Φόρμα αναζήτησης

«Πάλε δίννει μας το φρύδιν του»

Του έχει μείνει χούι. Ό,τι δεν του αρέσει, «μας δίννει το φρύδιν του». Μα πού νομίζει ότι βρίσκεται, στο Κογκό ή στην Ουγκάντα; Αν και από ό,τι πληροφορούμαι τελευταία, ακόμη και στις χώρες αυτές έχουν γίνει κάποια βήματα δημοκρατικής προόδου. Και τι εννοώ με αυτό; Στην, ούτω καλούμενη, Κυπριακή Δημοκρατία παρατηρείται μια συνεχής υποχώρηση των θεσμικών αρχών, δηλαδή της αρχής της νομιμότητας που διαλαμβάνει τον νόμιμο έλεγχο για αυτούς που θεσμικά έχουν, υποτίθεται, κληθεί να αποφασίζουν για τους υπόλοιπους απέναντι στον ετσιθελισμό της ωμής πολιτικής βίας που «νομιμοποιείται» από την περιοδική εκλογική διαδικασία. Και που μετατρέπεται σε φάρσα όταν αυτή πραγματοποιείται σε καθεστώτα διάχυτης διαφθοράς, ιδιαίτερα στα υψηλά δώματα της εξουσίας, και όχι μόνο, όπως συμβαίνει με τόση έμφαση σήμερα στην κυπριακή πολιτεία. Το πόρισμα της επιτροπής (η στήλη είχε την ευκαιρία να το διαβάσει) και, η αξιοπιστία του δεν θα μπορούσε να τεθεί καλύτερα από τη δημόσια τοποθέτηση του πρώην πρύτανη του Πανεπιστημίου Κύπρου και καθηγητή Χρηματοοικονομικών κ. Σταύρου Ζένιου σε βραδινό δελτίο ειδήσεων του ΡΙΚ, που δημιούργησε αμηχανία στη δημοσιογράφο, αφού δεν συνήδε με την επικρατούσα καθεστωτική κυβερνητική αντίληψη και αφήγημα. Τι είπε ο κ. Ζένιος για το πόρισμα:

1ον Ότι είναι εξαιρετικά δομημένο και συγκροτημένο.

2ονΌτι είναι εξαιρετικά τεκμηριωμένο.

3ον Ότι έχει χρονική συνάφεια, δηλαδή αντιμετωπίζει τα ζητήματα μέσα από τη συγκεκριμένη συγκυρία της κρίσης και στη βάση των όρων εντολής του γενικού εισαγγελέα.

Το κύρος της διαπίστωσης ενεργοποίησε αυτόματα τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς της κυβερνητικής κλίκας για να περιοριστεί η «ηθική και πολιτική ζημιά» από την αξιόπιστη επιστημονική αξιολόγηση του κ. Ζένιου. Στην πρώτη γραμμή τα συστημικά ΜΜΕ, έντυπα και ηλεκτρονικά. Επιστρατεύεται ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και με ύφος χιλίων καρδιναλίων διαγράφει με μία μονοκονδυλιά και με προσβλητικό και ανήθικο ύφος το πόρισμα της επιτροπής, προφανώς πριν το διαβάσει. Έπεσαν και οι μάσκες του Χρηματοοικονομικού Διαμεσολαβητή κ. Παύλου Ιωάννου ακούγοντάς τον από ραδιοφώνου. Επιστρατεύθηκε και ο παλιός μου γνώριμος Μάριος Μαυρίδης για να απαξιώσει και αυτός το πόρισμα. Το κοινό μοτίβο της τοποθέτησης, πρώτα και κύρια η δαιμονοποίηση και η απαξίωση του πορίσματος. Ταυτόχρονα, η ανάδειξη του μαθητευόμενου μάγου της οικονομίας, και νεροκουβαλητή των Βρυξελλών, σε ηρωική μορφή της διάσωσης της οικονομίας και την αποδυνάμωση τής πέραν πάσης αμφιβολίας τεκμηρίωσης του πορίσματος ότι, οι χειρισμοί της περιόδου 2013 και μετά ευθύνονται για τη διάλυση του Συνεργατισμού. Δηλαδή οι χειρισμοί του κ. Γεωργιάδη με την ανοχή και τη στήριξη γενικότερα της κυβέρνησης και του κ. Αναστασιάδη. Ακολουθούν προπαγανδιστικές πρακτικές ολοκληρωτικών καθεστώτων-μου θυμίζει τη γάτα τού τέως Κινέζου ηγέτη Τενκ Χσιάο Πινκ που δεν το απασχολούσε αν είναι μαύρη ή άσπρη, φτάνει να πιάνει ποντίκια – όπου η θεσμική υποχρέωση σεβασμού της νομιμότητας αντικαθίσταται με μια ιδιότυπη και παράνομη τελεολογία βασισμένη δήθεν στο τελικό αποτέλεσμα, που ούτως ή άλλως αν της επιτραπεί να επικρατήσει σαν ιδέα θα απειλήσει την ευνομία, τον κανόνα δικαίου και τη συνταγματική νομιμότητα. Μου θυμίζει ακόμη τη νοοτροπία περί της υπεροχής της λειτουργικής λογικής του τελικού αποτελέσματος του μακαρίτη βαρόνου των καρτέλ της κοκαΐνης Παμπλο Εσκοπάρ στο Μεντεγίν της Κολομβίας. Οδεύουμε ολοταχώς σε πρακτικές λειτουργίας του οργανωμένου εγκλήματος. Δηλαδή όπως λέγεται και στην αγγλική, «Doing Evil to Promote Good» (προωθώντας το καλό διά του κακού). Ο Εσκοπάρ έκτιζε νοσοκομεία, σχολεία κ.ά. Ουσιαστικά αναφέρομαι στην αναπτυσσόμενη νοοτροπία ενός οικονομικά εγκληματικού ωφελιμισμού που η παρούσα κυβερνητική κλίκα με τις πολιτικές της παραφυάδες εμπεδώνει ως λειτουργική πρακτική του πολιτεύματος, υποκαθιστώντας την αρχή της νομιμότητας. Δηλαδή εν δυνάμει μας οδηγεί στην de facto αντικατάσταση της κυρίαρχης δημοκρατικής αρχής, της λαϊκής κυριαρχίας, με μια sui generis εγκληματική, οικονομική οργάνωση. Εκεί μας οδηγούν υπό τον μανδύα μιας κατ’ επίφασιν νομιμότητας.

Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ του οργανωμένου εγκλήματος και της νομιμότητας έγκειται στον θεσμικό έλεγχο της αυθαιρεσίας, της χρήσης της δύναμης, της βίας, και του ετσιθελισμού. Στην κυπριακή πολιτεία, οι γραμμές διαχωρισμού με την παρούσα διακυβέρνηση αρχίζουν να γίνονται πολύ δυσδιάκριτες. Χειρότερα δε, το κοινωνικό και πολιτισμικό της κατάλοιπο μεταφέρεται, τόσο στην άπληστη και άξεστη πλουτοκρατία την οποία με τόση αφοσίωση το σύστημα Αναστασιάδη-Αβέρωφ υπηρετεί, όσο και, στην εξίσου πολιτισμικά ανάπηρη κοινωνική μάζα, ότι ο κανόνας δικαίου είναι ψιλά γράμματα για την εύρυθμη και ομαλή λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Οι ευθύνες

Η επιτροπή είναι ξεκάθαρη στο πόρισμά της για τις ευθύνες του κ. Γεωργιάδη.

«Μπορούμε να πούμε ότι είναι κατ’ αναλογία παρόμοιες με τις ευθύνες του όποιου μεγαλομετόχου ιδιωτικής εταιρείας η οποία καταλήγει σε διάλυση λόγω κακοδιαχείρισης του ιδίου. Ήταν ο εκπρόσωπος του κράτους και συμμετείχε στη διαμόρφωση της στρατηγικής της ΣΚΤ. Είχε επίσης την κύρια, αν όχι την αποκλειστική ευθύνη, να παρακολουθεί αν η πορεία του ΣΚΤ ήταν σύμφωνη με τις δεσμεύσεις τις οποίες είχε αναλάβει η Κυπριακή Δημοκρατία. Είχε ή θα έπρεπε να έχει την απόλυτη ευθύνη όσων τεκταίνονταν στη ΣΚΤ. Είχε τον κύριο λόγο στην επιλογή των κατάλληλων μελών της Επιτροπείας της ΣΚΤ με δικαίωμα διορισμού και παύσης τους αν αποδεικνύονταν ανεπαρκείς».

«Είναι ο ιδιοκτήτης ο οποίος είχε την ύστατη ευθύνη αν η επιχείρησή του θα επιβιώσει ή όχι. Θυμίζουμε δε ότι δεν δίστασε να ζητήσει την παύση ικανών μελών της Επιτροπείας τα οποία ασκούσαν κριτική σε αποφάσεις κυρίως της ανώτερης διεύθυνσης ή της πλειοψηφίας της Επιτροπείας. Άμεσα ή έμμεσα ευθυνόταν και για την καταλληλότητα και ικανότητα των ανώτατων διευθυντικών στελεχών της τράπεζας. Παρά το ότι η ευθύνη διορισμού τους δεν ήταν κατά τρόπον άμεσον δική του, όφειλε να παρακολουθεί και να γνωρίζει τις επιδόσεις τους. Και μιλούμε ειδικότερα γι’ αυτές του γενικού διευθυντή».

Το πόρισμα συνιστά res ipsa loquitur

Αυτός ο κύριος (o Πρόεδρος) αντί να «δίννει το φρύδιν του», καλά κάνει να αναλογιστεί (αν είναι σε θέση) ότι το κυβερνητικό modus vivendi και modus operandi μας οδηγεί σε μια άνευ προηγουμένου αποθεσμοθέτηση της νομιμότητας, με όλους τους κοινωνικά αποσταθεροποιητικούς κινδύνους που η κατάσταση αυτή περικλείει για το νησί. Και η όποια αντιπολίτευση υπάρχει, καλά κάνει να επικεντρωθεί σε αυτό το κεφαλαιώδους σημασίας πρόβλημα παρά να ασχολείται με τα πριν και τα μετά.

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