Φόρμα αναζήτησης

Ποιος φοβάται τη διαπλοκή;

Όλο το προηγούμενο διάστημα στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου βρέθηκε το φυσικό αέριο. Ήταν η απάντηση σε κάθε -οικονομικό και ηθικό- έλλειμμα, σε κάθε έκθεση που ερχόταν να υπενθυμίσει την απουσία σοβαρών μεταρρυθμίσεων και να ρίξει σκιές στη μακροπρόθεσμη προοπτική της χώρας. Το πόρισμα για τον Συνεργατισμό ήρθε να επισκιάσει για λίγο το αφήγημα μιας χώρας που από τη χρεωκοπία βρίσκεται σε πορεία μετατροπής της «σε βασικό πυλώνα της παγκόσμιας ενεργειακής πολιτικής», με τις αντιδράσεις όμως να έχουν ήδη αρχίσει να ξεφουσκώνουν, θεωρείται δεδομένο ότι το αμέσως επόμενο διάστημα οι πολιτικές δυνάμεις θα καταφέρουν να επικεντρωθούν εκ νέου στις μεγάλες ευκαιρίες που διανοίγονται. Τα ευρήματα του πορίσματος όμως, και όχι το αέριο, είναι αυτά που θα καθορίσουν τις πραγματικές προοπτικές της χώρας.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της «επαναφοράς», και ενώ η χώρα βίωνε πρωτόγνωρα βίαιες καταστάσεις, κατέστη ξεκάθαρη η απροθυμία του πολιτικού συστήματος η μεγάλη δημοσιονομική αναπροσαρμογή να συνοδευτεί από ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις που θα έδιναν απαντήσεις σε προβλήματα απόλυτα συνυφασμένα με την πορεία προς τη χρεωκοπία. Να τερματίσει τις ανισορροπίες, την αδιαφάνεια, να βάλει στο περιθώριο τη διαφθορά. Ο θεσμικός εκσυγχρονισμός αποδείχθηκε δυσανάλογα πολύς μπροστά στα μεγάλα κομματικά, επιχειρηματικά και συντεχνιακά συμφέροντα. Το ίδιο και ο εκσυγχρονισμός της παιδείας και των δημόσιων υπηρεσιών. Δεν θα μπορούσε να ήταν αλλιώς, με μια κυβέρνηση που συνεχίζει να λειτουργεί ως εκπρόσωπος των μεγάλων συμφερόντων και να εκλογικεύει την αθλιότητα της ΠΑΣΥΔΥ ως κοινωνική πολιτική. Και μια αντιπολίτευση που αγωνίζεται λυσσαλέα να νεκραναστήσει το μοντέλο της χρεωκοπίας. Κατέστη ξεκάθαρο όμως και κάτι άλλο: Η αδυναμία του συστήματος να σταματήσει να κλέβει. Αυτή η ικανότητά του, ακόμα κι όταν δεν είχε απομείνει τίποτε, να βγαίνει κερδισμένο. Και να υποδέχεται κάθε αποτυχία του με υπεροχή νικητή.

Κάποιος δεν μπορεί παρά να μένει άναυδος από το μέγεθος της διαπλοκής και της διαφθοράς που ανέδειξε το πόρισμα, που προφανώς δεν περιορίζεται στον Συνεργατισμό. Βλέποντας δισεκατομμύρια να διακινούνται σ’ έναν χρεωκοπημένο οργανισμό μεταξύ πολιτικών κομμάτων, επιχειρηματιών, διαφημιστικών γραφείων και δικηγορικών γραφείων βουλευτών. Με τέτοια άνεση βουλευτές με ΜΕΔ αξίας εκατοντάδων χιλιάδων να συμμετέχουν σε ψήφιση νόμων που αφορούσαν τη διαχείρισή τους, και πολιτικά ελεγχόμενες τράπεζες να γράφουν δάνεια στο χιόνι. Και με τα αποτελέσματα ενώπιον της κοινωνίας και τη συμμετοχή όλων επιβεβαιωμένη κάποιοι να παρουσιάζονται ως σωτήρες και κάποιοι άλλοι να προσπαθούν να αξιοποιήσουν πολιτικά μια κατάσταση που το μόνο που επιβεβαίωσε ήταν την παντελή έλλειψη ορίων.

