Φόρμα αναζήτησης

Post-post-apocalyptic

Και νά. Το φανταστήκαμε λίγο πιο θεαματικό το «τέλος του κόσμου», ή έστω την κρίση-καταλύτη που μας βάζει μια και έξω στον 21ο αιώνα.

Ούτε κάποιος από τους πολλούς σημερινούς δικτατορίσκους της μπακκίρας έφερε τον Γ’ Παγκόσμιο, ούτε τσουνάμι ή αστεροειδής χτύπησε μεγαλούπολη σε απευθείας σύνδεση, ούτε ήρθαν οι εξωγήινοι για να αντλήσουμε συγκριτικά μαθήματα για τον ιμπεριαλισμό και τη θέση μας στο σύμπαν.

Δεν εμφανίστηκαν καν οι αντίχριστοι και οι δαιμόνοι τζαι τριόλοι που φαντάστηκε ο Κοσμάς ο Αιτωλός όταν μοίραζε εθνικοθρησκευτική προπαγάνδα στην οθωμανική Ελλάδα του 18ου αιώνα, και που έγιναν 200 χρόνια μετά γενικόλογες προβλέψεις για λοιμούς, σεισμούς, καταποντισμούς που αποδίδονται σε εύπιστους μοναχούς και πωλούνται σε εύπιστους πιστούς.

Η κρίση του κορωνοϊού είναι στη βάση της πιο απλή και απτή. Είναι γεμάτη από απλή, καθημερινή θλίψη. Μια ηλικιωμένη γυναίκα πέθανε μόνη της σε απομόνωση στην Ιταλία, με τους δικούς της να μην μπορούν να είναι δίπλα της. Στις Βρυξέλλες, ο κόσμος βγαίνει στο μπαλκόνι κάθε μέρα στις 8 το βράδυ για να χειροκροτήσει και να στηρίξει συμβολικά τους νοσηλευτές που δεν μπορούν απλά να δουλέψουν από το σπίτι.

Από το 2001 και την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους το αφήγημα ήταν πως πάει, ο κόσμος άλλαξε. Ο κόσμος δεν άλλαξε αμέσως. Όμως οι κρίσεις που ακολούθησαν ήταν οι κρίσεις ενός κόσμου με όλο και μεγαλύτερη αλληλεξάρτηση από τη μια γωνιά του στην άλλη. Που είχε περάσει με κάποιους τρόπους στον 21ο αιώνα, όπου η χρονική απόσταση καταργείται και όλα συμβαίνουν και βιώνονται ταυτόχρονα, αλλά που επέμενε στα σύνορα, τις θρησκείες και τις λύσεις του 19ου και του 20ού αιώνα.

Το 2001 δεν ήταν σημαδιακό από μόνο του, γιατί το ανθρώπινο ημερολόγιο δεν υπαγορεύει με κάποιον μεταφυσικό τρόπο τα γεγονότα. Εμείς το επιλέξαμε ως σημείο καμπής που είχε τις ρίζες του στα όσα προηγήθηκαν.

Τρομοκράτες που κάποτε ήταν μια δεύτερης τάξης απειλή έγιναν παίκτης με οργανωτικές δυνατότητες και όπλα κράτους – και κατέρρευσαν όταν προσπάθησαν να γίνουν ακόμα ένα κράτος. Οι αμαρτίες του 20ού αιώνα στη Μέση Ανατολή δεν έμειναν στα σύνορα που τράβηξαν κάποτε στον χάρτη κάποιοι διπλωμάτες, αλλά έφεραν μια προσφυγική κρίση που δεν είχαμε ποτέ ξαναδεί. Μετά ήταν η σειρά της οικονομίας: Η ελεύθερη παγκόσμια αγορά δεν είχε τα εργαλεία διακυβέρνησης που θα την έκαναν υγιή και σχεδόν κατέρρευσε το 2008, και κατόπιν κατά την κρίση χρέους της Ευρώπης. Μετά ήρθε το περιβάλλον: όταν ο πολιτισμός μας παίζει με εργαλεία που αλλάζουν τη ζωή στον πλανήτη, φτάνει η ώρα που πρέπει να συντονιστεί για να ελέγξει τις επιπτώσεις τους.

Ο κορωνοϊός είναι η κρίση που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε. Και όταν περάσει, θα μπούμε όχι στην περίοδο μετά την αποκάλυψη των post-apocalyptic ταινιών. Αλλά σε μια περίοδο όπου οι προσδοκίες μας για το πώς θα άλλαζε ο κόσμος θα είναι και αυτές πλέον απαρχαιωμένες.

Και στην Κύπρο; Θα μιλάμε ακόμα για στρατιωτικές εγγυήσεις, τα χωράφκια μας και την αποτελεσματική συμμετοχή;

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.