POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

Οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» έπαψαν να είναι χρήσιμοι



Στην πορεία προς τις ευρωεκλογές, και με αφορμή τις αποκαλύψεις και επιθέσεις που δεχόταν (από μέσα ενημέρωσης) για το γεγονός ότι ηγετικά του στελέχη δεν είχαν υπηρετήσει τη στρατιωτική τους θητεία, το ΕΛΑΜ είχε τότε αναφερθεί σε «χρήσιμους ηλίθιους» του συστήματος που προσπαθούν να στήσουν ένα σκηνικό συγκάλυψης των μεγάλων σκανδάλων στα οποία εμπλέκονται τα κόμματα του παλαιοκομματικού κατεστημένου. Η πραγματικότητα είναι πως για μεγάλο χρονικό διάστημα το ίδιο το ΕΛΑΜ και τα στελέχη του έπαιξαν τον ρόλο των «χρήσιμων ηλίθιων» του συστήματος.

Απ’ όταν η ακροδεξιά πρωτοεμφανίστηκε ως οργανωμένο σύνολο και άρχισε να αναδεικνύεται σε υπολογίσιμη δύναμη στην Ελλάδα, το ΕΛΑΜ και ο ενδεχόμενος κίνδυνος ανόδου του (και στη συνέχεια περαιτέρω ανόδου του) αποτέλεσαν την απάντηση-λύση σε κάθε πρόβλημα που το σύστημα αντιμετώπισε. Ήταν κομμάτι της επιχειρηματολογίας σε κάθε εκλογική μάχη που τα ποσοστά χρειάζονταν τόνωση. Σε κάθε επίκριση που δέχονταν τα κόμματα για ανικανότητα. Σε κάθε αποκάλυψη σκανδάλου στην οποία εμπλέκονταν και επιβεβαίωνε τα επίπεδα διαφθοράς στη χώρα. Σε κάθε τρανταχτή αποτυχία του συστήματος. Αναδεικνύοντας την απειλή από την άνοδο του ΕΛΑΜ, «επέβαλαν» την ελλειμματική δημοκρατία τους, ακόμα και όταν είχε γίνει ξεκάθαρη η απόλυτη χρεωκοπία της.

Εκεί ήταν που κτίστηκε τελικά και η άνοδός του. Με αποτέλεσμα, το ΕΛΑΜ σήμερα να φιγουράρει σε κάθε δημοσκόπηση όχι μόνο ως φαβορί για να παραμείνει κομμάτι της νομοθετικής εξουσίας αλλά και για να καταστεί τέταρτη δύναμη στη Βουλή. Στην επιλογή του πολιτικού συστήματος να εκμεταλλευτεί την απειλή αυτή παρά να την αναχαιτίσει. Την επιλογή του ΔΗΣΥ να εντάξει στο κόμμα όποιο ακροδεξιό (γραφικό) έτυχε να περνά έξω από την Πινδάρου, με το επιχείρημα ότι έτσι θα έλεγχε τον καλπασμό της ακροδεξιάς. Που απενοχοποίησε το ΕΛΑΜ ως πολιτική πρόταση. Στην επιλογή του ΑΚΕΛ, επειδή θεωρούσε πως έτσι συσπείρωνε τη βάση του, να χρησιμοποιήσει το ΕΛΑΜ ως τον χρήσιμο βολικό εχθρό, αναδεικνύοντάς το ως τη δύναμη αλλαγής και αντίδρασης προς στην υπάρχουσα πολιτική κατάσταση. Στην επιλογή ολόκληρου του συστήματος να το καταστήσει κομμάτι του δημοκρατικού τόξου, επιτρέποντάς του πολλές φορές να καθορίζει την ατζέντα στη Βουλή. Η ΕΔΕΚ και το ΔΗΚΟ, που σήμερα θυμήθηκαν ότι το ΕΛΑΜ απειλεί τη δημοκρατία μας, αποτέλεσαν τον πολυτιμότερο συνεργάτη του. Μαζί πέρασαν το ψήφισμα για εορτασμό της επετείου του δημοψηφίσματος για Ένωση. Μαζί στήθηκαν έξω από την ελληνική πρεσβεία για να διαμαρτυρηθούν για την παράσταση του ΘΟΚ στη Σαλαμίνα. Μαζί πορεύτηκαν για κλείσιμο των οδοφραγμάτων. Ακόμα κι όταν η ακροδεξιά άρχισε να αποκτά σοβαρό έρεισμα στην κοινωνία, το πολιτικό σύστημα συνέχισε να αποτελεί το σημαντικότερό της στήριγμα. Επιλέγοντας, ακόμα και τότε, να παίξει το χαρτί της. Νομιμοποιώντας την και ενισχύοντας την ιδεολογίας της. Διότι αν ο Νίκος Σύκας μπορoύσε δημοσίως να δηλώνει ρατσιστής, γιατί όχι και ο κάθε πολίτης; Εφόσον οι θέσεις της Ελένης Σταύρου μπορούσαν να αποτελούν κομμάτι της Βουλής, γιατί δεν μπορούσαν και αυτές του ΕΛΑΜ;