Όπως δεν μπορεί παρά να εκπλήσσεται βλέποντας ο μέσος πολίτης ακόμα και σήμερα, το ένα σκάνδαλο να διαδέχεται το άλλο, να μην προβληματίζεται γι’ αυτή την τεράστια διαπλοκή (παρά για λίγες μέρες). Να ωρύεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για το αν οι Τ/Κ θα λαμβάνουν ποσοστά από τα έσοδα του φυσικού αερίου, αν αυτό θα πρέπει να γίνεται πριν ή μετά τη λύση, να απορρίπτει και να επιλέγει μοντέλα εκμετάλλευσής του, και να έχει πεισθεί ότι τα δισεκατομμύρια που φερόμαστε να κερδίζουμε καθημερινά θα μας σώσουν. Αγνοώντας το προφανές: Ότι σε μια χώρα απ’ όπου απουσιάζουν οι δημοκρατικές δομές και η διαφάνεια, όπου το πολιτικό σύστημα δεν κρατά καν τα προσχήματα και ο κόσμος αδυνατεί να ελέγξει την εξουσία, ακόμα κι αν υπάρχει τόσο φυσικό αέριο όσο κάποιοι διατείνονται, ακόμα κι αν η Τουρκία δεν παρέμβει στις γεωτρήσεις, τα έσοδα δεν θα αφεθούν να πάνε στην κοινωνία. Σε μια παιδεία με στόχο τον αυριανό πολίτη, υποδομές και σχέδια που θα στηρίζουν την ανάπτυξη. Ούτε θα πάνε στους λογαριασμούς του μέσου πολίτη. Θα πάνε για εξόφληση των ίδιων δανείων που διαγράφηκαν στον Συνεργατισμό. Στους ίδιους λογαριασμούς στους οποίους κατέληξε η επένδυση της Cyta στη Δρομολαξιά και τα ταμεία προνοίας. Σε επιπλέον χρηματοδοτήσεις στα ίδια κόμματα για να συνεχίσουν το αλισβερίσι. Για πρόσληψη κι άλλων κομματικών έμμισθων ώστε να διασφαλίσουν συνέχιση του ίδιου συστήματος, στους ίδιους εκείνους μεγαλοεπιχειρηματίες και developers που δίνουν τις «εισφορές», για «ενίσχυση» της άμυνας, σε περισσότερες αστυνομικές φρουρές και λιμουζίνες, για πρόσληψη στο Δημόσιο περισσοτέρων κομματικών στρατιών, διατήρηση οργανισμών (χωρίς κανέναν λόγο ύπαρξης), με μισθούς και συντάξεις μεγαλύτερες απ’ ό,τι τα έσοδά τους. Στη δημιουργία καινούργιων.

Η διαπλοκή, αυτό το αλισβερίσι μεταξύ πολιτικών, δημόσιων και κομματικών υπαλλήλων, τραπεζιτών και μεγαλοεπιχειρηματιών, που χρόνια τώρα κρατά τη χώρα στο τέλμα, η οποία αποτελεί τον κύριο λόγο που η χώρα κατέρρευσε και δεν αφήνει καμιά αμφισβήτηση για τις μελλοντικές προοπτικές της, δεν θα εξαφανιστεί εφόσον αυξηθούν τα έσοδα. (Ούτε τα χρήματα που οδηγούνται στην κοινωνία θα αυξηθούν.) Αντίθετα, τυχόν ανεύρεση φυσικού πλούτου θα τη μεγεθύνει. Αν σήμερα, με περιορισμένους πόρους, υπάρχει τέτοια διασπάθιση του δημόσιου πλούτου, είναι δυνατόν κάποιος να αναμένει ότι αυτό θα αλλάξει εφόσον το διακύβευμα καταστεί πολύ μεγαλύτερο;

Όταν η χώρα έφτασε στη χρεωκοπία και οι αποκαλύψεις σκανδάλων διαδέχονταν η μια την άλλη, οδηγώντας και σε καταδίκη κάποιων πολιτικών (που με νομοθετικές ρυθμίσεις ήδη βρίσκονται εκτός), είχε δημιουργηθεί η εντύπωση πως η κρίση ίσως τελικά να αποτελούσε και ευλογία. Θυμάμαι τότε φίλους να εκφράζουν την πεποίθηση ότι αυτή η ξεκάθαρη αποτυχία του συστήματος θα μπορούσε να λειτουργήσει καθαρτικά, επιτρέποντας στη χώρα να μπει σε πορεία λογικής. Δυστυχώς όλο το διάστημα που ακολούθησε -με αποκορύφωμα την τελευταία τριετία- η όλη διαχείριση (από πολιτικό σύστημα και κοινωνία) αποτέλεσε απόδειξη της ολοκληρωτικής επικράτησης της διαπλοκής. Ήταν η επιβεβαίωση της ξεκάθαρης νίκης της. Μαζί, και της δική μας ξεκάθαρης ήττας.

* antopoly@cytanet.com.cy

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.