Φόρμα αναζήτησης

Ω’ Ραψωδία της τραγωδίας του ΔΗΚΟ (Του Μ. Πρωτοπαπά)

Στην Α΄ Ραψωδία καταγράψαμε την πορεία του ΔΗΚΟ από το 1997 μέχρι το 2006. Το 2006 η συνωμοσία πήρε σάρκα και οστά και μπήκε το σχέδιο άλωσης του ΔΗΚΟ σε υλοποίηση. Έπρεπε να παραμερισθεί ο Νίκος Κλεάνθους και μάλιστα πριν τις προεδρικές εκλογές του 2008. Ούτω και εγένετο. Στην θέση του στην προεδρία του κόμματος προορίζετο ο Μάρκος Κυπριανού. Του προτάθηκε επίμονα αλλά αυτός την αρνήθηκε, προτιμούσε την θέση του Επιτρόπου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την οποία κατείχε.

Έτσι η πρόταση έγινε στον Μάριο Καρογιάν, ένα νέο πολιτικό που υπηρέτησε και στον Σπύρο Κυπριανού και στον Τάσσο Παπαδόπουλο, που μόλις είχε εκλεγεί για πρώτη φορά Βουλευτής και μάλιστα πρώτος Βουλευτής Λευκωσίας με αισθητή διαφορά ψήφων από τον δεύτερο Νικόλα Παπαδόπουλο. Και αυτός απέρριψε την πρόταση αλλά τελικά, κατόπιν πιέσεων, αποδέκτηκε. Θεωρήθηκε ως αναλώσιμος. Έτσι το Νοέμβριο του 2006 εκλέγηκε Πρόεδρος του ΔΗΚΟ, αφού υπερίσχυσε του Νίκου Κλεάνθους.

Το Φεβρουάριο του 2008, δηλαδή μετά από 16 μήνες, όταν ο Τάσσος δεν κατόρθωσε να περάσει στο 2ο γύρο των Προεδρικών εκλογών, άρχισε συνωμοτικά το ροκάνισμα της καρέκλας του
Μ. Καρογιάν, με διαμάχες που έπλητταν καίρια την αξιοπιστία του κόμματος. Γνωστά τα γεγονότα που ακολούθησαν μέχρι την άνοδο του Νικόλα Παπαδόπουλου, στην Προεδρία του κόμματος. Ένας στόχος που μπήκε από παλιά με σωστή προετοιμασία, με την εγγραφή χιλιάδων μελών μιας χρήσης, δηλαδή μισθοφόρων που δεν είχαν πραγματική σχέση με το ΔΗΚΟ. Μέσα στη διαπάλη για την προεδρία του κόμματος το Δεκέμβριο του 2013, τορπιλίστηκε και η δυνατότητα εξεύρεσης κοινού υποψηφίου από τον χώρο του ΔΗΚΟ, σε συνεργασία με το ΑΚΕΛ και άλλες πολιτικές δυνάμεις για τις Προεδρικές εκλογές του Φεβρουαρίου του 2013, όπως αυτή του Μάκη Κεραυνού, που προτάθηκε από τον Μ. Καρογιάν.

Ο Νικόλας με τα σημερινά στελέχη που τον πλαισιώνουν υποστήριξαν τον Γιώργο Λιλλήκα αντί του Νίκου Αναστασιάδη που το ΔΗΚΟ με συντριπτική πλειοψηφία αποφάσισε να υποστηρίξει.

Εν τω μεταξύ είχαν κορυφωθεί συμπεριφορές όπως του Ζ. Κουλία που ψήφισε τον ανθυποψήφιο του Καρογιάν στο αξίωμα του Προέδρου της Βουλής. Αναπόφευκτα ο Μάριος Καρογιάν, για τέτοιες ακραίες πολιτικές συμπεριφορές προχώρησε σε ελάχιστες διαγραφές, όπως του Ζ. Κουλία και του σημερινού βουλευτή Λάρνακας Χρ. Ορφανίδη.

