Φόρμα αναζήτησης

Οι Επιστήμες, ο Φόβος και η Παγκοσμιότητα

Η φανερή επικράτηση των ανθρώπων της έρευνας και της επιστήμης αυτές τις μέρες, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν. «Τώρα μιλάνε οι ειδικοί, να ακούτε μόνο τους ειδικούς»… Μερικοί παπάδες δοκίμασαν να τους κόψουν τη δυναμική. Μάταιος ήταν ο κόπος τους.

Ακούμε λοιπόν τους ειδικούς. Κι αυτό κάνουμε, γιατί όσο κι αν δεν μας αρέσει η γνώμη τους, είναι τους μόνους που εμπιστευόμαστε. Μας έκλεισαν στα δωμάτιά μας. Στα όσα τετραγωνικά διαθέτουμε για να κινούμαστε δεξιά και αριστερά. Μέσα στα τετραγωνικά αυτά, ακούμε και παρακολουθούμε τους επιστήμονες. Όλοι οι άλλοι έχουν μπει στην άκρη. Βέβαια, το κράτος υπάρχει και φαίνεται από τα μέτρα που λαμβάνει για τους πολίτες. Ίσως αυτό που κάνει, και όσο καλά το κάνει, να μας αλλάξει την όποια εικόνα έχουμε γι’ αυτό. Το κράτος υπάρχει για να μεριμνά για το κοινό καλό. Αυτή είναι η αποστολή του. Αν τα καταφέρνει η όχι, δεν είναι του παρόντος. Σημασία έχει που κι αυτό το κράτος ακούει μόνο τους ειδικούς.

Οι ειδικοί επΣΤΗΛΕΣιστήμονες απευθύνονται σε μας, καλώντας μας να πειθαρχήσουμε. Η έννοια και η πράξη της πειθαρχίας είναι το ζητούμενο στην εποχή της κλεισούρας. Η κλεισούρα, αν δεν γίνει αποδεκτή ψυχολογικά, γίνεται φυλακή και καταπίεση. Το βλέπουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου ελλείψει κοινωνικής ζωής, οι χρήστες το γύρισαν στο ξεθάψιμο παλιών τους φωτογραφιών. Βάζουν φωτογραφίες μαυρόασπρες από τα παιδικά τους χρόνια, αυτολιβανίζονται και αναμένουν τα σχόλια των υπολοίπων για να αναθαρρύνουν την αισιοδοξία της ύπαρξής τους. Η επιστροφή στο… παρελθόν έχει επιλεγεί, αφού άγνωστες οι βουλές του αύριο.

 

Φυσιολογικό άγχος

Είναι πρωτόγνωρες οι συνθήκες που ζούμε. Η απειλή του ιού και του θανάτου που σκορπά, παραλύει σε μεγάλο βαθμό το νευρικό μας σύστημα. Ένα άγχος σέρνεται κι αυτό αόρατο αναζητώντας τις δικές του ευάλωτες ομάδες. Φυσιολογικό άγχος επιβίωσης, αφού τα πάντα περιορίζονται για να σωθούμε. Και μαζί και μόνοι.

Στην ουσία, αυτό που μας έχει επιβληθεί είναι να κοιταχτούμε ξανά στον καθρέφτη. Με διαφορετική ματιά. Να κοιταχτούμε στον εσωτερικό μας καθρέφτη. Αυτόν τον θαμπό καθρέφτη που μας κρύβει τόσα και τόσα τα οποία η προηγούμενη ζωή μας τα βάζαμε κάτω από το χαλί της λεγόμενης καθημερινότητας.

Τώρα το πιο δύσκολο δεν είναι να συνυπάρξουμε με τους άλλους φυλακισμένους στα τετραγωνικά μας. Κι αυτό είναι δύσκολο, ίσως και αφόρητο, αφού στην προηγούμενη ζωή μας, φεύγοντας μακριά από τα τετραγωνικά μας, αφήναμε μέσα «αόρατα» τόσες εκκρεμότητες και απωθημένα.

Τώρα η νέα συνθήκη μας αρπάζει από το αφτί και μας σέρνει ενώπιον του εαυτού μας. Ο εσωτερικός καθρέφτης διψά για συζήτηση, διάλογο, επικοινωνία. Και φυσικά, δεν είμαστε έτοιμοι… Όμως, το πρώτο βήμα το κάναμε. Ανακαλύπτουν πολλοί ξεχασμένες δραστηριότητες. Μαγειρεύουν, ζωγραφίζουν, διαβάζουν, και πολλά άλλα. Και μέσα από αυτές τις νέες ανακαλύψεις ξανασκέφτονται, έστω και δειλά, στην αρχή το νόημα της ζωής και της ύπαρξής τους. Δεν είναι τυχαίο που άλλοι ειδικοί, όπως ψυχίατροι και ψυχολόγοι, προς το παρόν είναι εξαφανισμένοι. Δεν ήρθε η ώρα τους, ίσως και να είναι πνιγμένοι στα τηλεφωνήματα όλων όσοι δεν νιώθουν καλά, όσων απελπίστηκαν, όσων υποτροπίασαν…

