Φόρμα αναζήτησης

Μην ξυπνάτε τα παιδιά σας (Ενός καταϊδρωμένου καθηγητή)

Τα κλειστά σχολεία γεμίζουν χαρά τους μαθητές. Σηκώνονται στις 11, πιάνουν το τηλέφωνό τους, κάμνουν έναν καφέ με γάλα τζ’αι αρκέφκουν τες κουβέντες με τους φίλους τζ’αι τις φίλες τους για να οργανώσουν τη μέρα. Όταν τα σχολεία είναι κλειστά οι μαθητές έχουν όρεξη. Να μάθουν. Να κάμουν περιπάτους. Να ακούσουν μουσική, να ζωγραφίσουν, να θκιαβάσουν, να βοηθήσουν την μάμμαν τους στον κήπο. Ζουν δηλαδή μια φυσιολογική ζωή μακριά που τους επικριτικούς καθηγητές τζ’αι την καταθλιπτική διευθύντρια. Θα μου πεις, «τούτον έν’ το φυσιολογικό», τζ’αι θα συμφωνήσω, μα ταυτόχρονα φαντάζουμαι πως έτσι όμορφα τζ’αι δημιουργικά μπορεί να περνούν τζ’αι μες στο σχολείο, φτάνει να τους αφήσεις να νιώσουν χαλαροί. Που τον Σεπτέμβρη ώς το τέλος του Δεκέμβρη οι πλείστοι μαθητές μας νιώθουν σπασμένοι. Η υπερβολική ύλη τζ’αι το βούρος του καθηγητή να προλάβει τζ’αι την τελευταία γραμμή που όρισαν κάποια κοπελλούθκια στα αναλυτικά κάμνουν τα παιδιά στο σχολείο να μεν ιξέρουν ναμ που τους γίνεται. «Κανεί αποστήθιση», φωνάζουν οι πιο έξυπνοι, «θέλουμεν ελευθερία τζ’αι φαντασία» λαλούν του Αντρέα του φιλόλογου που χρόνια τωρά εκόλλησεν με τα Αρχαία Ελληνικά τζ’αι καταβρίσκει την σχεδόν με μια σεξουαλικήν έννοιαν. Μέσα του βαθκιά ο φιλόλογος τούτος εβαρέθηκεν τζ’αι τον εαυτόν του, μα εν λαλεί να το παραδεχτεί. Κατά τα άλλα, όταν τελειώσει το σχολείον τζ’αι πάει έσσω του έν’ άλλος άθρωπος, μα στες κουβέντες μέσα στο σχολείο κρατεί τον ρόλο του γιατί αρέσκει του η εξουσία τζ’αι κάποτε θα τον δεις, έν’ να γίνει επιθεωρητής να ζητά σχέδια μαθήματος τζ’αι δείχτες τζ’αι παραδείχτες. Χάθηκε το παιχνίδι τζ’αι τούτον καταλάβεις το στις διακοπές των μαθητών, ειδικά του δημοτικού, που ρωτούν την μάμμαν τους κάθε μέρα με μμάθκια γεμάτα απόγνωση… «Αύριο έχουμε σχολείο;». Η κουρασμένη μάμμα απαντά με ένα «όχι» γεμάτο απελπισία που την κούρασην της. Γιατί το κυπριακό σχολείο βασικά κάμνει baby sitting με ελάχιστες λαμπρές εξαιρέσεις στιγμών αληθινής επικοινωνίας, σε καμιάν κενή που ο καθηγητής τολμά τζ’αι φκάλλει τους μαθητές στην αυλή για «ελεύθερη απασχόληση», που λαλεί τζ’αι το χαρτί που συμπληρώνει. Εκεί στην αυλή γίνονται και οι πιο ωραίες κουβέντες, μαθαίνει καλά ο ένας τον άλλον, τα προσωπικά του καθηγητή φκαίννουν στη φόρα, γίνεται άθρωπος τζ’αι όχι ρομπότ του 45λέπτου. Σε λίγες μέρες επιστρέφουν όλοι πίσω στα σχολικά ιδρύματα τα γεμάτα φωνές, βρισιές τζ’αι κλάματα. Τζ’αι πίσω που τούτο το πολύβουο σκηνικό, να υποβόσκει μια ατέλειωτη σιωπή, τόσο εκκωφαντική τζ’αι παράφωνη που σε κάμνει να νιώθεις σαν σε ψυχιατρείο. Προς το παρόν η υγεία του πρωινού ύπνου των μαθητικών διακοπών παραμένει υπέροχα απερίγραπτη…