Με ευνουχισμένη τη δημοκρατική διαδικασία κα με ένα μητρώον 35 έως 40 χιλιάδων μελών, χωρίς πολλές χιλιάδες να ανήκουν στο ΔΗΚΟ, αναδείχθηκε ο Νικόλας Παπαδόπουλος Πρόεδρος του κόμματος. Μια από τις πρώτες ενέργειές του ήταν να φέρει πίσω τους υποστηρικτές του, όπως τον Χρ. Ορφανίδη για να τον εκλέξει και Βουλευτή και τον Βουλευτή Ζ. Κουλία, ουσιαστικά επιβραβεύοντας τους για την αντικομματική συμπεριφορά τους.

Την ίδια ώρα η νέα ηγεσία του ΔΗΚΟ, με αλαζονεία, άρχισε να παραμερίζει κάθε αξιόλογο στέλεχος που για χρόνια πρόσφερε στο κόμμα ανεκτίμητες υπηρεσίες. Ταυτόχρονα προετοιμάζετο με κάθε τρόπο και με τις γνωστές συμμαχίες η στέψη του Νικόλα σε υποψήφιο για τις Προεδρικές εκλογές του 2018.

Στον Δηκοϊκό κόσμο έχουν καταγραφεί οι μεταλλάξεις της ηγεσίας στα θέματα οικονομίας και κοινωνικής πολιτικής, εγκαταλείποντας ακόμη και τη μετριοπάθεια και την πατριωτική σύνεση που χαρακτήριζαν για δεκαετίες το ΔΗΚΟ.

Το αποτέλεσμα έχει καταγραφεί στις Προεδρικές του 2018, με πλήρη αποτυχία του Νικόλα, των συμβούλων του και των στενών συνεργατών του. Και αντί να αναζητηθούν τα πραγματικά αίτια της ήττας και να συγκληθεί άμεσα συνέδριο κριτικής και αυτοκριτικής όπως έκαμε ο αείμνηστος Σπύρος Κυπριανού το 1998, ο Νικόλας Παπαδόπουλος προχώρησε σ’ ένα πρωτόγνωρο πογκρόμ διώξεων, για άμεση εξόντωση των πολιτικών του αντιπάλων και μάλιστα την επόμενη μέρα του πρώτου γύρου των Προεδρικών εκλογών.

Την εβδομάδα μεταξύ του 1ου και 2ου γύρου των Προεδρικών εκλογών και τις επόμενες δυο εβδομάδες, το ΔΗΚΟ θύμιζε τοπίο της Σικελίας. Με αρχιδικαστή τον Πανίκο Λεωνίδου, το δικαστικό σώμα (Πειθαρχικό Συμβούλιο) και με συνοπτικές διαδικασίες, δίκαζε και καταδίκαζε, τους περισσότερους ερήμην, άλλους μέρα και άλλους νύκτα, μέχρι που κουράστηκαν και οι ίδιοι.

Ο Πανίκος Λεωνίδου, ήταν αυτός που το 1998 στράφηκε εναντίον της απόφασης του κόμματος για τις Προεδρικές εκλογές και του Προέδρου του Σπύρου Κυπριανού, προχώρησε με άλλους στην ίδρυση νέου κόμματος του ΑΔΗΚ, και αφού δεν εκλέγηκε Βουλευτής, ζητούσε επιτακτικά να επανέλθει στο ΔΗΚΟ. Αφού επανήλθε, εξελέγη Βουλευτής, δικάζει και καταδικάζει. Η δικαιοσύνη στο μεγαλείο της.

Η θλιβερή αυτή κατάσταση στο ΔΗΚΟ, κανένας ακόμη δεν γνωρίζει που θα φτάσει. Το βέβαιο είναι ότι ο Νικόλας όχι μόνο συρρίκνωσε τα ποσοστά του κόμματος, αλλά ουσιαστικά κατάργησε τον πολιτικό του ρόλο, που είναι τόσο αναγκαίος αυτή την ώρα για τον τόπο, εκμηδενίζοντας την πολιτική του αξιοπιστία μέσα στην  ευρύτερη κοινωνία.

 

 Captain Μάριος Πρωτοπαπάς

Αντιδήμαρχος Μέσα Γειτονιάς

Τέως Πρόεδρος ΔΗΚΟ Μέσα Γειτονιάς

Τέως Μέλος της Κ.Ε. του ΔΗΚΟ

 

 

9/3/2018