Φόρμα αναζήτησης

Ο Τσίπρας, το κότερο και όλα όσα μπορούσε να ρωτήσει

Χαμός έγινε στην Ελλάδα από την αποκάλυψη ότι ο Αλέξης Τσίπρας έκανε διακοπές στο κότερο επιχειρηματία.
Κάτι που, σε αντίθεση με τον ίδιο τον σημερινό πρωθυπουργό της Ελλάδας, δεν παραπέμπει σε Αριστερά, επανάσταση, ταξική πάλη και ξερό ψωμί.

Και να πεις να μην μιλούσε ο Τσίπρας με τον δικό μας; Μιλούν. Είναι δυνατόν να μην τον ρώτησε πού πήγε και εκείνος διακοπές το καλοκαίρι, το πώς και το γιατί;

Καλά, το γιατί ίσως όχι σ’ αυτή την περίπτωση.

Δεν μπορεί, όμως, να μην τον ρώτησε και να μην σκέφτηκε έστω να παραδειγματιστεί από το πώς ο δικός μας χειρίζεται αυτά τα «δώρα». Ίσως το «δώρα» να αδικεί αυτή την περίπτωση ειδικά, καθώς εδώ μιλάμε για φιλίες που αντέχουν στον χρόνο. Σίγουρα. Φιλίες τόσο ισχυρές που οδηγούν σε προσκλήσεις όχι μόνο για τον Πρόεδρο και την κυρία Άντρη αλλά και για τις θυγατέρες του, τους συζύγους τους και τα παιδιά τους.

Στις Σεϋχέλλες.

Αντιγράφω από το αγαπημένο μου γκλαμουράτο δημοσίευμα του MUST στην ιστοσελίδα της «Καθημερινής» (03/08/2018): «Η οικογένεια Αναστασιάδη φιλοξενείται σε θέρετρο φιλικού προσώπου του Προέδρου» (sic). Τέτοιους φίλους πρέπει να έχει ο άνθρωπος.

Διαβάστε επίσης: Τι ισχύει στη Γερμανία για δώρα σε πολιτικούς

Ρώσος ολιγάρχης δεν ήταν ο συγκεκριμένος;

Παρενθετικά, μιλώ πάντα για το δημοσίευμα εκείνο με τις τύπου fashion police αναφορές τις οποίες, αν δεν έβλεπε κανείς τις φωτογραφίες, θα νόμιζε ότι περιέγραφαν τον Sean O’Pry και την Cara Delevingne.

Όπως: «Είδαμε τον Πρόεδρο να επιλέγει μπεζ βερμούδα και μπλε Polo top, αποδεικνύοντάς μας πόσο πολύ του ταιριάζει το casual chic ντύσιμο. Η κυρία Άντρη Αναστασιάδη έκλεψε τις εντυπώσεις φορώντας μία από τις αγαπημένες τάσεις της σεζόν, το ψάθινο καπέλο, layering με χρυσά κοσμήματα και μαύρο καφτάνι». Ένα βήμα πριν την πασαρέλα και οι δύο.

Τέλος πάντων, δεν είναι αυτό το θέμα μας. Το θέμα είναι οι καλοί φίλοι. Οι οποίοι άμα είσαι τυχερός και έχουν ντελούξ πριβέ θέρετρα στις Σεϋχέλλες και είναι και τόσο καλοί σου φίλοι –για αυτό λένε πάντα πως είναι ανεκτίμητη η αξία της φιλίας– παίρνουν και εσένα και όλο σου το σόι πετάνε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, και χαλάλι σου.

Δεν θέλουν ούτε ανταλλάγματα, ούτε τίποτα.

Βεβαίως, εδώ είναι το θέμα. Εξ ου και η αντίδραση στην Ελλάδα. Στις πλείστες των ευρωπαϊκών χωρών υπάρχουν ολόκληρα πρωτόκολλα με αυστηρούς περιορισμούς για τον αρχηγό του κράτους ή της κυβέρνησης. Μέχρι και στα απλούστερα των δώρων που μπορεί να λάβει, υπάρχουν προϋποθέσεις, έλεγχος κ.λπ.

