Φόρμα αναζήτησης

«Ο Ρώσος γαιοκτήμονας…» του Χρήστου Πουργουρίδη



Διάβασα πριν από καιρό σε ένα βιβλιαράκι ότι στη Ρωσία υπήρχε ένας μεγάλος γαιοκτήμονας, ο οποίος όταν κατάλαβε ότι το τέλος της ζωής του πλησίαζε, αποφάσισε να διαθέσει τα κτήματά του, να τα ρευστοποιήσει, να τα πουλήσει, μιας και δεν είχε παιδιά. Έθεσε όμως και έναν όρο: Όποιος θελήσει να αγοράσει κτήματα σε πολύ χαμηλή τιμή, θα πρέπει να ξεκινήσει από τον πύργο του από το πρωί, μόλις ανατείλει ο ήλιος, και από όπου περνά, οι άνθρωποι του προτιθέμενου να βάζουν έναν πάσσαλο. Όλη η γη που θα διατρέξει θα γινόταν δική του σε τιμή σχεδόν χάρισμα, αν πριν από τη δύση του ήλιου επέστρεφε στο μέρος από όπου είχε ξεκινήσει, στο αρχοντικό του γαιοκτήμονα. Και να ένας πλεονέκτης παρουσιάζεται με κάμποσους υπηρέτες και πρωί – πρωί ξεκινάει για να πετύχει τον στόχο του. Μπροστά του απλωνόταν μια απέραντη, εύφορη έκταση. Προχωράει, τρέχει, φθάνει το μεσημέρι, αρχίζει ο ήλιος να γέρνει προς τη δύση. Και αυτός τρέχει να προλάβει να κερδίσει κι άλλη έκταση, κι ακόμη πιο πολλή. Όταν πλέον πήρε την απόφαση να πάρει τον δρόμο της επιστροφής, ο ήλιος πλησίαζε να δύσει. Άρχισε τότε να τρέχει σαν αφηνιασμένο άλογο για να προλάβει να φθάσει στην αφετηρία του. Από την υπερβολική προσπάθεια που κατέβαλε, έπεσε νεκρός μπροστά στα πόδια του γαιοκτήμονα στην είσοδο του πύργου του. Και τότε ο γαιοκτήμονας, είπε στους υπηρέτες του: «Δώσε του την έκταση που του ανήκει. Δώστε του δύο μέτρα γης. όπως όλοι μας δύο μέτρα θα πάρουμε στο τέλος της ζωής μας». Έτσι, ο πλεονέκτης πλήρωσε με τη ζωή του το πάθος της πλεονεξίας, χωρίς να πάρει εκείνα που λαχταρούσε.

Ανακάλεσα στη μνήμη την πιο πάνω ιστορία όταν με θυμό και αγανάκτηση είδα τους κυρίους Ερντογάν και Τατάρ να περιδιαβαίνουν στην κατεχόμενη πόλη της Αμμοχώστου. Και παρακάλεσα τον Θεό με όλη τη δύναμη της ψυχής μου να επιτρέψει να έχουν την ίδια τύχη με εκείνο τον πλεονέκτη στη Ρωσία. Αλλά, πώς θα επιτρέψει ο Θεός να έχουν κι αυτοί την ίδια τύχη με τον πλεονέκτη, όταν και εμείς, λαός και ηγεσία, από πλεονεξία θεοποιήσαμε το χρήμα και τα ακίνητα και γίναμε υπηρέτες μιας ακατάσχετης δίψας τα 10 να τα κάνουμε 20, τα 20 να τα κάνουμε 50; Πολύ ακριβά πληρώνουμε την πλεονεξία μας. Εξαιτίας της, η διαφθορά καλπάζει και έχει γίνει Λερναία  Ύδρα που μας περισφίγγει, μας πνίγει και μας χωρίζει από τη λογική και τον ορθολογισμό. Εξαιτίας της στο Κυπριακό οδηγηθήκαμε στο να επιδιώκουμε να πάμε περπατητοί στο φεγγάρι. Και να απορρίπτουμε διαρκώς το καλό διεκδικώντας ένα νεφελώδες καλύτερο, χωρίς να αντιλαμβανόμαστε ότι ο μεγαλύτερος εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Ούτε και έχουμε συνειδητοποιήσει ότι τα όνειρά μας και τα οποιαδήποτε σημαντικά θέλω μας δεν θα μπορέσουμε να τα κάνουμε πράξη αν δεν στοχεύσουμε σε αυτά και δεν σχεδιάσουμε την υλοποίησή τους.

Ο συγγραφέας του περίφημου έργου «η Αλίκη στη Χώρα των θαυμάτων», Λ. Κάρολ, έγραψε ότι «ο άνθρωπος που δεν ξέρει πού θέλει να πάει, νομίζει ότι όλοι οι δρόμοι οδηγούν εκεί». Δηλαδή, δεν είναι δυνατόν να πετύχεις κάτι όταν δεν ξέρεις τι θέλεις να πετύχεις συγκεκριμένα. Ο ορισμός της λέξης «στόχος» είναι η επίτευξη ενός επιθυμητού αποτελέσματος σε συγκεκριμένο χρόνο. Ο τωρινός ηγέτης μας, όπως και όλοι οι προκάτοχοί του, νόμιζαν ότι είχαμε στη διάθεσή μας απεριόριστο χρόνο. Είχαν σαν σύνθημα «όχι στα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα». Συνεπώς, δεν είχαν στόχους. Να ελπίσουμε ότι η εκδρομή Ερντογάν στην Αμμόχωστο θα αναγκάσει την ηγεσία μας να θέσει, έστω και τώρα, στόχους ρεαλιστικούς και υλοποιήσιμους; Χλομό το βλέπω, αλλά η ελπίδα πεθαίνει τελευταία… Αφού δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί ακόμα και ένας μέτριας νοημοσύνης άνθρωπος ότι ένας στόχος χωρίς εφικτό σχέδιο είναι απλώς μια ευχή.

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.