Φόρμα αναζήτησης

Περί Ηθικής

Κάθε φορά που διανύουμε προεκλογική περίοδο σε αυτόν τον τόπο, πάντα επανέρχεται το ίδιο θεμελιώδες ερώτημα στο μυαλό μου: Η ηθική θα πρέπει να θυσιάζεται στον βωμό της προεκλογικής διαμάχης ή όχι;

Την ίδια στιγμή, αναγεννάται το διαχρονικό, για μένα, ερώτημα, κατά πόσο η ηθική αποτελεί πιο σημαντικό κριτήριο επιλογής, από ό,τι οι πολιτικές θέσεις που εκφράζει ένας υποψήφιος ή ένα κόμμα.

Η ανθρώπινη ηθική θα πρέπει να διαχωρίζεται από την πολιτική ηθική;

Όλα αυτά τα ερωτήματα έγιναν ακόμα πιο έντονα μέσα από την ιστορία του Ορέστη και των φονικών, αλλά και από την πρόσφατη περιπέτεια υγείας την οποία βιώνει ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας. Διερωτάται κανείς, γιατί θα πρέπει να περιμένουμε την ώρα που αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος πρόβλημα υγείας, για να έχουμε μια κόσμια αντίδραση απέναντι στο πρόσωπό του, ενώ στο παρελθόν κάθε άλλο παρά ανθρώπινη ήταν η προσέγγιση;

Τείνω να καταλήξω πως η ηθική θα πρέπει να εμπεριέχεται και να συμπεριλαμβάνεται σε κάθε πολιτική κίνηση και σε κάθε πολιτική θέση είτε ενός ανθρώπου, είτε ενός κόμματος. Η ηθική δεν είναι κάτι που το επικαλείται κανείς a la cart. Είτε την έχεις στον τρόπο λειτουργίας και συμπεριφοράς, είτε δεν την έχεις. Δεν θα πρέπει να διαχωρίζεται η ανθρώπινη από την πολιτική ηθική.

Τώρα όσον αφορά το ερώτημα αν η ηθική θα πρέπει να είναι το πρώτιστο κριτήριο επιλογής σε μια εκλογική αναμέτρηση, εδώ είναι που θα πρέπει να υπάρχει μια διαφοροποίηση. Αν έχουμε να κάνουμε με επιλογή κόμματος, τότε λογικό να εμβαθύνουμε στις πολιτικές θέσεις που εκφράζονται μέσα από τις αποφάσεις του εν λόγω κόμματος. Ακόμα και εκεί όμως υπάρχει διάχυτη η ηθική ενός χώρου και των ανθρώπων που τον απαρτίζουν. Ακόμα και στην ιδεολογία, το διάχυτο στοιχείο είναι η ηθική.

Τι γίνεται όμως στις περιπτώσεις όπου έχουμε να επιλέξουμε υποψήφιο; Υπάρχει μια μερίδα συμπολιτών μας που επιλέγει άτομο πρώτα και μετά κόμμα ή πολιτικό χώρο. Η ηθική και πάλι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα πρέπει να είναι πρώτη στη λίστα με τα κριτήρια, καθώς καθορίζει τόσο την πολιτική όσο και την ανθρώπινη αντιμετώπιση όλων όσων θα κληθεί κανείς να προωθήσει ή να υποστηρίξει.

Σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να δεχθούμε πως κάποιος έχει ανθρώπινη ηθική και είναι αυτό που λέμε καλός άνθρωπος, αλλά την ίδια στιγμή στην πολιτική του πορεία αυτό το στοιχείο να μην είναι εμφανές σε κάθε του βήμα. Όπως δεν πρέπει να δεχθούμε πως οι ανάγκες καθορίζουν την ηθική μας.