Φόρμα αναζήτησης

Ο «σοφός» Τραμπ

Με μεγάλη προσοχή και ενδιαφέρον διάβασα χθες την επιστολή που απέστειλε ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ στον Ταγίπ Ερντογάν. Δεν σας κρύβω πως ένιωσα μια περηφάνια διαβάζοντάς την… για τους δικούς μας πολιτικούς άνδρες. Ε, μα! Οποιονδήποτε και να φέρω στον νου μου, από τους δικούς μας πολιτικούς αρχηγούς, δεν βρίσκω κάποιον που θα μπορούσε να γράψει μια τόσο αλαζονική επιστολή, με λεκτικό πεζοδρομίου. Πόσω μάλλον όταν πρόκειται να απευθυνθεί σε αρχηγό άλλου κράτους σε μια περίοδο που οι σχέσεις είναι τεταμένες και θα πρέπει να γίνει μια σωστή προσέγγιση που να αποτρέψει ανεπιθύμητες ενέργειες.

Μπορεί να λέμε πολλά για το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου στο νησί μας και να έχουμε και απόλυτο δίκιο (μου έρχονται έτσι πρόχειρα δυο-τρία συγκεκριμένα ονόματα και άτομα), αλλά αν μη τι άλλο κάποια προσχήματα σε επίσημο επίπεδο τα κρατάμε.

«Μην παριστάνεις τον σκληρό, μην γίνεσαι ανόητος», είπε σε επίσημη επιστολή ο Αμερικανός Πρόεδρος στον Τούρκο ομόλογό του, λες και είναι συμμαθητές στο δημοτικό και του πήραν την μπάλα. «Θα σε πάρω τηλέφωνο αργότερα», είπε ο Τραμπ, με ύφος σε στυλ ότι έχει μια δουλίτσα να την τελειώσει και να τον πάρει τηλέφωνο να πουν τα νέα τους.

Το χειρότερο σημείο στην επιστολή είναι αυτό στο οποίο ο Τραμπ αναφέρει πως ο στρατηγός Μαζλούμ Κομπάνι Άμπντι, διοικητής των υπό των Κούρδων Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων, είναι διατεθειμένος να κάνει παραχωρήσεις, ενώ επισυνάπτει κιόλας επιστολή που του έστειλε ο στρατηγός. Κανένας σεβασμός…

Πραγματικά δεν νομίζω να υπάρχει προηγούμενο με αυτόν τον άνθρωπο. Πρώτα ανάβει το πράσινο φως στον Ερντογάν να εισβάλει στη Συρία, αποσύρει τα στρατεύματά του από την περιοχή, ενώ μετά έρχεται και απειλεί τον Ερντογάν πως θα του καταστρέψει την οικονομία. Χρησιμοποιεί λεκτικό που δίνει ξεκάθαρα την εικόνα πως υποτιμά τον συνομιλητή του, θεωρεί τον εαυτό του αυθεντία που έχει εργαστεί για να επιλύσει τα προβλήματα των άλλων και μόνο αυτός τα καταφέρνει. Την ίδια στιγμή δείχνει μια εικόνα ενός ανθρώπου που δεν σέβεται καν τις διαβουλεύσεις που κάνει με τους συνομιλητές του και τις δημοσιοποιεί σε τρίτους.

Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο όμως σε σχέση με τον Τραμπ είναι το γεγονός πως η άγνοιά του σε βασικά θέματα διεθνών σχέσεων, σε συνδυασμό με την ισχύ την οποία έχει στα χέρια του και καλείται να διαχειριστεί, τον καθιστά επικίνδυνο. Είναι ο ίδιος ηγέτης που καλεί τους Αμερικανούς πολίτες να ψηφίσουν συγκεκριμένο διαγωνιζόμενο στο Dancing With the Stars των ΗΠΑ. Ο ίδιος ηγέτης που αποφάσισε μόνος του πως είναι ο μοναδικός που έχει τη σοφία και τη διορατικότητα να δει και να κρίνει πράγματα και καταστάσεις, ο ίδιος που θεωρεί ότι ο κόσμος κατακρίνει τις ενέργειές του χωρίς κανένα απολύτως λόγο (για τον ίδιο) και ο μόνος που μπορεί να χαρακτηρίσει γελοίους πολέμους που έκαναν Αμερικανοί στρατιώτες, με κόστος για κάποιους ακόμα και τη ζωή τους. Πρόκειται ξεκάθαρα για έναν ηγέτη με τον οποίο δεν ξέρεις τι μπορεί να σου φέρει το αύριο, παρά την απήχηση που ενδεχομένως να έχει στο εσωτερικό σε συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού. Δεν θέλησα να μπω στην ουσία των πολιτικών επιλογών των ΗΠΑ, καθώς η επιστολή Τραμπ δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο.