POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

Ρατσισμός, γραφικότητα και οι υποχρεώσεις μας



 

Την Κυριακή η κυβέρνηση αποφάσισε να επαναπροωθήσει διά συνοπτικών διαδικασιών στον Λίβανο πλοιάριο στο οποίο επέβαιναν «56 μετανάστες», σύμφωνα με την επίσημη διατύπωση.

Η απουσία άλλων στοιχείων αναφορικά με την εθνικότητά τους, όπως και κυρίως η προέλευση του πλοίου οδηγούν στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο για Σύρους πρόσφυγες, στην ολότητα ή την πλειονότητά τους.

Τον περασμένο Μάρτιο το Συμβούλιο της Ευρώπης, μετά από παρόμοιο περιστατικό, είχε απευθύνει επιστολή στην Κυπριακή Δημοκρατία ζητώντας διερεύνηση για το τι είχε συμβεί. Επί της ουσίας ζήτησε εξηγήσεις.

Δεν νομίζω πως η επανάληψη αυτής της πρακτικής, ειδικά σήμερα, δύο εβδομάδες πριν τις εκλογές και με το κυβερνών κόμμα να φυλλορροεί στα δεξιότερά του, είναι τυχαία. Η επίδειξη και πάλι τέτοιων συμπεριφορών, ακόμα και μετά από τις προειδοποιήσεις που δεχτήκαμε, είναι μια επιλογή συνειδητή. Κι αυτό πρέπει να μας ανησυχήσει όλους.

Δεν ανήκω σε αυτούς που πιστεύουν ότι η Κύπρος θα λύσει το Συριακό, το προσφυγικό ή το ζήτημα του ασύλου. Ούτε και ότι πρέπει να το λύσει.

Θεωρώ, αντίθετα, πως οι ανεύθυνες έως και γραφικές προσεγγίσεις πολλών ανάμεσά μας επιδεινώνουν το πρόβλημα και θέτουν ακόμα περισσότερο σε κίνδυνο το ιερό δικαίωμα στο άσυλο και στην προστασία το οποίο δεσμευτήκαμε διεθνώς να διαφυλάττουμε ως χώρα η οποία λέει ότι προστατεύει θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες.

Οι αφελείς εκείνες φωνές οι οποίες καλούν να ανοίξουμε σύνορα και… αγκαλιές και να πλέξουμε ταγάρια τραγουδώντας τον διεθνισμό δεν αντιλαμβάνονται, μάλλον, το επίπεδο της όξυνσης στο κοινωνικό περιβάλλον ούτε και τον τρόπο με τον οποίο οι ακραίοι εδώ εκμεταλλεύονται την κατάσταση ώστε να κερδίζουν έδαφος απόψεις ξενόφοβες, μισαλλόδοξες και ρατσιστικές.

Όπως επίσης αρνούνται να αντιληφθούν ότι το ζήτημα του ασύλου δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση σε μια χώρα στην οποία, ελλείψει αποτελεσματικού κράτους, τα πάντα μετατρέπονται σε επιχείρηση για τους «ξύπνιους», πολλοί από τους οποίους εκμεταλλεύονται την κατάσταση για να βγάλουν λεφτά, πολλά λεφτά, χρησιμοποιώντας τους ίδιους τους αιτητές αλλά και την κοινωνία και το σύστημα.

Από την άλλη, όμως, κανείς δεν μπορεί να μην αντιλαμβάνεται ότι ένα πράγμα είναι η μαζική εισροή αιτητών ασύλου οι οποίοι ολοφάνερα δεν το δικαιούνται και άλλο είναι η προστασία των προσφύγων και άλλων αιτητών οι οποίοι θα πρέπει να απολαύσουν την προστασία αυτή.

Και σε αυτό το πολύ σημαντικό κομμάτι η κυβέρνηση έχει αποτύχει παταγωδώς. Εξολοκλήρου δική της είναι η ευθύνη για την απίστευτη καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην εισαγωγή των απαραίτητων αλλαγών στο σύστημα εξέτασης των αιτήσεων, μια καθυστέρηση η οποία όπως όλοι ξέρουμε οδήγησε στη συσσώρευση μαζικά αιτήσεων και στη μετατροπή της Κύπρου σε προορισμό για άτομα τα οποία αναζητούν «τουρισμό ασύλου», μέχρι να εξεταστούν οι υποθέσεις τους. Κάτι που παλαιότερα είχαμε αντιμετωπίσει και επιλύσει στη συνέχεια.

Είναι σημαντικό να σχηματίσουμε ξεκάθαρη εικόνα για το τι συμβαίνει. Και ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια αυτής της εικόνας είναι το ότι η κυβέρνηση, έχοντας αποτύχει να διαχειριστεί το θέμα εισάγοντας έγκαιρα τις απαραίτητες αλλαγές στη διαδικασία αλλά και θέλοντας να λαϊκίσει προς τα δεξιότερά της και όχι μόνο, επέλεξε να μεταχειρίζεται ως ανεπιθύμητους, ως «μετανάστες» και ως πρόβλημα όσους έρχονται και απλά να τελειώνει με την ιστορία.

Η κακή έως και άθλια κατάσταση των χώρων «υποδοχής», που μόνο υποδοχή δεν είναι, και η επιδεικτική απουσία ενδιαφέροντος για αυτούς τους ανθρώπους, το τεράστιο κομμάτι της φροντίδας των οποίων δεν καλύπτεται καν από δικούς μας αλλά από ευρωπαϊκούς και άλλους πόρους, φανερώνουν όχι μόνο τη γύμνια του κράτους και της κυβέρνησης στο θέμα αλλά και μια πολιτική η οποία θα έπρεπε να προσβάλλει τον καθένα και την καθεμιά μας.

Δεν είναι δυνατόν να ζούμε σε ένα κράτος το οποίο ελλείψει ενδιαφέροντος να διαχειριστεί αυτό το εξαιρετικά σοβαρό και για την εικόνα της χώρας ανθρωπιστικό ζήτημα, μια εικόνα την οποία ειρήσθω εν παρόδω η συγκεκριμένη κυβέρνηση διέσυρε διεθνώς όσο καμία άλλη, ελλείψει λοιπόν αυτών, επιλέγει να καταφεύγει απλά σε επαναπροωθήσεις, σε προχειρότητες με συρματοπλέγματα και στη μεταχείριση ανθρώπων με τρόπο απάνθρωπο, πετώντας τους σε παραπήγματα ενίοτε χωρίς σαπούνι για να πλυθούν εν μέσω λοκντάουν και κυρίως πανδημίας.

Η αποδοχή αυτής της θλιβερής πραγματικότητας ως… αναγκαιότητας ή έστω ως προεκλογικού εργαλείου είναι μια έκπτωση στη συνείδηση αλλά και τον πολιτισμό μας, μετά από την αφαίρεση της οποίας το υπόλοιπο που μένει είναι μηδαμινό. Κι αν δεν μπορούμε να το καταλάβουμε αυτό και να αντιδράσουμε τότε έχουμε πρόβλημα.

Όχι με την κυβέρνηση όμως σ’ αυτό το σημείο. Με τον ίδιο μας τον εαυτό.

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.