POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

Διαγώνισμα: Μια προσωπική υπόθεση



Στο προηγούμενο είχαμε μείνει σε εκείνη τη στιγμή που δόθηκε το διαγώνισμα. Τι αληθινά γίνεται μετά, αφού δοθεί; Και αν νομίζεις πως τίποτα δεν γίνεται, τότε κάνεις λάθος. Γίνεται ό,τι ακριβώς γίνεται και σε ένα κοιμητήριο, σε ένα σπίτι με τον μελλοθάνατο που κοινωνά, την ημέρα του Επιταφίου, και όταν είσαι κρεβατωμένη με ρίγος και πυρετό και έχεις από πάνω σου κάποιον που μισάς να σου φέρνει παγωμένες κομπρέσες.  Επίσης, η φυσική λέει πως όλα ΚΑΙ κινούνται ΚΑΙ παράγουν ήχο. Έτσι ακριβώς και η τάξη την ώρα του διαγωνίσματος βουίζει από την καταπιεσμένη ησυχία της σιωπής των μαθητών. Μια σιωπή σαν τη σιωπή της νύχτας πριν την πόμπα στον αναβάτη του ιπποδρόμου.

Έτσι μάλλον εξηγείται και το γεγονός ότι πολλές φορές οι μαθητές ξεσηκώθηκαν την ώρα του διαγωνίσματος εναντίον των καθηγητών τους, οι οποίοι παρέλειψαν, ας πούμε, να διδάξουν αυτό που εξετάζουν. Σε λιγότερες περιπτώσεις χρειάστηκε και η παρέμβαση του διευθυντή για να λυθεί η επανάσταση. Σε πιο ελάχιστες περιπτώσεις, η επανάσταση στέφθηκε με επιτυχία και το διαγώνισμα ακυρώθηκε.

Αλλά το πιο πάνω δεν είναι ο κανόνας. Κανονικά σε οποιοδήποτε διαγώνισμα στο κυπριακό σχολείο, πολλοί μαθητές θα σηκώσουν το χέρι τους για πολλές απορίες. Ειδικά στα γυμνάσια πάντα σχεδόν θα ρωτήσουν και για αυτήν την ίδια τη… «διατύπωση της ερώτησης». Το ίδιο έγινε και θα γίνει σίγουρα και στις παγκύπριες, μάλιστα εκεί το συζητούν και στα κανάλια.

Αφού λυθούν οι απορίες, ξεκινά το διαγώνισμα. Πολλοί μαθητές τότε αρχίζουν να εμφανίζουν το τικ της ενόχλησης από τον άλλο. Θυμώνουν γιατί κάμνει θόρυβο η πένα του διπλανού τους, γιατί ακούστηκε η κόλλα που γύρισε η Μαριγούλα, γιατί έτριξε την καρέκλα ο Νίκος και πολλά άλλα τέτοια. Ποτέ σε κανονικές συνθήκες δεν θα ενοχλούνταν οι μαθητές μεταξύ τους για τέτοια. Μα είπαμε, το κυπριακό διαγώνισμα δεν είναι κάτι το κανονικό.

Μην ξεχάσετε να δείτε στην εικόνα και τη μεγάλη και βαριά τσάντα ανάμεσα στους μαθητές, να τους πιέζει ακόμα περισσότερο. Η τσάντα μπαίνει στη μέση καθ’ υπόδειξη πολλών καθηγητών προς αποτροπή του ενδεχόμενου να δει ο ένας που τον άλλο καμιά λέξη. Είπαμε, το διαγώνισμα είναι καθαρά προσωπική υπόθεση.

Ο καθηγητής τώρα για 45 λεπτά δεν αφήνει ούτε στιγμή ανεπιτήρητη την τάξη. Προσπάθησε να προσέχεις την κουζίνα σου επί 45 λεπτά με τα μάτια ορθάνοιχτα να δούμε αν θα τα καταφέρεις (μπορείς να βλέπεις ας πούμε 25 ποτήρια, αφού τα τοποθετήσεις στη σειρά, μήπως πέσουν). Δεν είναι καθόλου απλό αυτό, και ούτε διδάσκεται στα παιδαγωγικά, μαθαίνεται όμως με τα χρόνια και την εξάσκηση. Παρατηρείστε τους καθηγητές της ενορίας σας κατά τον ακάθιστο ύμνο και θα διαπιστώσετε πως είναι οι πιο ακίνητοι και συνεπείς. Σε αυτό συμβάλλει και η εμπειρία τους στις παρελάσεις, τις σημαιοφορίες, στην τακτική ακρόαση του εθνικού ύμνου και άλλων σχετικών πράξεων ανάδειξης του εθνικού φρονήματος.

Ο χρόνος περνά. Αφήνουμε πίσω τα συχνά κλάματα των μαθητών, την Έλλη ολοφυρόμενη επειδή θα τις φάει που τον παπά της αν πάρει κάτω που 15 στα μαθηματικά, τον Νικόλα να τρέμει επειδή ξέχασε μια ερώτηση και θα χάσει το αριστείο, τη Σοφία που χωρίζουν οι δικοί της και βρίσκεται σε αφασία. Αυτοί είναι μαθητές, και συνεπώς λεπτομέρειες. Το διαγώνισμα πρέπει να γίνει και πρέπει να τελειώσει. Έτσι. Όπως πάντα. Και είναι μαζικό. Ένα για όλους και όλοι για ένα.

Σκουπίστε τα δάκρυά σας παιδιά, τελειώσαμε.

Στο επόμενο: Η διόρθωση του διαγωνίσματος, στην κουζίνα του κυρίου Γιώργου.

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.