Φόρμα αναζήτησης

Περί βίτσας και άλλων δαιμονίων

Κάποιοι λαλούν πως η κυπριακή κοινωνία πολλά δύσκολα εξελίσσεται. Βασικά όμως αυτό που θέλουν να πουν είναι πως ΔΕΝ ΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ, απλώς δεν το λένε έτσι, γιατί η επόμενη σκέψη μάλλον θα είναι μια ωραία αυτοκτονία με το ραδιούι στην μπανιέρα να παίζει Παντελίδη.

Ο τόπος ζει σε μια αέναη αποχαύνωση. Γιατί έτσι τον έμαθαν οι κυρίως αποχαυνωμένοι. Η εξουσία που στην τελική είναι πιο αποχαυνωμένη από όλους.

Και η αναπαραγωγή αυτού του ύπνου πάει καλά. Για να ξυπνήσει κάποιος πρέπει να έχει ίδιο συμφέρον. Ο Κυπραίος ξυπνά όταν θυμηθεί την πούγκα του. Χωρίς κανένα ιερό και όσιο. Δεν τον κόφτει τίποτε. Φτάνει να φκάλει κάτι, να κλέψει κάτι, να αρπάξει τωρά, τζαι ύστερα να ξαναπέσει στη φυσική του νάρκη. Τα φυτώρια των αποχαυνωμένων, εκεί που παράγονται οι σπόροι είναι τα σχολεία. Τα παιδιά όλων των σχολείων, ιδιωτικών και δημόσιων αν είχαν ένα κρεβάτι θα κοιμόντουσαν άνετα εφτά ώρες. Οι αγρότες καθηγητές που σπέρνουν κάθε μέρα τον σπόρο που τους στέλνουν οι κοιμισμένοι γίγαντες του λαβύρινθου, κάνουν τη δουλειά εντελώς μηχανικά. Το περίεργο τούτο σύνδρομο δεν σε αφήνει «να αποφασίσεις», ενώ το σκέφτεσαι. Απλώς κοιτάς μπροστά και προχωρείς. Και κάθε στιγμή που έρχεται κάποια ιδέα φωτεινή στον σπουδαίο κύριο Στέλιο, αμέσως ο νους του αλλάζει και σκέφτεται πως θέλει πολλά να πεθάνει στο χωρκό του έξω που τη Λεμεσό ήσυχος με θκιο φίλους παρέα. Γιατί κάποτε που είχε κάποιες ιδέες διαφορετικές για παραπάνω που πέντε λεπτά, οι μεγάλοι ανησύχησαν και του έστειλαν μια γκεσταπική έρευνα και δύο απειλητικές επιστολές. Στον φάκελο έβαλαν την ουσία της «συμμόρφωσης» σε μορφή σκόνης. Ο κύριος Στέλιος την ανάπνευσε και από τότε έστρωσε, έγινε βολεμένος (αν τζαι μυστικές πληροφορίες λένε πως σπίτι του ακούει λάτιν μουσική).

Όμως το σύστημα των μεγάλων όπως όλα τα πολύπλοκα συστήματα αποχαύνωσης, έχει και αυτό τις δικές του αδυναμίες. Κάποιοι σοφοί κοινωνιολόγοι δηλώνουν πως κάποτε οι κοινωνίες ξυπνούν και διεκδικούν το δίκιο τους. Λίγοι στην αρχή, πολλοί στο τέλος. Το γιατί γίνεται αυτό είναι πολλά περίπλοκο να αναλυθεί σε δύο γραμμές. Τούτες οι κοινωνίες θα πάνε φυσικά μπροστά. Αυτό ονομάζεται εξέλιξη. Κάποιες άλλες κοινωνίες όμως ξαναπέφτουν πιο βαθιά από κει που ξεκίνησαν. Κοινωνίες σαν την κυπριακή με βαθιές ρίζες στην υποταγή και τον φόβο.

Τότε οι μεγάλοι, ακόμα πιο ερεθισμένοι με την επιτυχία τους, το πιο μεγάλο γραφείο και την πιο γεμάτη πούγκαν, μπαίνουν στην εκδίκηση.

Μία από τις μεθόδους «συμμόρφωσης» που προτείνουν τελευταία, πολλά πιο καθαρή και καθόλου έμμεση, ύπουλη και υπόγεια, είναι και η χρήση βίτσας.

Σε ειδική συνεδρίαση ρασοφόρων αρχηγών προτάθηκε όπως παραχθούν πολλές βίτσες από ροφκιά, και πως πρέπει να κινηθούν γρήγορα αυτή την περίοδο που οι ροφκιές φκάλλουν παραπούλια τζαι τούτα έν’ τα καλύτερα για τον σκοπόν, είπαν. Η πρόταση ψηφίστηκε με αλαλαγμούς και κατανάλωση 10 κιλών ελιωτούων (500 γρμ για κάθε ιεράρχη). Ένας είπε την ιδέα να γίνουν ειδικά ιερά και βιτσιόζικα σεμινάρια όπου θα εκμάθουν την τέχνη του βιτσιάσματος στους ειδικούς επιθεωρητές. Πρέπει να χτυπούν τόσο, όσο να μην σου δημιουργούν μόνιμη βλάβη ας πούμε. Επίσης να μην στάξει αίμα ο πισινός ενός φιλόλογου. Οι κοκκινίλες επιβάλλονται για να εμπεδωθεί το μάθημα, αλλά το βίτσιασμα πρέπει να είναι τόσο, όσο να φεύγουν σε 10 μέρες. Εφτά μέρες πριν το Πάσχα η βίτσα θα πρέπει προηγουμένως να ραντιστεί με κυπριακό ροδόσταγμα. Θα υπάρχουν και μεγέθη βίτσας. Ένας που βιτσιάστηκε πολλά με βίτσα νούμερο 3, πρέπει να μεταβεί στη βίτσα νούμερο 4 και πάει λέγοντας.

Ο πιο μεγάλος των μεγάλων και ο πιο πονηρός σκέφτηκε τότε…

– Ναι, αλλά τι εννά κάμουμεν αν σε κάποιον αρέσει το βίτσιασμα; Τότε όλοι γέλασαν βαριά, τζαι που το άγχος τους εφάαν άλλα 10 κιλά τασιηνοπιτούες.

Εντελώς εμπιστευτικές πληροφορίες φέρουν το τελευταίο δίλημμα να συζητείται από όλους τους αρμόδιους μεγάλους υπναράδες. Το πρόβλημα αυτό κάπως τους ξύπνησε, κάπως τους άναψε το μυαλό που λένε.

Ζουν την ιδεοθύελλα του βιτσιάσματος και ένας Θεός ξέρει πού θα καταλήξουν.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.