Φόρμα αναζήτησης

Οι «δανεικές ψήφοι», ο Νιαζί και το κατεστημένο

Η δήλωση του Νίκου Αναστασιάδη για «δανεικούς ψήφους των Τουρκοκυπρίων», στους οποίους στοχεύει το ΑΚΕΛ, δεν ερμηνεύεται απλώς ως ακόμη μια αμετροεπής πολιτική έκφραση η οποία αναδεικνύει έναν διχαστικό και επικίνδυνο πλέον ηγέτη. Ένας ηγέτης ο οποίος έχει εντελώς αποθρασυνθεί πολιτικώς και χειρίζεται τις τύχες της Κύπρου ωσάν να ρυθμίζει τις πολλές επαγγελματικές δραστηριότητες του ιδίου και της οικογένειάς του. Μια τέτοια δήλωση του Προέδρου, ο οποίος ως καμικάζι αναμειγνύεται στην προεκλογική εκστρατεία για τις ευρωεκλογές για λογαριασμό του κυβερνώντος κόμματος, αναδεικνύει την τάση και την πολιτική του πρακτική κυρίως στη μετά τον Κραν Μοντανά περίοδο, όχι μόνο του ιδίου, αλλά και όλων των σημερινών συνεργατών του, τόσο στο Προεδρικό όσο και στον Δημοκρατικό Συναγερμό. Η δήλωση επομένως για τις δανεικές ψήφους είναι βαθιά πολιτική και καθορίζει τη φυσική εξέλιξη μιας αναπροσαρμογής των θέσεων και απόψεων αυτού του Προέδρου για την τύχη της Κύπρου στο σύνολό της, η οποία θυσιάζεται προς όφελος της ελληνοκυπριακής κοινότητας. Είναι ταυτισμένη με μια πρόσφατη δήλωσή του ότι «δεν θα διστάσει να πάρει αποφάσεις για να υπάρξει ειρήνη και σταθερότητα στην Κύπρο, οι οποίες θα διασώζουν τον κυπριακό ελληνισμό και μας επιτρέπουν να συνεχίσουμε την πορεία μας στην Ευρώπη» και ότι «ο καθένας έχει υποχρέωση να αναλάβει τις ευθύνες του, έτσι ώστε το κομμάτι που βρίσκεται ελεύθερο, που φιλοξενεί τους Ελληνοκύπριους, το κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας να μην περάσει στον κίνδυνο να βρεθεί ή να μετατραπεί σε κοινότητα.»

Η μετάλλαξη

Ο διχαστικός λόγος του Προέδρου έχει πλέον ενσωματωθεί στις σκέψεις και στις ενέργειές του και επομένως οι «δανεικές ψήφοι» είναι ακόμη μια διατύπωση της οριστικής πολιτικής του μετάλλαξης. Αυτή είναι η πολιτική πλέον φιλοσοφία του Νίκου Αναστασιάδη, η οποία δεν μπορεί να καμουφλαριστεί απλώς ως μια ατυχής έκφραση ένα πρωινό ενώ εγκαινίαζε ένα εμπορικό κέντρο. Ταυτοχρόνως, ωστόσο, όπως διατείνονται δεξιά και αριστερά ηγετικά στελέχη του ΔΗΣΥ, είναι και μια προσπάθεια του Προέδρου να στηρίξει το κόμμα στην προεκλογική εκστρατεία εξαιτίας μιας ιδιαίτερης δυναμικής που βρίσκεται σε εξέλιξη προς όφελος του ΑΚΕΛ στην παρούσα προεκλογική εκστρατεία. Φθηνή δικαιολογία και επαμφοτερίζουσα, αλλά αναδεικνύει και το μεγάλο άγχος του κυβερνώντος κόμματος για την πορεία στις ευρωεκλογές και την πιθανή αλλαγή των δεδομένων στο εκλογικό σώμα. Μια διαπίστωση η οποία ενισχύεται περισσότερο και από την παρουσία του Τ/Κ ακαδημαϊκού Νιαζί Κιζίλγιουρεκ στο ψηφοδέλτιο του ΑΚΕΛ, η οποία δημιουργεί μια σοβαρή δυναμική, όχι μόνο στην ελληνοκυπριακή κοινότητα αλλά και εντός της τουρκοκυπριακής. Όμως, η στροφή προς ακροδεξιές θέσεις ορισμένων εκ των υποψηφίων του ΔΗΣΥ, αλλά και στην ουσία των πολιτικών του Προεδρικού προκειμένου να αλιεύσει τις ψήφους των ακραίων, δεν προκαλεί ανησυχία και άγχος στον ΔΗΣΥ;

