POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

«Οι Ελληνοαμερικανοί τι ψηφίζουν; Μπάιντεν ή Τραμπ;» του Κώστα Κωνσταντίνου



Μια ενδιαφέρουσα πτυχή των Αμερικανικών Εκλογών είναι σίγουρα και η ψήφος των ομογενών, των ελληνικής καταγωγής ψηφοφόρων -είτε κυπριακής, είτε ελλαδικής, είτε άλλης, μικτής- παρότι το εγχείρημα από μόνο του έχει σίγουρα εγγενή προβλήματα και αδυναμίες.

Με πρώτο, την ίδια την ταύτιση με την ομογένεια.

Περίπου 2,500,000 άνθρωποι είναι ελληνικής καταγωγής, κάτι που αντιστοιχεί στο 0,75% του συνολικού πληθυσμού της χώρας. Ωστόσο, πέρα από την συναισθηματική διάσταση, όταν και αυτή υπάρχει, δεν σημαίνει ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι θεωρούν τον εαυτό τους Έλληνες και πώς, όσοι από αυτούς το κάνουν ιεραρχούν ως σημαντικότερο στοιχείο της ταυτότητάς τους την «ελληνικότητα» ότι κι αν μπορεί να σημαίνει αυτό στις ΗΠΑ αλλά και αλλού, ειδικά στην εποχή μας.

Το τελευταίο είναι ιδιαίτερα σημαντικό προκειμένου να κατανοήσουμε πως η πλειονότητα, η συντριπτική μάλιστα των ελληνογενών, εν όλω ή εν μέρει, στις ΗΠΑ είναι Αμερικανοί πρωτίστως και ως τέτοιοι ζυγίζουν τη ψήφο τους, μη παραβλέποντας τα κριτήρια που ισχύουν και για όλους τους άλλους Αμερικανούς.

Ωστόσο, στους «νεότερους» Ελληνοαμερικανούς, τους μετανάστες από το ήμισυ του περασμένου αιώνα και βεβαίως τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους, το στοιχείο αυτό είναι συνήθως πολύ πιο έντονο ειδικά εάν ζουν και στις μεγάλες ελληνικές κοινότητες, με κυριότερες αυτές της Νέας Υόρκης, της Βοστόνης, του Σικάγο και της Φλόριντα, και μετέχουν -ή και όχι πάλι- στα της ζωής της κοινότητας, οπότε επηρεάζονται ή μπορούν να επηρεαστούν σε κάποιο ή και σε μεγάλο βαθμό από το ρεύμα των οργανώσεων της ομογένειας.

Η στροφή του 2016

Αυτό είχε γίνει στις Εκλογές του 2016, λόγου χάριν, όταν παρατηρήθηκε μεγάλη στροφή σε τέτοιες κοινότητες υπέρ του Ντόναλντ Τραμπ. Οι λόγοι ήταν αρκετοί αλλά η εκτίμηση τότε ήταν πως οι Ρεπουμπλικανοί είχαν καταφέρει να πείσουν τους ομογενείς ότι θα ήταν πιο αποτελεσματικοί στην αντιμετώπιση της Άγκυρας, σε μια περίοδο μάλιστα που η ομογένεια ένιωθε ότι οι Δημοκρατικοί δεν έκαναν όσα έπρεπε για αυτό που αντιλαμβάνονται ως εθνικά ζητήματα, όχι σε σχέση με τις ΗΠΑ αλλά παράλληλα, όσον αφορά την Ελλάδα και την Κύπρο. Το ίδιο ίσχυε τότε και για το Μακεδονικό.

Αυτό ακριβώς το σημείο, δείχνει να έχει αντιστραφεί αυτή τη φορά αλλά και πάλι όχι απόλυτα: υπάρχει απογοήτευση για τη στάση του Τραμπ έναντι της Άγκυρας και κυρίως την ανοχή που επιδεικνύει παρά τις προειδοποιήσεις έναντι του Ερντογάν. Από την άλλη όμως, λίγοι είναι αυτοί που πιστεύουν ότι εάν οι ΗΠΑ αποφασίσουν να κινηθούν αποτελεσματικά -και οι ευσεβείς πόθοι πάντα ήταν μέρος του DNA των Ελλήνων- ο Μπάιντεν θα μπορεί να κάνει μια τέτοια κίνηση, τόσο καλά όσο ο Ερντογάν.

Παράλληλα, ειδικά ανάμεσα στους νέους και τους μορφωμένους των Ελληνοαμερικανών, πολλοί εκτιμούν -ειδικά στον ελληνόφωνο Τύπο της χώρας- ότι καταγράφεται ένα διαδικτυακό τουλάχιστον ρεύμα προς στον Μπάιντεν, λόγω μια σειράς από παράγοντες που αφορούν όλο το εκλογικό Σώμα: από τον κορωνοϊό και τους απίστευτους χειρισμούς Τραμπ, μέχρι το ρατσισμό.

