Φόρμα αναζήτησης

«Οι Άσαντ σφάζονται στα ερείπια της Συρίας» του Κώστα Κωνσταντίνου



Μοιάζει με -εξαιρετικό- σειράς στο Netflix. Όμως, είναι η εντελώς πραγματική και άγνωστη στον έξω κόσμο, συναρπαστική μεν θλιβερή δε για τον δοκιμαζόμενο λαό της Συρίας ιστορία του οίκου των Άσαντ. Μιας οικογένειας η οποία πάνω στα ερείπια της γειτονικής χώρας ετοιμάζεται τώρα για έναν νέο πόλεμο: τον πόλεμο της επικράτησης αλλά και της προσωπικής πολιτικής επιβίωσης, αν μιλάμε για το δικτάτορα της χώρας Μπασάρ αλ Άσαντ.

Η αρχή της οικογένειας

Αν ήταν όντως τηλεοπτική σειρά, θα ξεκινούσε κάπου στη δεκαετία του ’20 με τον Αλί Σουλεϊμάν αλ Γουαχίς, έναν επιφανή Αλεβίτη ο οποίος άλλαξε το όνομά του σε αλ Άσαντ -που σημαίνει το λιοντάρι- για να ταιριάζει με την κοινωνική του θέση στη Λατάκια της εποχής, να καλεί την κυρίαρχη τότε και για 23 χρόνια, Γαλλία, να προστατεύσει τους Αλεβίτες από την πλειοψηφία των Σουνιτών μουσουλμάνων.

Ζητώντας από το Παρίσι να πράξει ότι και οι Βρετανοί «όταν απέτρεψαν τους Ιρακινούς να σφαγιάσουν τους Ασσύριους και τους Γιαζίντι», όπως σημειώνεται -με ανατριχιαστικές παραπομπές στην πρόσφατη Ιστορία της Συρίας- στην περίφημη επιστολή των Αλεβιτών στο Γάλλο Πρωθυπουργό Λέων Μπλουμ, το 1935.

 

 

Από εκείνη την εποχή μέχρι το 1963, χρονιά κατά την οποία πέθανε ο Αλί Σουλεϊμάν αλ Άσαντ αλλά και το 1970 όταν ο γιός του Χάφεζ κατέλαβε την εξουσία της ανεξάρτητης (από το 1946) Συρίας με πραξικόπημα, μεσολάβησαν πολλά.

Αυτό που δεν θα άλλαζε για πολλές δεκαετίες, θα ήταν η παντοδυναμία της οικογένειας Άσαντ, η οποία μετράει μέχρι στιγμής 50 χρόνια στην εξουσία. Ή πιο σωστά, ενός μικρού μέρους της και συγκεκριμένα των παιδιών του Χάφεζ αλ Άσαντ. Λίγοι εκτός Συρίας γνωρίζουν το πραγματικό μέγεθος ολόκληρης της οικογένειας αυτού του όντως οικογενειακού κράτους, από το οποίο ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος, είναι αποκλεισμένο ενώ ένα άλλο, διατηρείται πιστό και αφοσιωμένο με αντάλλαγμα αξιώματα, πακτωλούς χρημάτων και εάν κάτι δεν πάει καλά, με απειλές ή και με αναγκαστική εξορία.

 

Αυτό το τελευταίο τμήμα έχει αρχίσει να αποκαθιστά τις σχέσεις του με το αποξενωμένο κομμάτι της οικογένειας το τελευταίο διάστημα. Η δε άλλοτε αδιανόητη αμφισβήτηση του γιού του Χάφεζ και σημερινού Προέδρου, Μπασάρ, έχει αρχίσει να γίνεται δημόσια – ενίοτε και μέσω Twitter.

