Φόρμα αναζήτησης

Πότε διεκδικήσαμε την Αμμόχωστο;



Και να που ξαφνικά όλοι θυμήθηκαν την Αμμόχωστο. Εκφράζοντας την ετοιμότητά τους να αναλάβουν πρωτοβουλίες ώστε να αποφευχθεί ο εποικισμός της περίκλειστης πόλης. Επειδή δεν μπορεί η πόλη να αποτελεί παιχνίδι στα χέρια της Τουρκίας. Ο Αβέρωφ ανακοίνωσε πως εγκαινιάζει κύκλο επαφών με αιρετούς αξιωματούχους και οργανωμένα σύνολα με επίκεντρο τις απειλές για παράνομο εποικισμό της Αμμοχώστου. «Είναι κοινή η προσπάθεια αποτροπής νέων τετελεσμένων στην Αμμόχωστο και αφορά όλους τους Κύπριους», ενημέρωσε, προσθέτοντας πως οι επαφές θα συμπεριλάβουν και ειδική συνεδρία με έγκριτους νομικούς. Ενώ ο Μιχάλης Σοφοκλέους με άρθρο του στην «Κ» κάλεσε όλους σε «συναγερμό για την Αμμόχωστο». «Το επιβάλλουν οι στιγμές», εξήγησε. Σημειώνοντας πως «πιθανό άνοιγμα, πέραν της σύνθλιψης των όποιων ελπίδων λύσης, θα αποτελέσει, μετά την ανακήρυξη του ψευδοκράτους, τη δεύτερη κατά σειρά επιχείρηση δημιουργίας τετελεσμένων από το 1974».

Γιατί όμως σήμερα; Τι άλλαξε τώρα ώστε να απαιτείται «κοινή προσπάθεια αποτροπής νέων τετελεσμένων»; Εδώ και περισσότερο από έναν χρόνο ο Κουντρέτ Όζερσαϊ εξήγγειλε το «σταδιακό άνοιγμα των Βαρωσίων». Εδώ και δεκαετίες η Τουρκία δημιουργεί συνεχώς νέα τετελεσμένα όχι μόνο για την Αμμόχωστο αλλά και στο Κυπριακό. Και εδώ και δεκαετίες οι ίδιοι που σήμερα αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες «αναγνωρίζουν» πως η πάροδος του χρόνου παγιώνει τα τετελεσμένα. Τώρα το επιβάλλουν οι συνθήκες; Όλοι αυτοί που σήμερα επικαλούνται τα ψηφίσματα, ζητούν εφαρμογή τους, τι έκαναν ώστε να τα αξιοποιήσουν για επιστροφή των κατοίκων στην πόλη τους; Πότε επιχειρήθηκε η αποσύνδεση της επιστροφής της Αμμοχώστου από τη συνολική προσπάθεια λύσης στη βάση των ψηφισμάτων 550 και 789; Δεν είναι η ίδια ε/κ ηγεσία που με συνθήματα όπως «Αμμοχωστοποίηση του Κυπριακού» και «νομιμοποίηση των τετελεσμένων για 5 γειτονιές του Βαρωσίου» μετέτρεψε, (για τους δικούς της λόγους), την πόλη από μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης σε αναπόσπαστο κομμάτι του εδαφικού; Τα ίδια δεν έλεγε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος πριν από έξι μήνες; Όταν όλοι μιλούσαμε για τετελεσμένα που φέρνει ο χρόνος, δεν είναι αυτό ακριβώς που εννοούσαμε; Αυτά δεν κατέγραφε στο σύνολό της η πολιτική ηγεσία ως συνέπειες της μη λύσης; Τι κάναμε όλο αυτό το διάστημα ώστε τα όσα καταγράφαμε ως κινδύνους να μην επιβεβαιωθούν; Πότε με πράξεις επιδιώξαμε τη λύση; Έχει σημασία αν η πόλη θα εποικιστεί από τη στιγμή που αποφασίσαμε ότι δεν θα κάνουμε τίποτα ώστε να επιστραφεί;