Έθνος μεταναστών;

Από εκεί και πέρα, αρχίζουν βέβαια και τα υπόλοιπα, πολύ πιο σημαντικά για τους περισσότερους  Ελληνοαμερικανούς -και όχι… αμερικανοέλληνες-ψηφοφόρους, κριτήρια: αυτά που έχουν να κάνουν με τη καθημερινότητά τους, την διαβίωσή τους και τη βελτίωσή της, την κοσμοθεωρία τους αλλά και το πώς αντιμετωπίζουν την ιδιότητα του απόγονου μεταναστών, πόσο δηλαδή κοντά είναι στην άλλοτε πεμπτουσία της «αμερικανικότητας» το ότι οι ΗΠΑ είναι ένα έθνος μεταναστών και τέτοιο πρέπει να συνεχίσει να είναι, μακριά από το αφήγημα του πυρήνα των λευκών, χριστιανών ψηφοφόρων του Τραμπ το οποίο οδήγησε στη στοχοποίηση άλλων εθνικών ομάδων όπως και θρησκευτικών κοινοτήτων αλλά και της ίδιας της υποδοχής των μεταναστών από όλο τον κόσμο στη χώρα.

Πόσο κράτος θέλουν;

Εξίσου σημαντικές είναι και οι κοινωνικές αντιλήψεις, είτε πηγάζουν από την οικονομική κατάσταση και το βαθμό της αντίληψης της κοινωνικής αλληλεγγύης του καθενός, είτε άλλως πώς. Αυτές είναι που διαμορφώνουν τη στάση και των Ελληνοαμερικανών έναντι λ.χ. της κοινωνικής πρόνοιας και ριζικών αλλαγών δικαιότερης κατανομής του πλούτου, όπως το Obamacare, το οποίο ακόμα διχάζει τις ΗΠΑ, ενώ στις πλείστες ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου, τέτοια συστήματα θεωρούνται αυτονόητα για τη λειτουργία του κράτους. Οι Ελληνοαμερικανοί ή τουλάχιστον τα… πιστά στην ταυτότητα αυτή τμήματά τους παρουσιάζουν μεγάλες συντηρητικές συγκεντρώσεις και οι συγκεντρώσεις αυτές ευνοούν την όσο πιο ελεύθερη αγορά και το λιγότερο κράτος. Το στερεότυπο δε, ανάμεσά τους, για τον Έλληνα ο οποίος εάν δεν θεωρεί τον εαυτό το εξυπνότερο εκ φύσεως από τους άλλους τον θεωρεί εργατικό και αγωνιστή λόγω… καταγωγής, δυσκολεύει πολλούς να καταλάβουν, ειδικά εάν έχουν έντονο το εθνοτικό στοιχείο, γιατί πρέπει να προσφέρουν περισσότερα για «ξένους», εδώ άλλες κοινότητες συμπατριωτών τους, αντί εκείνες να γίνουν τόσο εργατικές και φιλότιμες όσο εκείνοι θεωρούν τον εαυτό τους.

Όλοι διχασμένοι για Τραμπ

Το σίγουρο είναι πως κανείς δεν μπορεί να σταθμίσει την «ελληνοαμερικανική ψήφο» απόλυτα διότι δεν υπάρχει ως τέτοια. Υπάρχουν ρεύματα, ισχυρά ρεύματα σε μέρη όπου οι κοινότητες είναι οργανωμένες αλλά η αποτύπωση στο σύνολο είναι δύσκολη. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι αυτό ισχύει για την απείρως πιο οργανωμένη και πιο έντονη στην ταυτότητά της αμερικανοεβραϊκή κοινότητα ένα μεγάλο μέρος της οποίας είχε κινηθεί από την παράδοση και τους Δημοκρατικούς στον Τραμπ αλλά, παρά την στενή στήριξη του τελευταίου στο Ισραήλ με κινήσεις όπως τη μεταφορά της αμερικανικής Πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ και πολλά άλλα, παρουσιάζεται εξίσου διχασμένη και αποστασιοποιημένη εν πολλοίς λόγω κυρίως του ρατσισμού τον οποίο πολλαπλασίασε η εποχή Τραμπ και του αντισημιτικού κύματος που προκάλεσε.

Και πάνω από όλα, η… αγάπη!

Είναι βεβαίως και άλλοι, πιο οικονομικοί παράγοντες και τα λεφτά τα οποία εισρέουν στις κοινότητες και σε επιφανή τους μέλη, ένα θέμα. Αλλά αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο για να το εντοπίσει και να το περιγράψει κανείς καθώς αν και πολλά συνάγονται, γίνονται εν κρυπτώ, Οι δε κοινότητες επισήμως συνήθως ακούν τις υποσχέσεις αμφότερων των πλευρών και την αγάπη τους για τους Έλληνες -ξαφνική μεν, «διαχρονική» δε- χωρίς να ξεπερνούν φανερά τις γραμμές. Ειδικά σε τέτοιες αμφίρροπες εκλογικές αναμετρήσεις.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.