός είναι ποινικό αδίκημα.

Τίποτα άλλο.

Η σύγχυση όσων αδυνατούν να το καταλάβουν έχει να κάνει με ένα και μοναδικό πράγμα: τη θρησκεία. Σου λέει, από τη στιγμή που το είπε ένας «γέροντας» -αν και για να είμαστε σωστοί συχνά φέρεται να το είπε με εξ ακοής μαρτυρίες- από τη στιγμή λοιπόν που το είπε, γιατί είναι κακό να το επαναλαμβάνει κανείς;

Είναι κακό, διότι δεν μπορεί κανείς να χρησιμοποιεί τους όποιους λόγους των όποιων ανθρώπων θεωρεί λόγιους ή και άγιους ακόμα με βάση την πίστη του για να κηρύττει τον στιγματισμό και συχνά το μίσος εναντίον ανθρώπων και ομάδων ευάλωτων κιόλας σ’ αυτό. Πόσω δε, στο όνομα μάλιστα μιας θρησκείας ή οποία ως τον λόγο του Χριστού, εφόσον τον πιστεύει κάποιος, κήρυττε μόνο την αγάπη.

Η κοινωνία κυβερνάται με βάση τους Νόμους ΤΗΣ και όχι ανάλογα με το τι πιστεύει κάποιος αποδίδοντάς το -ακόμα και δικαίως- στη θρησκεία ή τον Θεό του. Για αυτό οι οπαδοί άλλων θρησκειών οι οποίες στο (επισήμως μόνο) κοσμικό και ανεξίθρησκο κράτος μας είναι ακριβώς το ίδιο με την Ορθόδοξη εκδοχή του Χριστιανισμού δεν μπορούν να παντρεύονται εδώ τρεις γυναίκες λ.χ. ή να αρνούνται στα παιδιά τους τη μετάγγιση κ.ο.κ.

Προσέξτε αυτό: Χθες δημοσιεύθηκε στον Τύπο ένα άλλο εξωφρενικό το οποίο όπως δήλωσε ο πρωτοσύγκελος του Μόρφου, υπερασπιζόμενος τον τελευταίο, το υποστήριζε επίσης ο «Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης» στον οποίο αποδίδεται και το άλλο υπέροχο με την προέλευση ημών, των gay, μέσω πρωκτικού.

Eίπε λέει: «Να μελετάτε, να λιβανίζετε, να προσεύχεσθε και μετά να συνέρχεσθε. Να έχετε δύο κρεβάτια, ώστε η κίνηση του ενός (συζύγου) προς τον άλλον αρχικά να είναι πνευματική, ψυχική και μετά σωματική. Όχι δηλαδή επειδή είστε δίπλα και ακουμπάτε. Άλλωστε είναι πιο υγιεινό, γίνεται καλύτερος αερισμός, άδηλη αναπνοή, πιο άνετη κίνηση».

Είμαι βέβαιος ότι στο παρελθόν, πολλοί άντρες προσεύχονταν πριν από το σεξ, ειδικά από μια ηλικία και μετά αλλά στην εποχή μας, υπάρχουν χάπια που το διορθώνουν αυτό. Επίσης πολλά ζευγάρια κοιμούνται χώρια επειδή ο άντρας ροχαλίζει ή κάνει… αερισμό που λέει ο Πορφύριος και η γυναίκα δεν το αντέχει. Δεν ξέρω γιατί ένας «άγιος» ασχολείτο τόσο εμμονικά με αυτά όλα. Πάντως, Καυσοκαλυβίτης ονομαζόταν διότι, λέει, έκαιγε τις καλύβες όπου έμενε.

Είναι όμως γεγονός πως -και πραγματικά συγχωρέστε μου την απρέπεια για την οποία και η μάνα μου θα θυμώσει- πώς, αλλιώς μπορείς να κλάσεις όταν κοιμάσαι μόνος σου.

Και η «κίνηση» που λέει ο Άγιος είναι πιο «άνετη» (sic). Όντως! Όχι, εγώ θέλω να είμαι δίκαιος!

Ωστόσο, αυτό είναι περί ορέξεως. Ο λόγος του «αγίου» εννοώ. Και τον παραθέτω προκειμένου να δει κανείς τη διαφορά του δικαιώματος στον λόγο από τον ρατσισμό. Κάποιος θα το διαβάσει και θα πάει να ανακοινώσει στη γυναίκα του ή τον άντρα της, ότι δεν θα κοιμούνται πλέον μαζί για να μην ακουμπούν και διότι ένας άγιος, λέει, ότι είναι αμαρτία. Ένα θέμα δημιουργείται αλλά λόγος δεν μου πέφτει. Εάν δεν γουστάρει ας τον/τη χωρίσει. Ενήλικες είναι για να παντρεύτηκαν και αυτό, ειρήσθω εν παρόδω, δεν το επέβαλε η Εκκλησία μέχρι που ο Νόμος το (και… της το) επέβαλε.

