Φόρμα αναζήτησης

Οι φασίστες του ΕΛΑΜ, τα αφεντικά τους και ο… ρόλος της γυναίκας!

Με τους φασίστες δεν πρέπει να κάνει κανείς πολλή πλάκα, για να μην υποβαθμίζεται το βδελυρό των αντιλήψεών τους. Είναι όμως στιγμές που η γελοιότητά τους δεν σε αφήνει να αγιάσεις.

Το «ΕΛΑΜ», οι εδώ εγκάθετοι της υπόδικης νεοναζιστικής συμμορίας της Ελλάδας, εξέδωσε χθες ανακοίνωση με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας στην οποία μας εξήγησαν ότι οι γυναίκες «δήλωσαν παρών στα μεγάλα καλέσματα» (sic) της πατρίδας…! Χειρότερο #Fail ανήμερα της Μέρας της Γυναίκας, δύσκολα θα έπαιζε.

Συνήθως αγράμματοι και με τα όσα πραγματικά πρεσβεύουν –ασχέτως εάν πλέον τα μασκαρεύουν «πατριωτικά» στρατολογώντας πολλούς και στα μέρη μας– με τα όσα λοιπόν πραγματικά πρεσβεύουν να απωθούν ανθρώπους λογικούς και οι οποίοι έχουν βασική αντίληψη αλλά και ξέρουν πού οδήγησαν την ανθρωπότητα οι φρενοβλαβείς που τόσο θαυμάζουν τα αφεντικά τους στην Αθήνα, οι του εδώ γραφείου της Συμμορίας δύσκολα θα μπορούσαν να αποφεύγουν λάθη και να κρύψουν το επίπεδό τους.

Όμως αυτό, ξεπέρασε κάθε προηγούμενο, αφού βέβαια σκότωσε και πάλι τη γραμματική της Ε’ Δημοτικού. Δεν έμειναν, όμως, έως εκεί. Μεταξύ διαφόρων άλλων μας εξήγησαν ότι «γυναίκες ήταν οι λεβέντισσες της Πίνδου που κράτησαν τους αντάρτες σε δύσκολους καιρούς». Το οποίο δεν το λες και πολύ κολακευτικό.

Είναι όμως κι ανιστόρητο το καημένο. Ανοίγουμε μια μεγάλη παρένθεση, γιατί έχει σημασία: Να υποθέσει κανείς ότι μιλούν για το Έπος του ’40; Εκεί δεν υπήρχαν αντάρτες, ήταν ο Ελληνικός Στρατός ο οποίος πολεμούσε ενάντια στον Μουσολίνι. Έναν φασίστα επίσης. Μετά το Όχι που αναγκάστηκε να πει ένας άλλος φασίστας, ο Μεταξάς.

Βεβαίως, ο γελοίος αυτός δικτάτορας, ο Μεταξάς –ο οποίος μεταξύ πολλών άλλων προβλημάτων, είχε και… τύψεις όταν αυνανιζόταν και το κατέγραφε με τη φράση «αμάρτησα και πάλι» (sic)– εξήγησε δύο μέρες μετά την έναρξη του πολέμου με κάθε λεπτομέρεια γιατί είπε το Όχι και πόσο είχε προσπαθήσει να καλάρει τους ομοϊδεάτες του. Χωρίς να το επιτύχει.

Αλλά και στο ημερολόγιό του (Τόμος Δ’, σελ. 553) ο Μεταξάς… κλαίγεται ότι η Ελλάδα έγινε «από της 4ης Αυγούστου (σ.σ. το πραξικόπημα του 1936 που επέβαλε τη δικτατορία του), «… κράτος αντικοινοβουλευτικό. Κράτος ολοκληρωτικό […] Εάν ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι αγωνίζονταν πραγματικά για την ιδεολογία που ύψωσαν για σημαία (σ.σ. τον φασισμό) έπρεπε να υποστηρίζουν παντού την Ελλάδα με όλη τους την δύναμη».

Ο ελληνικός, λοιπόν, λαός ήταν που πολέμησε στην Πίνδο, όχι ο Μεταξάς. Ανάμεσά τους ήταν και ο παππούς μου τον οποίο άλλοι φασίστες δολοφόνησαν μια δεκαετία μετά, εδώ, στην Κύπρο. Και ο ελληνικός λαός πολέμησε τον φασισμό, υπό την ηγεσία ανθρώπων όπως ο συνταγματάρχης Μαρδοχαίος Φριζής, ο σπουδαιότερος ίσως ήρωας του πολέμου αλλά και ο νους πίσω από εκείνη την επιτυχία. Άγνωστος στους πολλούς. Γιατί;

Ήταν Έλληνας Εβραίος. Πολέμησε με άλλες 13.000 Έλληνες Εβραίους που έτρεξαν να υπερασπιστούν την πατρίδα τους. Οι πλείστοι από όσους επέζησαν θα συλλαμβάνονταν στην κατοχή και θα δολοφονούνταν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, κοντά στις 60.000 άτομα.