Κυρίως όμως η άνοδος της ακροδεξιάς βασίστηκε στην επιλογή του συστήματος να χρησιμοποιήσει τον κίνδυνο του ΕΛΑΜ για να συντηρήσει ουσιαστικά, μέχρι τέλους, όσα έφεραν την άνοδό του. Αρνούμενο να αλλάξει οτιδήποτε από τα όσα οδήγησαν τη ακροδεξιά ρητορική του στο κεντρικό κάδρο της πολιτικής. Αυτό ήταν που τη γιγάντωσε. Το αίσθημα πως δεν υπάρχει μέτρο ούτε όριο. Η αμετροέπεια, η έπαρση. Που έφερε το ΑΚΕΛ να πρωτοστατεί στις διαμαρτυρίες για τον Συνεργατισμό, στη χρεωκοπία του οποίου πρωταγωνίστησε, τον ΔΗΣΥ να «διορθώνει» τα ευρήματα πορισμάτων, και να συνεχίζει να αγορεύει για την οικονομία και τη διαφθορά λες και το σκάνδαλο των διαβατηρίων δεν έγινε ποτέ, και την ΕΔΕΚ και το ΔΗΚΟ- χρησιμοποιώντας ρητορική ΕΛΑΜ- να ηγούνται της προσπάθειας μη εισδοχής της ακροδεξιάς στο Κοινοβούλιο. Την αποτυχία τους να κάνουν ακόμα και τα αυτονόητα. Να πείσουν πως μπορούν να αλλάξουν, να δώσουν προοπτική και να λειτουργήσουν ως αντίβαρο στον αισχρό λαϊκισμό. Ότι είναι ξεκάθαρα πιο ελκυστική επιλογή από την ακροδεξιά. Που οδήγησε στην απόλυτη απαξίωση του συστήματος. Και από ένα σημείο και μετά κατέστησε για μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού το δίλημμα χρεωκοπημένο υφιστάμενο σύστημα (με ακροδεξιά χαρακτηριστικά) ή ΕΛΑΜ ουσιαστικά άνευ σημασίας.

Το πρόβλημα δεν είναι τα ποσοστά του ΕΛΑΜ ή αν θα μπει στη Βουλή ως τέταρτο κόμμα. Είναι η δεδομένη άνοδος της ιδεολογίας της ακροδεξιάς, που δεν περιορίζεται στο ΕΛΑΜ (αλλά έχει κατακλύσει τα κομματικά ψηφοδέλτια και τα έδρανα). Την οποία το σύστημα επέλεξε να κάνει κομμάτι του. Να τη χρησιμοποιήσει ως τον «χρήσιμο ηλίθιό» του. Μέχρι που το ίδιο κατέστη ο χρήσιμος ηλίθιος της ακροδεξιάς. Με αποτέλεσμα, η χώρα να έχει γεμίσει με ηλίθιους. Οι οποίοι όμως δεν είναι χρήσιμοι πλέον.

antopoly@cytanet.com.cy

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.