Ο θείος – διάδοχος wannabe

Ωστόσο, δεν είναι η πρώτη φορά που προκύπτει μια τέτοια σύγκρουση: ο Χάφεζ αλ Άσαντ έχει έναν ακόμα αδελφό, τον Ριφάτ, θείο δηλαδή του Μπασάρ ο οποίος είχε προσπαθήσει να αρπάξει την εξουσία από τον αδελφό του το 1983, χωρίς να τα καταφέρει όταν ο Χάφεζ αλ Άσαντ αρρώστησε. Και παρότι συνέχισε να βρίσκεται «κοντά» του (σ.σ. φέρεται ως ο ενορχηστρωτής, μεταξύ άλλων, της φοβερής σφαγής στη Χάμα) υποχρεώθηκε τελικά από τον αδελφό του να ζήσει σε εξορία πρώτα στην Ισπανία και μετά στο Παρίσι, όπου και ζει μέχρι σήμερα.

Ο Ριφάτ χρησιμοποιούσε τα κυκλώματα τα οποία ίδρυσε στην πατρίδα του προκειμένου να πετύχει τη διαδοχή του Χάφεζ, όμως ο τελευταίος είχε άλλα σχέδια. Με τις Ταραχές της Λαττάκειας το 1999, ο Χάφεζ φρόντισε πριν πεθάνει, να διαλύσει τους πυρήνες του αδελφού του και να διασφαλίσει τη διαδοχή του από τον Μπασάρ, προς μεγάλη απογοήτευση του Ριφάτ ο οποίος απειλούσε δημόσια ότι θα κατέβει στη Συρία για να πάρει την εξουσία. Κάτι που βεβαίως έμεινε στις απειλές.

Ο Εμφύλιος άλλαξε το παιχνίδι

Όλα αυτά δείχνουν να αλλάζουν τελευταίως. Ο Εμφύλιος έχει καταστρέψει τη χώρα και ακόμα και το μέρος το οποίο δεν έχει καταστραφεί, ζει σε συνθήκες στέρησης και ανέχειας όπως και το υπόλοιπο, με την οικονομική κρίση που ξέσπασε φέτος να διαλύει ότι είχε απομείνει όρθιο.

Ο Μπασάρ μπορεί να διατηρεί τον έλεγχο, όμως, τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας έχουν αρχίσει να χάνουν την υπομονή τους με τις σπασμωδικές του κινήσεις. Μία από αυτές ήταν το να επιβάλει φόρους ύψους 230 εκατομμυρίων δολαρίων στον εξάδελφό του -από την πλευρά της μητέρας του- Ραμί Μακλούφ, έναν από τους πλουσιότερους και ισχυρότερους της οικογένειας και της χώρας. Ο Μακλούφ έξαλλος, βγήκε και κατήγγειλε δημόσια τον Μπασάρ κάτι που ώθησε και άλλα μέλη της οικογένειας να πάρουν -επικριτική- θέση.

(

Οι πεινασμένοι και οι δισεκατομμυριούχοι

Ο Μακλούφ, η περιουσία του οποίου ανέρχεται στα 5 δισεκατομμύρια δολάρια και σ’ αυτήν περιλαμβάνεται το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας της χώρας Syriatel λίγο δείχνει να ενδιαφέρεται για το γεγονός ότι χωρίς το καθεστώς του εξαδέλφου του τίποτα δεν είχε επιτύχει. Άλλωστε σ’ αυτό βασίζεται η «έκτακτη» φορολόγηση: στη λογική της ανταπόδοσης, την ώρα που η συριακή λίρα από 50 έναντι του δολαρίου το 2011, βρίσκεται σήμερα στις 3000 έναντι του δολαρίου και κατρακυλά συνεχώς.

Το παράδειγμα του Μακλούφ -ο 22χρονος γιός του οποίου είναι ο γνωστότερος instagram playboy και προκλητικός συλλέκτης λιμουζινών της χώρας…- ακολουθούν κι άλλοι συγγενείς οι οποίοι χρησιμοποιούν το όνομά τους για να επικρίνουν τους χειρισμούς του Μπασάρ αλ Άσαντ, την ώρα που ο ζάμπλουτος ξάδελφος το… τερματίζει, δημοσιοποιώντας βίντεο σε social media μέσα από τα οποία αντιπολιτεύεται ανοιχτά τον Μπασάρ και τον προειδοποιεί ότι οι πανίσχυρες παραστρατιωτικές ομάδες των Αλεβιτών, πληρώνονται εν πολλοίς από τον ίδιο και όχι από την ανίκανη να τους πληρώσει κυβέρνηση Άσαντ.

