Φόρμα αναζήτησης

Δεν είναι τα Θρησκευτικά…



Μεγάλη κουβέντα αυτή τη βδομάδα με το άρθρο της μαθήτριας στην εφημερίδα του σχολείου της για τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών.
Ας δούμε μερικά δεδομένα. Είναι η πρώτη φορά που συζητιέται το ζήτημα της ελευθερίας της έκφρασης στο κυπριακό σχολείο; Όχι. Θα είναι η τελευταία; Αστείο και να το σκεφτείς.
Είναι η πρώτη φορά που συζητούμε αν και κατά πόσον ο μαθητής του κυπριακού σχολείου δικαιούται να κρίνει; Αν νιώθει ελεύθερος; Χαρούμενος; Όχι βέβαια, τουλάχιστον από εδώ το υπερεξαντλήσαμε μα συνεχίζουμε εργολαβικά να τα λέμε χωρίς να μας πειράζει που γίναμε γραφικοί. Και ναι, η γενικότερη προσέγγιση του εκπαιδευτικού μας συστήματος μόνο υπνηλία προκαλεί στα ξύπνια μυαλά.
Την ελάχιστη διαφορά την κάνουν οι ελάχιστοι εκπαιδευτικοί που προσφέρουν το άλλο, το διαφορετικό, την κριτική σκέψη με απίστευτο κόπο μέσα στη στείρα και παμπάλαιη ύλη.
Το πιο αισιόδοξο είναι ότι οι μαθητές φαίνεται να ξεπερνούν το Υπουργείο Παιδείας. Και αυτοί που δεν το καταφέρνουν μέσω καμιάς έκθεσης, το γυρνάνε στην παραβατικότητα, το δε σχολείο απαντά με τιμωρίες και πάει λέγοντας.
Το σύστημα όμως αρχίζει να τρίζει. Και τρίζει για τα καλά γιατί ο κόσμος πια δεν θα σιωπά μπροστά στους παραλογισμούς. Μπορεί κανείς να παραθέσει άπειρα παραδείγματα παραλογισμών. Σε αυτή τη φάση ας τα αφήσουμε να βγουν από μόνα τους. Εξέλιξη είναι και αυτό. Αρκεί μόνο να πούμε ένα κλασικό παράδειγμα.
Σε λύκειο της Λευκωσίας καθηγήτρια ανέλαβε την εφημερίδα του σχολείου. Με μεγάλο μεράκι και όρεξη οργάνωσε τη συντακτική ομάδα των μαθητών που θα δούλευαν σκληρά για να βγει στο τέλος της χρονιάς η τιμημένη φυλλάδα. Τρεις μαθητές πήραν τη φωτογραφική τους και φωτογράφησαν τα σκουπίδια και τις βρομιές μέσα στο σχολείο τους αλλά και έξω από αυτό, γράφοντας ένα καταπληκτικό άρθρο για την ανάγκη ευαισθητοποίησης στο θέμα της καλαισθησίας και της καθαριότητας του χώρου όπου βρίσκονται, του χώρου όπου βρίσκεται οποιοσδήποτε. Όταν το είδε το άρθρο «ο κατά νόμον υπεύθυνος για την έκδοση διευθυντής», ελύσσιασε. Κάλεσε την καθηγήτρια μαζί και τους μαθητές και άρχισε να τους κατσαδιάζει, να τους φωνάζει, να τους απειλεί. Οι μαθητές απογοητεύτηκαν, η καθηγήτρια λύγισε και το άρθρο τελικά δεν μπήκε γιατί «θα πρόσβαλαν τον ίδιο». Η εφημερίδα τελικά βγήκε όπως την ήθελε «ο μάστρος» και πετάχτηκε στους καλάθους πέντε λεπτά μετά που την πήραν στα χέρια τους οι μαθητές. Διότι εκτός των άλλων, τους άλλαξε και την ονομασία της, τους άλλαξε τα κείμενα, μέχρι που την έκανε βαρετή και συντηρητική σαν και τη φάτσα του ή σαν τις εκθέσεις που αναγκάζονται να γράφουν οι μαθητές και είναι όλες ίδιες.
Αυτό και πολλά άλλα είναι ένα παράδειγμα της τραγωδίας του τόπου μας. Δεν είναι τα Θρησκευτικά, αυτά τουλάχιστον όσα τρελά λένε τα λένε καθαρά. Το πρόβλημα είναι με όλα τα υπόλοιπα παρανοϊκά που συμβαίνουν τα οποία όλα συγκλίνουν σε ένα. Πώς να καταστρέψουμε το πιο ζωντανό κομμάτι μιας κοινωνίας, το πιο λαμπρό κομμάτι της σκέψης της γεμάτης κέφι και αισιοδοξία. Της μαθητικής σκέψης.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.