Φόρμα αναζήτησης

Οι καιροί ου μενετοί…

Η φετινή επέτειος της τουρκικής εισβολής του 1974 τυχαίνει να είναι και Σάββατο.

Σημειολογικά έχει κι αυτό μια διαφορετική αίσθηση σήμερα που πάλι είναι Σάββατο και τα τουρκικά F-16 από τα χαράματα κάνουν βυθίσεις στο Πέντε Μίλι αρχίζοντας έτσι τους πανηγυρισμούς στα κατεχόμενα.

Θα ήταν απαραίτητο πάντα να μπορούμε να αναλογιζόμαστε τι ήταν εκείνο που προκάλεσε την τουρκική εισβολή και την κατοχή στην Κύπρο.

Πέντε μέρες πριν από εκείνο το τραγικό Σάββατο του Ιουλίου του 1974 στρατεύματα της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου κάτω από επιτακτικές διαταγές της χούντας των Αθηνών επιχειρούσαν εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το αποτρόπαιο είχε συντελεστεί. Σαράντα πέντε χρόνια μετά δεν πρέπει να υπάρχει ούτε ένας νοήμων πολίτης αυτού του κράτους που να μην αντιλαμβάνεται το παρανοϊκό της δράσης της χουντικής επέμβασης στην Κύπρο.

Υπογραμμίζουμε το αυτονόητο. Χωρίς την πρόκληση, χωρίς την επέμβαση της αθηναϊκής συμμορίας η Κύπρος δεν θα γινόταν ποτέ θύμα της Τουρκίας.
Η τραγωδία μας είναι πως αυτή η συμπεριφορά είναι διαχρονική. Τα μεγαλύτερα λάθη είναι αποκλειστικά δικά μας και οι συνέπειές τους βαραίνουν αθώους που καλούνται να ζήσουν και να προκόψουν σε μια χώρα διαιρεμένη, μια χώρα που δεν δίνει ευκαιρίες ανάπτυξης για όλους τους πολίτες της.

Οι τελευταίες εξελίξεις σηματοδοτούν και πάλι τον μοναδικό αφετηριακό στόχο που μας έχει απομείνει από τον Ιούλιο του 1974. Με κάθε τρόπο και κόπο αυτό το νησί πρέπει να επανενωθεί και να αισθανθούν όλοι οι πολίτες του την απομάκρυνση της ανασφάλειας και της καθήλωσης στα δεδομένα που από τον Ιούλιο του 1974 όλο και παγιώνονται, όλο και γίνονται πιο επικίνδυνα και ασφυκτικά.

Όπως πέρασαν τα σαράντα πέντε αυτά χρόνια δεν θα περάσουν και τα επόμενα που είναι ενώπιόν μας. Θα είναι πολύ αργά να αφεθούμε στη σκέψη πως όλα τα λύνει ο χρόνος. Χωρίς τη βούληση των ανθρώπων ο χρόνος το μόνο που συντηρεί είναι την αρνητική εξέλιξη των δυσμενών συγκυριών που έχουμε να αντιμετωπίσουμε.

Τη φετινή επέτειο της 20ής Ιουλίου αν τη δούμε κατάματα οφείλουμε να αφυπνιστούμε έστω και οδυνηρά. Όσο πιο γρήγορα τόσο το καλύτερο. Οι καιροί δεν μας περιμένουν.