Στην διένεξη εμπλέκεται και η Πρώτη Κυρία της Συρίας, Άσμα αλ Άσαντ η οποία λόγω της σουνιτικής της καταγωγής ποτέ δεν γέμισε το μάτι της οικογένειας και γίνεται συχνά πλέον στόχος δημόσιων σχολίων και επικρίσεων ότι διασπαθίζει τα «λεφτά των Αλεβιτών».

«Θα αιματοκυλίσω τη Δαμασκό!»

Με ενδιαφέρον δε και μάλλον καραδοκώντας, παρακολουθούν και οι εξόριστοι συγγενείς, ανάμεσά τους και ο γιός του θείου Ριφάτ, Ριμπάλ ο οποίος ζει επίσης στην Ισπανία. Η δική του φυγή, το 1994, πριν το θάνατο το Χάφεζ αλ Άσαντ και τα γεγονότα στη Λαττάκεια, είχε προκληθεί από το δημόσιο καβγά που είχε με τον Μπασάρ έξω από το τότε ξενοδοχείο Sheraton στη Δαμασκό. Ο πατέρας του, αντιλαμβανόμενος πως ο Ριμπάλ κινδύνευε, του έκλεισε ένα εισιτήριο με την πρώτη πτήση από το αεροδρόμιο αλλά ο Μπασάρ, τότε απλά ο χαϊδεμένος διάδοχος του Χάφεζ αλ Άσαντ είχε στείλει τους αστυνομικούς του οι οποίοι προσπάθησαν να σταματήσουν την πομπή που τον μετέφερε στο αεροδρόμιο ανοίγοντας πυρ και τελικά συλλαμβάνοντάς τον. Μόνο όταν ο Ριφάτ τηλεφώνησε στον αδερφό του και τον απείλησε ότι «εάν πειραχτεί έστω και μια τρίχα» του γιού του θα προκαλέσει μακελειό στη Δαμασκό ο Χάφεζ αλ Άσαντ παρενέβη.

Οι συγγενείς, λοιπόν, ειδικά από την πλευρά του θείου Ριφάτ αλλά όχι μόνο -και μιλάμε για μεγάλες οικογένειες και συνεπώς εκατοντάδες άτομα- έμειναν μεν οι πλείστοι στη Συρία και ορκίστηκαν πίστη στον Χάφεζ -και μετά στον Μπασάρ- όμως το παρελθόν δεν ξεχάστηκε και το παρόν μάλλον δεν ευνοεί τον Μπασάρ ή καλύτερα δείχνει να ευνοεί περισσότερο άλλους στην οικογένεια οι οποίοι ξέρουν πως η όποια διάδοχη κατάσταση εκτός της οικογένειας θα θέσει και τους ίδιους σε κίνδυνο. Έτσι κινούνται να εκμεταλλευτούν την αδυναμία του Μπασάρ.

Έρχεται το τέλος;

Ήδη πολλοί λένε πως όλα μοιάζουν παραδόξως με τις πρώτες μέρες του Εμφυλίου και το πώς, σιγά – σιγά, το κύμα αντίδρασης στο αιμοσταγές και τυραννικό καθεστώς γιγαντώθηκε. Αλλά αυτή τη φορά ο πόλεμος είναι διαφορετικός. Είναι πόλεμος εξουσίας. Και η καρέκλα του Μπασάρ αλ Άσαντ τρίζει επικίνδυνα. Μόνο που τώρα τα βέλη είναι εξ οικείων κυριολεκτικά. Ή έστω… «οικείων».

Τη στιγμή βέβαια που το 80% του κόσμου στη Συρία ζει κάτω από το όριο της φτώχειας -βγάζει δηλαδή λιγότερα από ένα δολάριο την ημέρα- με εκατομμύρια πρόσφυγες να μην έχουν πού να επιστρέψουν και την πείνα να είναι η μόνιμη πια κατάσταση για τους περισσότερους.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.