Ενδεχόμενο «άνοιγμα» της Αμμοχώστου «θα αποτελέσει, μετά την ανακήρυξη του ψευδοκράτους, τη δεύτερη κατά σειρά επιχείρηση δημιουργίας τετελεσμένων», γράφει ο Μιχάλης Σοφοκλέους. Τι κάναμε, όμως, ώστε η δημιουργία αυτών των τετελεσμένων να αποτραπεί; Τα τετελεσμένα τα δημιούργησαν οι Τούρκοι από μόνοι τους; Αμφισβητεί κανείς ότι χάθηκαν πραγματικές ευκαιρίες για επιστροφή των Βαρωσίων; Σε κείμενό μου τον Απρίλιο του 2012 στην «Καθημερινή» κατέγραφα έξι συνολικά ευκαιρίες σε μια περίοδο τεσσάρων μόλις χρόνων (1978-81) για επιστροφή της πόλης. Με χαρακτηριστικότερες αυτήν του Ιουλίου του 1978 όταν ο Ντενκτάς πρότεινε επιστροφή των Βαρωσίων με μόνο αντάλλαγμα την επανέναρξη των συνομιλιών (με την πλευρά μας να απορρίπτει την πρόταση ως μια προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων) και το Αμερικανοβρετανοκαναδικό Σχέδιο, επτά μήνες αργότερα, που προέβλεπε ότι η επανεγκατάσταση στα Βαρώσια θα μονογραφείτο «ταυτόχρονα με την επανάληψη διακοινοτικών διαπραγματεύσεων σε συνοπτική συμφωνία», το οποίο και πάλι ο Σπύρος Κυπριανού απέρριψε έχοντας -μετά το απαγορευτικό της Μόσχας- και τη στήριξη του ΑΚΕΛ. Μήπως λειτουργήσαμε διαφορετικά από τότε; Αξιοποιήσαμε συγκυρίες; Κάναμε όσα οφείλαμε για να διεκδικήσουμε επιστροφή της πόλης είτε μέσω λύσης είτε μέσω ενεργειών που αφορούσαν την Αμμόχωστο; Με τον ίδιο τρόπο δεν λειτουργήσαμε και τον Ιούλιο του 2017;

Έκανε αυτή η κυβέρνηση τα τελευταία 7 χρόνια όσα όφειλε ώστε ο Αμμοχωστιανός να αισθάνεται ότι η κυβέρνησή του αν μη τι άλλο πάλεψε για την επιστροφή του; Έδειξε όλο το προηγούμενο διάστημα αυτός ο πρόεδρος ότι προτεραιότητά του ήταν η επιστροφή των προσφύγων στα σπίτια τους; Η λύση; Τι έκανε μετά το ναυάγιο στο Κραν Μοντανά πέρα από το να μετατρέπεται καθημερινά σε οπαδό της «όποιας διχοτόμησης», να ψάχνει κάθε είδους προσκόμματα για να μην συζητά και να χρησιμοποιεί τον λαό ως ασπίδα για διαιώνιση της διαίρεσης; Τι κάνει ακόμα και σήμερα εκτός από το να τρέχει πίσω από τις εξελίξεις που ο ίδιος δημιούργησε για να σταματήσει το αναπόφευκτο; Με κινήσεις εντυπωσιασμού και πάλι; Με στόχο το εσωτερικό ακροατήριο;

Προφανώς και η Τουρκία επιδιώκει τη δημιουργία τετελεσμένων στη χώρα. Κάποιος όμως δεν μπορεί να μην υποδείξει αυτό που καταδεικνύει και η ίδια η Ιστορία: Η διαφαινόμενη απώλεια και των Βαρωσίων φέρει την υπογραφή και των δικών μας χειρισμών. Είναι αποτέλεσμα μιας διαχρονικής προσπάθειας των κυβερνήσεων (συμπεριλαμβανομένης και της παρούσας που σήμερα εξαγγέλλει πρωτοβουλίες) να αγοράσουν χρόνο. Τον οποίο κάθε φορά πληρώναμε με το αζημίωτο. Μιας χρόνιας αδράνειας αλλά και μιας συνειδητής πολιτικής διαδρομής που οδήγησε σε μεγάλες χαμένες ευκαιρίες. Και από ένα σημείο και μετά δημιούργησε την εντύπωση ότι η Αμμόχωστος έπαψε να αποτελεί παιχνίδι στα χέρια της Τουρκίας και έγινε παιχνίδι στα χέρια του κάθε λαϊκιστή. Αποτέλεσμα ενός διαχρονικού πολιτικού αμοραλισμού, τον οποίο αγκάλιασε σε βαθμό απόλυτο την τελευταία τουλάχιστον 4ετία και ο Νίκος Αναστασιάδης. Γι’ αυτό και πριν ξεκινήσουν τη νέα εκστρατεία τους για διάσωση και της Αμμοχώστου όφειλαν, αν μην τι άλλο, να μετρήσουν πρώτα τις δικές τους ευθύνες.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.