Κάποιος άλλος δε, θα κάνει πλάκα, όπως εγώ πιο πάνω ακούγοντάς το, και κάποιος άλλος/η θα εμπνευστεί και θα ντυθεί παπάς ή καλόγρια για ένα τρελό… θεματικό το weekend. Θα μελετήσει, που λέει και ο Saint Burning Hut, μπορεί να παίξει και λιβάνι γιατί όχι; Δεν μας αφορά εμάς.

Εδώ είναι η διαφορά από το να κηρύττεις την απόρριψη ανθρώπων διότι «βρομούν» λόγω της σεξουαλικής τους ταυτότητας (και παραδόξως τους μυρίζονται μόνο παπάδες, αν και είναι γεγονός ότι έχει πολλά… λαγωνικά δικές μας στα μοναστήρια) ή άλλως πώς. Και πώς είναι έτσι, διότι λ.χ. η μάνα και ο πατέρας τους έκαναν πρωκτικό σεξ, που λέει και ο ευρισκόμενος σε νηστεία, κατά τα άλλα, Μόρφου.

Το πρώτο δεν είναι ποινικά κολάσιμο. Το άλλο είναι. Το πρώτο μπορεί να είναι μέρος διαλόγου. Το άλλο όχι. Διότι όταν συντηρείται σε μια κοινωνία η αντίληψη ότι κάποιος είναι ανώμαλος λόγω της φύσης του, κόντρα στην επιστήμη και αυτό ενισχύεται ακόμα και με ανισόρροπες μεν πιστευτές από πολλούς δε θεωρίες, ειδικά όταν αποδίδονται σε… αγίους, ότι βρομάει και οι άγιοι πιάνουν τη βρόμα της προσωπικής του ζωής, αυτό είναι επικίνδυνο.

Ο Νόμος λοιπόν, λέει πως αυτό ΔΕΝ είναι άποψη. Και όντως δεν είναι. Και το διώκει αντί να το προστατεύσει σε πολιτισμένες κοινωνίες που ζουν στην εποχή τους. Σε κοινωνίες που αναγκάστηκαν να τον υιοθετήσουν για είναι λ.χ. μέρος της ΕΕ, ο κάθε κύριος Κωστάκης δεν κάνει το παραμικρό να τον εφαρμόσει και να προστατέψει πολίτες, είναι γεγονός. Από τον όποιον ενήλικα μέχρι το παιδί του καθενός που χλευάζεται ως μελλοντικός ανώμαλος και βρομιάρης επειδή τώρα είναι «γυναικωτός» και στερείται, έτσι, τα πιο αθώα χρόνια της ζωής του.

Αυτό και πολλά άλλα είναι που διαιωνίζονται γι’ αυτό και κάθε χρόνο έχουμε μία με δύο αυτοκτονίες νέων ομοφυλόφιλων ατόμων τα οποία μέχρι να μεγαλώσουν γίνονται ράκος από το bullying και την απόρριψη των «φυσιολογικών».

Αλλά ακόμα και εάν ο γενικός εισαγγελέας μιας τέτοιας χώρας δεν έχει το ανάστημα που απαιτεί το αξίωμα, ο Νόμος είναι εκεί. Και ΜΟΝΟ αυτός είναι το κριτήριο. Τίποτα άλλο. Η ευθύνη βαραίνει αυτούς που επιλέγουν τον εισαγγελέα.

Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση αιρετών αξιωματούχων. Όπως η συμπαθής αλλά πάντοτε αβλαβούς διελεύσεως προτεινόμενη από την Κύπρο νέας επίτροπος στην ΕΕ. Στέλλα Κυριακίδου η οποία καταγγέλθηκε χθες δημόσια από συναδέλφους της του ΑΚΕΛ ότι, εδώ και δύο χρόνια (!) αποφεύγει ως πρόεδρος της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Βουλής να βάλει σε συζήτηση το θέμα που ενέγραψαν για τις ίδιες ρατσιστικές δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου με τις οποίες δεν ασχολείται και ο Κώστας Κληρίδης.Και το έκανε για άλλη μια φορά τώρα, εγγράφοντας το θέμα των… εράνων!

Ακόμα και σε ένα τέτοιο κράτος, λοιπόν, όπου αιρετοί και διορισμένοι αξιωματούχοι «παίζουν πελλόν» για να μην χάσουν την εύνοια του εκκλησιαστικού παρακράτους μέχρι να συνταξιοδοτηθούν ή να φύγουν ατσαλάκωτοι για την Ευρώπη, ζημιώνοντας τη δημοκρατία και τα δικαιώματα αυτών που πληρώνουν τους μισθούς τους, ακόμα και σε ένα τέτοιο κράτος λοιπόν, το μυαλό των πολιτών πρέπει να μένει καθαρό. Όπως και η λαλιά τους.