Φόρμα αναζήτησης

Τα λεφτά των γιορτών. Μεγάλο γεγονός…

Οι γιορτές για τους μαθητές μας είναι πάντα μεγάλο γεγονός. Διότι παίρνουν δώρο λεφτά. Από γονείς και συγγενείς. Μετά από μια πρόχειρη έρευνα ανακαλύψαμε τα εξής:

Ο μέσος όρος λεφτών που πήραν οι μαθητές από 7 μέχρι και 14 χρόνων είναι τα 250 ευρώ. Περισσότερα πήραν οι μαθητές της Λεμεσού, ακολουθούν αυτοί της Λευκωσίας, ύστερα έρχεται η Λάρνακα και τελευταία η Πάφος. Στη Σκαρίνου οι μαθητές είχαν τον χαμηλότερο μέσο όρο, κοντά στα 100 ευρώ. Ένας που πήγε στο Λονδίνο να δει τους συγγενείς του ήρθε πίσω με 1.800 ευρώ και περιπαίζει τους συμμαθητές του. Ειδικά τον Κούλλη που την Ποταμιά που του έδωκε μόνο 20 ευρώ ο παππούς του.

Ελάχιστοι μαθητές φυλάουν τα λεφτά τους. Οι παραπάνω τα ξοδεύκουν όπου φανταστείς. Ένα ενδιαφέρον συμπέρασμα είναι πως οι πιο άταχτοι μαθητές ξοδεύουν τα λεφτά τους πολλά πιο γλήορα που τους φρόνιμους. Ο 15χρονος Αρτέμης που το Γέρι που βαστά την τσ’αλούα με έναν εξόστ κανόνι ξόδεψε τα λεφτά του σε δύο μέρες. Αγόρασε βότκες τζ’αι τσιάρα τζ’αι ήταν μεθυσμένος με τους παρέες του στην αυλή της εκκλησιάς. Το ίδιο και οι φίλοι του. Σε δυο-τρεις μέρες εν είχαν τίποτε τζ’αι αννοίαν το πορτοφόλι της μάμμας τους κρυφά να κλέψουν δύο ευρώ. Οι φρόνιμοι τωρά μαθητές τα λεφτά τους τα προσέχουν πολλά παραπάνω. Οι άριστοι των αρίστων έχουν και σοβαρές αποταμιεύσεις. Ένας Λεμεσιανός που ο παπάς του είναι ξενοδόχος έσ’ει στην τράπεζαν 8.000 ευρώ μόνον που τα δώρα. Πολύ απότομα ξόδεψαν οι μαθητές των εξής περιοχών (σίγουρα μεταξύ και πολλών άλλων, μα για αυτές η ενημέρωση είναι σίγουρη): Μάμμαρι, Τσέρι, Γέρι, Αραδίπου, Τρούλλοι, Νικητάρι, Λουβαράς, Πελέντρι, Πάνω και Κάτω Κιβήδες, Τραχυπέδουλα, Έμπα και Τάλα. Τα καταστήματα δε αυτών των περιοχών ξεπουλάνε αναλογικά γρηγορότερα την πραμάτεια τους από τα καταστήματα των πόλεων.

Η συντριπτική πλειονότητα των μαθητών θα ξοδέψει τα παραπάνω λεφτά της σε ηλεκτρονικά παιχνίδια για να συνεχίσουν να παίζουν μπροστά στην τηλεόραση. Κανένας μα κανένας απολύτως δεν θα αγοράσει ένα οποιοδήποτε βιβλίο. Ένας μαθητής μάλιστα, που έσ’ει τατά θεολόγο και του πήρε δώρο την Αγία Γραφή σε επίχρυση έκδοση, την πούλησε στη θεία του την επομένη μέρα μισοτιμής. Η θεία του, αφού τον ψιλοκατσάδιασε, την πήρε, αλλά είπεν του να μεν το πει του τατά του. Όταν ρωτήθηκε τι θα τα κάμει τα λεφτά της Γραφής, απάντησε μουρμουριστά και σιγανά με ύφος 12 κοιμισμένων ιεραπόστολων… «Εεε, ενννάαα ‘γοράααασω παιχνίιιδιιι κύριε.

Οι μαθήτριες τα λεφτά τους τα ξοδεύουν στις αισθητικούς. Βάζουν νύχια με ελεφαντάκια, νύχια με ουράνιο τόξο, νύχια με λιονταράκια. Κάνουν μικροθεραπείες για το σπυράκι στο πιγούνι, στη μύτη, στο γόνατο. Αγοράζουν περισσότερα ρούχα από τους μαθητές και ακριβά αρώματα.

Τα λεφτά των μαθητών του δημοτικού συνήθως τα παίρνουν οι γονείς τους με την κουβέντα της μάμμας «Δώσ’ μου τα τζ’αι θα σου τα φυλάξω μάνα μου!». Ο παπάς που ακούει που τον καναπέ σ’αίρεται που επιτέλους θα βάλει νέα λάστιχα στο αυτοκίνητο. Κάπως έτσι έχει η κατάσταση γενικά.

Και να φανταστείς δεν υπάρχει κεφάλαιο στα Οικονομικά του λυκείου με θέμα… Ποιοτική επένδυση χρημάτων. Μάλλον η ποιότητα με την οικονομία δεν πάνε μαζί. Έτσι μάλλον εξηγείται και γιατί το υπουργείο σκέφτεται πάντα ποσοτικά και γιατί πάντα είναι μπλοκαρισμένο παρ’ όλα τα υψηλά ποσά του κρατικού προϋπολογισμού τα οποία διατίθενται, που ακριβώς αυτά είναι το πρόβλημα, μιας και αποτελούν την απόδειξη της παντελούς έλλειψης καθαρών και νέων ιδεών.

Και επειδή είπαμε η παιδεία είναι βασικά η μεγάλη κοινωνία του αύριο αλλά και αυτή που ως σοφός ηγέτης θα έπρεπε να ονειρεύεσαι, παρ’ όλα τα δώρα και τις βότκες, θα μείνει για πάντα πάμφτωχη και μαραμένη.

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