POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

«Sanity pass και ανισορροπία Nash» της Μαρίας Θεριστή



 

Έπεσε πάλι ανέκφραστο, για το ασφαλές το πασαπόρτι, πλην της ελαχίστης, ως είδος πολυτελείας πια, εναντιωματικής απόφανσης της ηγεσίας των δικηγόρων. Μία μέρα θα τεκμηριωθεί και επιστημονικά ότι, όσο περισσότερα νομικά γνωρίζει κάποιος, τόσο περισσότερο δυστυχής θα είναι. Τόσες περισσότερες πιθανότητες θα έχει να αισθανθεί ότι η εν λόγω γνώση δεν προσφέρει περαιτέρω εφόδια μαχητικότητας για έναν καλύτερο κόσμο, παρά μόνο την επίγνωση παροπλισμού απέναντι στην επικράτηση ενός θηρίου, εντελώς διαφορετικού από εκείνου των προφητειών.

Το ίδιο ισχύει και με την ιατρική επιστήμη, τηρουμένης της προϋποθέσεως ότι τα επίπεδα ενσυναίσθησης διατηρούν και τις δύο περιπτώσεις: ικανοποιητική λειτουργία.

Με την κβαντική φυσική, ο ιός θα μπορούσε να γινόταν μία ψευδαίσθηση χαριτολογίας όπως η εν λόγω επιστήμη αναθεώρησε την έννοια του θανάτου. Για την ώρα κρατάμε τις ψευδαισθήσεις με βάση την ισορροπία NASH.

Ζούμε με αρκετές παράξενες ψευδαισθήσεις, όπως για παράδειγμα ότι έχουμε υγεία και παιδεία και τιμούσαμε τις προάλλες τη διεθνή ημέρα νοσηλευτή.

Στην CyStrip που διαβιούμε (μία παράξενη Λωρίδα όχι σαν τη Γάζα, όμως συναφή σε σημεία), όταν αναφερόμαστε σε νοσηλευτή, εννοούμε κυρίως εκείνον που υπηρετεί στον δημόσιο τομέα και προστατεύεται το λιγότερο από συλλογικές συμβάσεις. Τι θα γίνει αν μία μέρα σας πει κάποιος που ξεσκονίζει λίγο τα Cy ζητήματα υγείας, ότι υπάρχει μεγάλος κίνδυνος οι νοσηλευτές στον ιδιωτικό τομέα να είναι θύματα εργασιακής εκμετάλλευσης;

Πώς θα νιώθετε αν μαθαίνατε πώς η νοσηλεία σας σε ένα ιδιωτικό νοσηλευτήριο στηρίζεται σε φοβισμένους νοσηλευτές που τρέμουν μην χάσουν τη δουλειά τους, που βγάζουν π.χ. βάρδια σε εντατική ή ΜΕΦ χωρίς να έχουν εκπαίδευση για να εργαστούν σε εντατική κ.ο.κ.; Τι θα γινόταν αν αποφάσιζε να γράψει μία μέρα ένας αθκειασερός δημοσιογράφος τα όσα κρυφάκουγε στα διαλείμματα των νοσηλευτών; Εκείνα τα διαλείμματά τους, τα πνιγμένα στο πολύ τσιγάρο…

Τι θα γίνει αν μία μέρα ένας αθκειασερός δημοσιογράφος ή φοιτητής νομικής αποφασίσει να ξεσκονίσει πρωτόδικες και εφετειακές αποφάσεις δικαστηρίων που αφορούν ιατρική αμέλεια στην Κύπρο και εκδόθηκαν ειδικότερα τα τελευταία 5 χρόνια; Αν ένας πελλός και αθκειασερός σωρευτικά, τις παραθέσει και σ’ ένα σύντομο περιληψάριο με βοηθητικά rubric, για να μπαίνετε κατευθείαν στο θέμα με την πρώτη περίληψη πραγματικών γεγονότων;

Τι θα γίνει αν μία μέρα καταλάβεις π.χ. ότι στην πόλη σου δεν θα έπρεπε στο boutique ιδιωτικό νοσηλευτήριο να γεννάνε και να ψυχομαχάνε σε τόσο κοντινούς ορόφους κι όταν ανοίγει το ασανσέρ για να πας με τα μπαλόνια σου στον όροφο με τα νεογέννητα, να διερωτάσαι γιατί από το ίδιο ασανσέρ εξέρχεται φορείο με ηλικιωμένο ασθενή που πάει στο χειρουργείο.

