Φόρμα αναζήτησης

Σαν την Κύπρο… έσιει

Τις προάλλες καθόμασταν με τη συνάδελφο Μιράντα Λυσάνδρου σε προαιώνιο στέκι της Λευκωσίας για μπίρες. Μιλούσαμε για τα γνωστά, για τη διαφθορά, τη συντήρηση, και τα πράγματα που προχωρούν και δεν προχωρούν. Κουτσομπολέψαμε και λίγο, εννοείται. Και με ενημέρωσε πως στις «Σημειώσεις» της Πέμπτης (που παλιά ήταν η μέρα «μου») θα έγραφε ένα κείμενο με τίτλο «Σαν την Κύπρο εν έσιει».

Αποφάσισα, και της είπα, πως θα της απαντήσω τη Δευτέρα με ένα κείμενο με τίτλο «Σαν την Κύπρο έσιει». Έτσι, ως πνεύμα της αντιλογίας.
Τα όσα έγραψε την Πέμπτη η Μιράντα είναι απόλυτα σωστά. Η επιρρεπής στη διαφθορά ιδιοσυγκρασία μας, η ροή της ιστορίας στη χώρα και το πρόβλημα που κάθεται σαν βραχνάς πάνω από το κεφάλι μας, οδηγούν στην αποσύνθεσή μας.

Οι λαμογιές μιας συγκεκριμένης μειοψηφίας όμως δεν είναι αποκλειστικά κυπριακό αμάρτημα. Γίνονται και σε μεγαλύτερες χώρες, ίσως με καλύτερη τεχνογνωσία και σε μεγαλύτερη κλίμακα. Κάπως έτσι ένας Γάλλος π.χ. μεγιστάνας των επικοινωνιών και της τεχνολογίας προωθείται ως επίτροπος για την Κοινή Αγορά και την ψηφιακή πολιτική. Η τακτική των συγκοινωνούντων δοχείων ιδιωτικού και δημόσιου/ κυβερνητικού τομέα είναι δεδομένος στην ΕΕ και στις ΗΠΑ – και στις δύο, για παράδειγμα, οι καπνοβιομηχανίες αποφασίζουν εν μέρει και για το πώς… θα ελέγχονται τα προϊόντα τους.

Ο καθημερινός άνθρωπος άγεται και φέρεται από τα συμφέροντα των ολίγων παντού. Γι’ αυτό ο πλανήτης βουλιάζει από την κλιματική αλλαγή, και γι’ αυτό η άρχουσα τάξη έπαιζε πελλόν μέχρι που ανακάλυψε πως χρήμα μπορεί να βγει και από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειες.

Δεν είμαστε Μεξικό, και δεν είμαστε Αφρική. Αλλά ούτε και το Βέλγιο, η Ολλανδία και οι Σκανδιναβικές χώρες είναι παράδεισοι επί Γης. Πολλές χώρες δημιούργησαν ένα ανεκτικό και ανοιχτό μοντέλο χάρη στην ομοιογένεια των πληθυσμών τους και τη γεωγραφική τους θέση. Ή χάρη στο πλεονέκτημα που είχε η Κύπρος στην αρχαιότητα ως γέφυρα πολιτισμού και εμπορίου στο κέντρο του τότε γνωστού κόσμου, και που πέρασε στη Δυτική Ευρώπη όταν το εμπόριο άνοιξε παγκόσμια και η κεντρική θάλασσα της ανθρωπότητας δεν ήταν πλέον η Μεσόγειος, αλλά ο Ατλαντικός.

Πρέπει να είμαστε αυστηροί με τους εαυτούς μας, ναι. Το «συμβαίνουν και αλλού» δεν είναι δικαιολογία. Μπορεί όμως να είναι το απαραίτητο εργαλείο για να καταλάβουμε πως οι παθογένειες δεν είναι ανυπέρβλητες, και πως καμιά χώρα δεν γεννήθηκε, ούτε παρέμεινε τέλεια (για δείτε το Ηνωμένο Βασίλειο).
Τα πράγματα αλλάζουν. Έχουμε κάνει άλματα στα δικαιώματα των γυναικών, στις επαφές μεταξύ των κοινοτήτων, στην κατανόηση πως πρέπει να υπερασπιστούμε το περιβάλλον του νησιού και του πλανήτη.

Μάλιστα πλέον οι Κύπριοι διαδηλώνουν και για αυτό το τελευταίο, που κάποτε θεωρείτο περιθωριακό ζήτημα. Διαδήλωσαν όχι για την πούγκα τους, όχι γιατί κάποιος επιτήδειος ενεργοποίησε τα εθνικιστικά τους ένστικτα, αλλά γιατί κάηκε ο Ακάμας.
Σαν την Κύπρο έσιει. Είμαστε πίσω; Ναι. Αλλά η ιστορία και η κοινωνία κινείται και τρέχει πιο γρήγορα, σε όλο τον πλανήτη. Ο κόσμος σείεται. Και πλέον δεν αρκεί η θάλασσα για να μας χωρίσει από τον υπόλοιπο κόσμο.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.