Φόρμα αναζήτησης

Τα αθώα σχολικά Χριστούγεννα…

Σκηνή πρώτη. Πολιτισμένος πρόεδρος συνδέσμου γονέων λυκείου να παουρίζει σε μια καημένη καθηγήτρια σαν βάρβαρος. Λάθος. Όχι σαν βάρβαρος. Συγγνώμη για τον τιμητικό χαρακτηρισμό. Δεν έχει σημασία γιατί επαούριζε αυτός ο τύπος, παρόλο που η στήλη ξέρει. Σημασία έχει πως τον άκουγαν τα παιδιά και οι καθηγητές. Κανένας δεν έκαμε τίποτε, μάλλον γιατί έτσι είμαστε. Εξάλλου, ποιος θέλει να τα βάλει μαζί του; Κρύψε να περάσουμε. Τη σκηνή αυτή όμως των παουρκών του προέδρου κάποια παιδιά δεν θα την ξεπεράσουν ποτέ. Ή θα τη μιμηθούν, πράγμα που είναι το ίδιο απ’ την ανάποδη. Παιδάκια μάλλον ηλίθιων γονιών που ακόμα τα μεγαλώνουν με παραμύθια για πρίγκιπες.

Σκηνή δεύτερη. Το καμένο σώμα του Αυξεντίου να προβάλλεται σε παιδάκια προδημοτικής. Η δασκάλα της παντρεμένη με έναν σαντουιτσή, πάσχει που κατάθλιψη. Μισά τα μωρά και τα βλέπει όλα προβληματικά. Η Ελενίτσα πήγε στο σπίτι της σοκαρισμένη. Πέρσι. Ακόμα είναι. Μα πού θα πάει; Θα στρώσει και η Ελενίτσα. Στα δεκαπέντε της θα φτύνει χαμαί, θα βρίζει τον καθηγητή της τζ’αι για ούλλα θα φταιν οι Τούρτζιοι. Στα δεκαοχτώ θα μείνει έγκυος τζ’αι θα καταλήξει θλιμμένη κομμώτρια στη Σκαρίνου. Τη νύχτα θα τη δέρνει ο αλκοολικός Κόκος. Τζ’αι για ούλλα θα φταιν οι Τούρτζιοι.

Σκηνή τρίτη. Καθηγήτρια γυμναστικής στην Παλλουρκώτισσα λαλεί των μαθητών της πως αν δεν πάνε το απόγευμα να γραφτούν στο άθλημα που διδάσκει δεν θα τους βάλει 20. Και το τραγικό είναι πως τηρεί τις υποσχέσεις της. Αν γραφτείς, θα πάρεις 20, αν όχι 14. Διάφοροι το ξέρουν μα κανείς δεν κάνει τίποτε. Κρύψε να περάσουμε και εδώ. Μεν τα σκαλίζεις. «Μάλλον κάτι άλλο εννοεί», λαλεί σε μια μάνα παλαβή που διαμαρτυρήθηκε η διευθύντρια. Αλλά η μάνα τούτη εν παράξενο που διαμαρτυρήθηκε. Κάμε την delete.

Σκηνή τέταρτη. Κύπριοι μαθητές εναντίον Σύρων. Σύνδεσμος γονέων δημοτικού της Λευκωσίας έθεσε θέμα σε συνεδρίασά τους …«τα μαυρούθκια που τρων τες ελιωπιττούες». Πέρσι στο χριστουγεννιάτικο παζαράκι που διοργάνωσαν στο προαύλιο εκκλησίας (!!!!), συγγενικά παιδιά των Σύρων μαθητών του σχολείου έφαγαν τις παραπάνω ελιωπιττούες, με αποτέλεσμα τα κυπριακά παιδιά να φάνε λιγότερο. Εδώ μπορείς να το αναλύσεις πιο σφαιρικά. Μάλλον είναι το πρόβλημα της υπογεννητικότητας του τόπου μας. Οι Σύροι κάνουν 4 παιδιά, εμείς 1-2. Επομένως θα φάνε 2 ελιωπιττούες παραπάνω. Επίσης μπορείς να πεις πως επειδή η ελιώπιττα είναι μαύρη και τα αλλοδαπά παιδάκια μαύρα, αυτό μπέρδεψε τους εγκεφάλους των Homo Erectus του συνδέσμου. Συμβαίνουν αυτά στον συγκεκριμένο εγκέφαλο. Σε καμιά περίπτωση όμως δεν πρέπει να το πεις ρατσισμό και διακρίσεις γιατί έτσι τα μπλέκεις. Κρύψε να περάσουμε.

Σκηνή πέμπτη. Πιο ψηλά κάγκελα. Συρματοπλέγματα. Συναγερμοί. Φρουροί. Με καθημερινές εγκυκλίους που το αρχηγείο. Με καθηγητές λυγισμένους, κουρασμένους, ταλαιπωρημένους, γερασμένους. Που απλά δεν μπορούν να κάμουν τίποτε. Ούτε ένα τηλέφωνο στον γονιό για κάτι απλό. Αν δεν το ξέρει ο βοηθός και αυτός να ενημερώσει τον διευθυντή και οι δύο να πάρουν κάποτε απόφαση. Που θα είναι… «μην το πεις στη μάνα γιατί εκτίθεται το σχολείο».

Και γύρω – γύρω κοντοκουρεμένοι μαθητές. Ντυμένοι στα γκρίζα. Που τρώει ο ένας τον άλλο. Που βρίζει ο ένας τον άλλο. Που φτιάχνουν πόμπες με απλά υλικά. Που αν δεν τις βάλουν να παίξουν σε απειλούν πως θα το κάνουν. Που φωνάζουν ο ένας τον άλλο «γκέι» ως βρισιά (πολλά μοδάτη στα δημοτικά), που τα σπάνε όλα, μα όλα. Μα μην ανησυχείς, είναι όλα πολύ φυσιολογικά. Το κράτος θα τα καταφέρει να τα πληρώσει, να ξεχρεώσει, να προχωρήσει. Μα αυτό που δεν θα μπορέσει ποτέ να ξεχρεώσει είναι τη χαμένη του αθωότητα. Τη μήτρα κάθε σωστής εκπαίδευσης.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