Θα διερωτηθούμε ποτέ και για το κατά πόσον εκεί υπάρχει ασανσέρ για τους νεκρούς ή αν εξέρχονται από το ίδιο; Θα θυμηθεί κανένας να ερευνήσει την τήρηση πρωτοκόλλων για ύπαρξη πολλών ασανσέρ διαφορετικών χρήσεων;

Μια μέρα κάποιος θα ψάξει τι αναρτούν στις εισόδους τους και τι δηλώνουν τα νοσηλευτήριά μας (όπως συμβαίνει στο εξωτερικό) αναφορικά με πιστοποιήσεις λειτουργίας με βάση υψηλά διεθνή πρότυπα και πιστοποιήσεις. Σε μια από τις πιο πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου που εκδόθηκαν τα τελευταία 5 χρόνια αναφορικά με ιατρική αμέλεια, μου αποτυπώθηκε στη μνήμη το εξής απόσπασμα: «… καθήκον επιμέλειας το οποίο οι εναγόμενοι 1 παρέβησαν μη πράττοντας ουσιαστικά οτιδήποτε προς όφελος του ενάγοντα πέραν από του να καλέσουν τον θεράποντα ιατρό του, εναγόμενο 2, και να ακολουθούν τις οδηγίες του.  Ενήργησαν ουσιαστικά ως εάν ο εφεσίβλητος-ενάγων να βρισκόταν σε ξενοδοχείο αντί σε ΜΕΘ αδειούχας Πολυκλινικής (ιδιωτικού νοσηλευτηρίου).»

Η λέξη «ξενοδοχείο» πιο πάνω αποτελεί λέξη κλειδί για διάφορα ζητήματα που πρέπει να σκαλίσουμε στο μέλλον.

Σ’ έναν τόπο που από τα γεννοφάσκια μας, μια ελίτ έχει καταφέρει να μας κάμει να πιστέψουμε πως «δεν θα σας κάνουμε γιατρούς», «δεν χρειάζεται να ξέρετε και να ψάχνετε πολλά», τιμούμε επετείους, μ’ έναν ιδιωτικό τομέα υγείας να ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα με ιατρικές υπηρεσίες μικρογραφίας με μειωμένο προσωπικό και υποδομές κι έναν δημόσιο τομέα, με καλύτερα budgets και ακριβότερα π.χ. κρεβάτια, αλλά με αδυναμίες του τύπου: παρόντας εντατικολόγος, αλλά απόντες άλλες ειδικότητες να συνδράμουν αδιάλειπτα. Για να μην αντιλαμβανόμαστε ζητήματα, όπως π.χ. ότι ένας ασθενής στην εντατική ή αυξημένης φροντίδας, χρειάζεται εξατομικευμένη φυσιοθεραπεία που είναι αδύνατον να την καλύψει το υπάρχον προσωπικό και να μην έχουμε τα κότσια οι συγγενείς να καλούμε πρόσθετες υπηρεσίες. Και τόσα άλλα πολλά που μόνο ακροθιγώς χωράνε σε μια στήλη. Κι όταν επέστρεψα σπίτι συναρμολογώντας τις πιο πάνω σκέψεις, η ματιά μου έπεσε πάνω στο γραφείο, σε ένα φυλλάδιο της Α΄ Γυμνασίου, που ήρθε στο σπίτι από το σχολείο και ζητούσε ο καθηγητής το συνδετικό ρήμα σε δοθείσες στην άσκηση προτάσεις. «Ο παππούς πέθανε χαμογελαστός στην πολυθρόνα», έλεγε η δεύτερη πρόταση, και την έκλεψα για επίλογο. Από το σχολείο βάλθηκαν να μας πείσουν πως οι παππούδες πεθαίνουν χαμογελαστοί.

*Η Μαρία Θεριστή είναι δικηγόρος

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.