Ελεύθεροι κι ωραίοι

Λένε πολλοί πως ο ιός θα φύγει, αλλά θα αφήσει πίσω του ένα τεράστιο τσουνάμι, αυτό των πληγμάτων στην οικονομία. Σωστό. Στο αθέατο είναι το κύμα των ψυχολογικών ανατάραξεων, που και το οικονομικό αλλά και υπαρξιακό μέλλον θα δοκιμαστούν και θα αποτελέσουν μια άλλη υγειονομική βόμβα.

Ο καθένας μόνος του αντιλάμβάνεται ή υποψιάζεται τι προσπαθώ να πω. Οι τωρινές συνθήκες εξυπηρετούνται θαυμάσια από την τεχνολογία, η οποία εξαφάνισε τις αποστάσεις. Μιλάμε με όλους όπου κι αν βρίσκονται! Σε ζωντανές συνδέσεις συνυπάρχουμε και επικοινωνούμε. Με ασφάλεια. Ο ιός δεν μεταδίδεται από τις οθόνες.

Όμως, κλείνοντας τη σύνδεση, ο μοναχικός μας εαυτός αναθαρρεί και πάλι. Τριγύρω οι τοίχοι, τα παιδιά, οι σύζυγοι, τα σκυλιά και οι γάτες. «Ποιος στ’ αλήθεια είμαι γω και πού πάω…» έλεγαν οι στίχοι του τραγουδιού, αλλά ανατράπηκαν κι αυτοί. Πού πάω;… Πουθενά! «Οι ελεύθεροι κι ωραίοι ζουν σε κάποιες φυλακές…». Τέλος και μ’ αυτήν τη φαντασίωση. Η φυλακή πια είναι εντός μας.

Όταν οι εικόνες με τους νεκρούς τρεμοπαίζουν εφιαλτικά μπροστά μας, ο διπλανός μας μετατρέπεται σε ύποπτο φορέα κινδύνου. Κι εμείς το ίδιο γι’ αυτόν. Η αφόρητη σκέψη πως μόνο η φυλακή μας, το… καταφύγιό μας, κατά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, είναι η μοναδική μας περιουσία, έχει δύο δυνατότητες να αναπτύξει. Ή θα μας ωριμάσει ή θα μας ρίξει. Από ατομικό έως κοινωνικό επίπεδο. Αν θα μας κάνει δηλαδή καλύτερους πολίτες η τυχάρπαστους ατομιστές.

Πανανθρώπινη παγκοσμιότητα

Η ανθρωπότητα θα νικήσει κι αυτήν τη φορά. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία γι’ αυτό, όσοι νεκροί και να υπάρξουν. Η ανθρωπότητα πέρασε πολύ χειρότερες πανδημίες και τα κατάφερε. Χωρίς να έχει κανένα επιστημονικό όπλο να τη στηρίξει. Σκεφτείτε πως το σαπούνι ανακαλύφθηκε μόλις πριν 170 χρόνια…

Η επιστήμη, μέσα από αυτές τις δοκιμασίες, θα κάνει καινούργια άλματα. Η παγκοσμιοποίηση θα φρενάρει και θα αναζητήσει τις αιτίες που την έφεραν σ’ αυτό το αλαλούμ πολιτικών. Η επιστήμη θα πάρει τον χρόνο της και θα αναπτύξει τις προϋποθέσεις για την ετοιμασία ενός νέου παγκόσμιου πολίτη που δεν θα σέρνεται στα ίχνη της παγκοσμιοποίησης, αλλά θα κτίζει μια νέα πανανθρώπινη παγκοσμιότητα. Μαζί με τις επιστήμες θα… επαναπατριστεί και η έννοια της Φιλοσοφίας ως αυτογνωσιακό αμυντικό περίβλημα.

Η μεγάλη δοκιμασία των καιρών, εκτός από την απόκρουση του ιού, είναι και η συνύπαρξη με τον φοβισμένο μας εαυτό. Η ζωή χωρίς κρίσεις δεν προχωρά! Με υπομονή, ας δοκιμάσουμε να συνομιλήσουμε με τον κρυμμένο μας εαυτό. Η κρίση είναι μια μεγάλη, πολύ μεγάλη ευκαιρία να δοκιμάσουμε να βγούμε από την ατομική μας μοναξιά και να μπούμε με αισιόδοξο ψυχισμό στη νέα εποχή που χαράζει και θα απαιτεί πιο υπεύθυνους και πιο συνειδητοποιημένους ανθρώπους. Για να έχει ο άνθρωπος και ο συνάνθρωπος καλύτερο νόημα ύπαρξης και συνύπαρξης.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.