Εάν ο Τσίπρας είχε ρωτήσει τον Αναστασιάδη, θα είχε μάθει τα βασικά και τους κανόνες οι οποίοι ισχύουν σε κωλοχανεία –όπως το δικό του και το δικό μας– ελλείψει πολιτικής, και όχι μόνο, παιδείας του λαού και των ηγετών του από την οποία, παιδεία, θα προέκυπταν διαδικασίες όπως αυτές που έχουν τα σοβαρά κράτη.

Θα ρωτούσε για το πώς γίνεται. Και γίνεται πρωτίστως με την προσεκτική απάντηση σε ερωτήματα όπως «είναι καλός σου φίλος;» και «πόσα χρόνια γνωριζόσαστε;».

Διότι ένας αρχηγός κράτους ή κυβερνήσεως εν ενεργεία, ο οποίος δεν μπλέκει τα προσωπικά του με το κράτος και συνεπώς δεν μπορεί να κατηγορηθεί ότι η όποια φιλοξενία κ.λπ. είναι προς ανταπόδοση άλλων πραγμάτων, αυτός λοιπόν ο πολιτικός θα πρέπει να είναι σε θέση να μπορεί να πείσει τον λαό ότι αυτό δεν θα συμβεί ούτε και στο μέλλον. Έτσι;

Και εκεί μόνο ένας τρόπος υπάρχει για να το αποδείξει: η φιλία. Εάν ερωτηθεί να είναι σε θέση να μιλήσει για πράγματα που λίγοι γνωρίζουν για τον φίλο του, έτσι που ο λαός να είναι σίγουρος, όπως λ.χ. τώρα με τον Αναστασιάδη ότι δεν μπλέκονται οι μπίζνες με το κράτος.

Ο Αναστασιάδης, επί παραδείγματι, είμαι βέβαιος ότι τον κύριο αυτόν, τον πολύ χουβαρντά του φίλο τον ήξερε απέξω κι ανακατωτά. Και εάν ερωτηθεί μπορεί να μας πει ακόμα και πράγματα που συνδέουν πραγματικές φιλίες αυτού του τύπου.

Όπως για παράδειγμα, πόσες ελιές βάζει στο μαρτίνι του ο φίλος αυτός; Μία ή τρεις;

Διότι όπως ξέρετε ζυγό αριθμό ελιές στο μαρτίνι… ποτέ. Είναι faux pas. Και ούτε πέντε και πάνω. Μία ή τρεις;

Ποιο από τα δύο όμως; Αυτό ο Πρόεδρός μας θα μπορούσε το δίχως άλλο να το απαντήσει για τον αδελφικό του φίλο. Πού το ξέρω; Ήταν τόσο βέβαιος ότι δεν θα τον κατηγορούσε κανείς ότι το κράτος γίνεται μπίζνες ή οι μπίζνες κράτος που πήρε μαζί του… και τις μπίζνες τους. Κόρες και γαμπρούς.

Και οι τελευταίες το έβγαζαν και στο instagram για να δει ο κόσμος πώς, ένας εν ενεργεία ηγέτης ενός κωλοχανείου Ουγκάνων οι οποίοι δεν είναι άξιοι να επιμείνουν ώστε να ρυθμιστούν τα πράγματα αυτά, μπορεί να κάνει πανάκριβες διακοπές δωρεάν φιλοξενούμενος μαζί με όλο του το σόι, χωρίς κανείς να φέρνει τη γυναίκα του Καίσαρα στην κουβέντα.

Και βεβαίως να ενημερώνει τους πολίτες για την έφεσή του στο casual chic ντύσιμο και την επιτυχημένη προσαρμογή του στυλ του στην τροπική υγρασία.

Όπως σημείωνε και η κατακλείδα του αγαπημένου μου ρεπορτάζ στο MUST: «Mία όμορφη στιγμή της οικογένειας που όσον αφορά τις στυλιστικές επιλογές θα τους βάζαμε 10, αφού δεν τους βλέπουμε συχνά, και κυρίως τον Πρόεδρο, με casual ντύσιμο και ομολογούμε πως τους ταιριάζει πολύ».

«Κυρίως τον Πρόεδρο». Αυτό ακριβώς.

Διότι, στον Πρόεδρο, τα δέκα θα έλεγα ότι τα βάζει κόσμος πολύς. Αμέτρητος. Και καθημερινά.

Δεν ήξερε ο Τσίπρας, δεν ρώταγε;