«Γνωστές οι θέσεις μου»

Η παρουσία Κιζίλκιουρεκ και η απήχηση που έχει στις δύο κοινότητες ενόχλησε αρκετούς και στις δύο κοινότητες. Στα κατεχόμενα, ο ακαδημαϊκός έχει να αντιμετωπίσει το βαθύ τουρκικό κράτος, την εθνικιστική Δεξιά και τους γκρίζους λύκους, από τους οποίους δέχεται απειλές για τη ζωή του. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτει ο «Π», επιχειρείται μια συνεχής προσπάθεια σοβαρής πολιτικής αλλά και ψυχολογικής πίεσης για να σταματήσει το ρεύμα που υπάρχει για συμμετοχή μεγάλης μερίδας Τ/Κ στις ευρωεκλογές του ερχόμενου Μαΐου. Από την άλλη, στις ελεύθερες περιοχές επιχειρείται μέσω διαφόρων κυβερνητικών κύκλων να αποδομηθεί η προεκλογική εκστρατεία του Τ/Κ ακαδημαϊκού με fake news πληροφορίες για το τι λέει στα κατεχόμενα στις προεκλογικές τους εκδηλώσεις.

«Ο λόγος μου εντός της τουρκοκυπριακής κοινότητας αφορά την προσπάθεια επικοινωνίας των δύο κοινοτήτων και έχει ως κύριο χαρακτηριστικό τη στάση μου ως φεντεραλιστής, ως άνθρωπος που πιστεύει στην ενότητα του χώρου και των δυο κοινοτήτων. Απευθύνομαι στους Τουρκοκύπριους γιατί απευθύνομαι σε Ευρωπαίους πολίτες, οι οποίοι θα πρέπει να ενδιαφερθούν, να ενσωματωθούν στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, ενώ κάνω λόγο συνεχώς για την ανάγκη της συμφιλίωσης και της επανένωσης», δηλώνει στο «Π» ο υποψήφιος ευρωβουλευτής.

Ταυτόσημες ανησυχίες

Είναι σαφές πως για πρώτη φορά τα κατεστημένα και στις δύο κοινότητες επιχειρούν με ταυτόσημες προσεγγίσεις να κρατήσουν όσο μπορούν πιο χαμηλά την ένταση αυτής της υποψηφιότητας, η οποία στην ουσία ταράζει το στάτους κβο και δημιουργεί νέα δεδομένα σε μια πρωτοφανή προεκλογική καμπάνια που όμοια της δεν υπήρξε στην ιστορία του νησιού. Στα κατεχόμενα κατηγορούν τον Τουρκοκύπριο ακαδημαϊκό ότι τους χαλά το αφήγημα της πολιτικής ισότητας, αλλά και του «κράτους» τους, και στον νότο, με προεξάρχοντες τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και μια σειρά συνεργατών του, επιχειρούν να στείλουν το μήνυμα ότι ο καθηγητής στοχεύει στην αποδόμηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και στις δύο περιπτώσεις καθοριστικός προς τούτο είναι ο ρόλος της τουρκικής ΜΙΤ, αλλά και της κυπριακής ΚΥΠ, που τον παρακολουθούν.

Η εκτίμηση που υπάρχει είναι πως όσο περισσότερο εδραιώνεται αυτή η υποψηφιότητα, αλλά κυρίως όσο περισσότερο εδραιώνεται η κουλτούρα μιας ομοιογενούς, έστω και με τις δυσκολίες της προεκλογικής εκστρατείας, ως απότοκο του χαρακτήρα των ευρωεκλογών, τόσο θα διευρύνονται οι ενστάσεις, οι πολιτικές και όχι μόνο πιέσεις, αλλά και οι εκβιασμοί προς το εκλογικό σώμα. Η προεδρική δήλωση περί «δανεικών ψήφων» στη βάση αυτής της λογικής ήταν εκβιαστική και μια προσπάθεια δαιμονοποίησης, τόσο του υποψηφίου όσο και της σοβαρής υπέρβασης του ΑΚΕΛ να προχωρήσει στην ιστορική απόφαση ενσωματώνοντας στο ψηφοδέλτιό του έναν Τουρκοκύπριο υποψήφιο με σοβαρό κύρος και επίδραση και στις δυο κοινότητες.