Δηλαδή το 86% του συνολικού πληθυσμού της εβραϊκής κοινότητας, ένα τεράστιο μέρος της οποίας είχε ακόμα και τη δική του διάλεκτο, τα ρωμανιώτικα με βάση την ελληνιστική κοινή της αρχαίας Ελλάδας. Από τότε άλλωστε ζούσαν εκεί. Εξ ου και ο βαθμός της ένταξής τους και η πεποίθησή τους ότι εκείνους δεν θα τους πείραζαν οι ναζί.

Άντρες, γυναίκες, παιδιά, φορτώθηκαν σε τρένα για τα οποία το ανθρωπόμορφο περίττωμα που ηγείται της συμμορίας τους σήμερα, ο Νίκος Μιχαλολιάκος, πιάστηκε να κάνει πλάκα σε βίντεο που ανακάλυψε η Αστυνομία.

Αντάρτες στην Πίνδο; Υπήρχαν μετά. Ενάντια στους ναζί με τους οποίους οι πρόγονοι πολλών από τα σημερινά αθηναϊκά αφεντικά των εδώ ανιστόρητων συνεργάζονταν στη διάρκεια της κατοχής. Στην επιχείρηση «Πάνθηρας» των ναζί, στην Πίνδο και την υπόλοιπη Ήπειρο και τις μαζικές σφαγές που διέπραξαν εκεί. Και αλλού. Ως αντίποινα και για «παραδειγματισμό». Όπως στη φωτογραφία. Aπό την εκτέλεση 59 ανθρώπων -ανάμεσά τους και 18 γυναίκες- στην Αθήνα. Αυτούς εξυμνούσαν σε περιοδικά και βιβλία μέχρι να μασκαρευτούν «πατριώτες» ο Μιχαλολιάκος και τα υπόλοιπα αποβράσματα.

Σαφώς υπήρχαν και γυναίκες που πέρασαν καλά στην κατοχή. Αν μιλάμε για αυτές τις γυναίκες, της κατηγορίας των προγόνων που λέγαμε, σίγουρα. Αλλά νομίζω πως συμφωνούμε ότι δεν υπάρχει λόγος να μιλάει κανείς για τέτοιους ανθρώπους. Γυναίκες ή άντρες. Η κατάληξη δε των απογόνων τους δεν πρέπει να ξαφνιάζει.

Το δεδομένο είναι ένα. Εάν παρακολουθήσει κανείς τις ανακοινώσεις των εγκαθέτων των ναζί εδώ, διαχρονικά, με τις οποίες πολλοί ασχοληθήκαμε αλλά και την επιμονή τους να παραπέμπουν στη μάνα και στην οικογένεια μόνο κάθε φορά που κανείς μιλά για τον ρόλο της γυναίκας, μια απλή ανάγνωση των θεωριών των ναζί για τον ρόλο αυτό θα τον διαφωτίσει.

Και χθες άλλωστε, το κείμενο εκεί κινήθηκε. Και ξεκινούσε με το εξής: «Το Ε.Λ.Α.Μ., έχοντας ως πρώτιστο στόχο την επιβίωση αξιών όπως η Παράδοση και η Οικογένεια, δεν θα μπορούσε παρά να τιμά τη Γυναίκα και να την τιμά καθημερινά, χωρίς να περιμένει παγκόσμιες επετείους».

Για αυτό είπα πως πέρα από την αμορφωσιά και την έλλειψη βασικών ιστορικών γνώσεων και, συνεπώς, την πλάκα που μπορεί να κάνει κανείς με τους φασίστες, οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί. Και απόλυτοι ενάντια στα μασκαρέματα των αρρωστημένων τους ιδεολογιών.

Όσο για την Πίνδο αλλά και τις γυναίκες, γενικά, δεν είναι για τα δόντια τους. Η γυναίκα προχώρησε πολύ για να της επιτρέπει η αξιοπρέπειά της να υποβιβάζεται σε μηχανή αναπαραγωγής από τον κάθε σιχαμένο. Φασίστα ή άλλο. Όποια το επιλέγει, το αξίζει κιόλας. Αλλά οι άλλες και η κοινωνία δεν φταίνε σε κάτι.