Φόρμα αναζήτησης

Ο Πρόεδρος, οι συνδικαλιστές και η σημασία του… σταβέντο

Πολύ μου άρεσε η δήλωση του Προέδρου μας ότι δεν κυβερνούν οι συνδικαλιστές και ότι ο κόσμος εκλέγει Πρόεδρο για να κυβερνά εκείνος. Σοβαρά το λέω.

Και το λέω παρά τις επιφυλάξεις μου, οι οποίες είναι πολύ συγκεκριμένες.

Κατ’ αρχάς, «οι συνδικαλιστές» δεν είναι ένα πράγμα. Δεν είναι Πρόεδρε, όπως λέμε λ.χ., «οι ολιγάρχες». Εκεί είναι ιδεολογικό το θέμα και μάλιστα με την ευρύτερη έννοια και όχι με την αυστηρά πολιτική και μόνο.

Κοτζάμ Πλάτωνας βρήκε ελαφρυντικά για μορφές ολιγαρχίας -άμα θέλει το κοινό καλό, λέει…- όμως εάν μιλάμε για τις σημερινές ολιγαρχίες, τους Ρώσους καλή ώρα, νομίζω ότι είναι φανερό πως είναι διάφοροι άθλιοι οι οποίοι κατάφεραν να περάσουν δημόσιο πλούτο στα χέρια τους και τον ξοδεύουν πάνω σε λούσα την ώρα που ο κόσμος υποφέρει.

Αυτοί που τους βοηθούν να το κάνουν, επίσης ένα πράγμα είναι. Αναλόγως χώρας και χρόνου, όχι κατ’ ανάγκην παράνομο. Να τα ξεκαθαρίζουμε αυτά.

Όμως Πρόεδρε, «οι συνδικαλιστές» δεν είναι όλοι το ίδιο. Υπάρχει νοσηρός συνδικαλισμός, εξ ου και εδώ συμφωνώ ότι κάποιος, κάποτε -ανυπόληπτος ή όχι δεν έχει σημασία, κρατάμε την ουσία- πρέπει να τους λέει κάποια πράγματα.

Όπως υπάρχει και ο υγιής συνδικαλισμός.

Ειδικά σε μια χώρα και σε μια περίοδο που το ρεκόρ των μερικώς απασχολουμένων καταρρίπτεται συνεχώς και τα «800 ευρώ κι αν θέλεις» φαντάζουν έως και… εξωπραγματικά για ένα πολύ μεγάλο μέρος του κόσμου, την ώρα που άλλοι βγάζουν τ’ άντερά τους με αρπαχτές -στην υγεία όλων μας- και κάνουν το ένα πάρτι των κάτι δεκάδων χιλιάδων μετά το άλλο, ε, σε αυτή τη χώρα ο υγιής συνδικαλισμός χρειάζεται. Τι να γίνει;

Τώρα, ο νοσηρός συνδικαλισμός ποιος είναι; Είναι όταν μια μερίδα ευνοουμένων, ειδικά στη χώρα και στις εποχές που λέμε, δεν ενδιαφέρεται για το πώς περνούν οι άλλοι. Παρόλο που ποιος ενδιαφέρεται, θα μου πείτε, για τον όποιον άλλον στην Κύπρο. Όμως αυτοί πληρώνονται από δημόσια ταμεία.

Και όταν, λοιπόν, μια τέτοια μερίδα καταχράται την εξουσία που της δίνει το επάγγελμά της για να κάνει ό,τι θέλει και να ζητά τη μία το ένα και την άλλη το άλλο, αυτό είναι -ναι- νοσηρός συνδικαλισμός και κατάχρηση. Μαζί σας. Όμως δεν φταίει ο συνδικαλισμός. Η κατάχρησή του φταίει.

>Όσο για το ότι δεν κυβερνούν οι συνδικαλιστές, επίσης συμφωνώ Πρόεδρε.

Με δύο ενστάσεις εάν θέλετε: Πρώτον, ότι οι συνδικαλιστές που έλεγα πιο πάνω τυγχάνουν πάντοτε μιας ειδικής μεταχείρισης από όλες τις κυβερνήσεις, είτε διότι μπορούν και σας εκβιάζουν είτε διότι, όπως και η προηγούμενη κυβέρνηση, ξέρουν πως παίζετε έναν σωρό ψηφοθηρικά παιχνίδια με τις συντεχνίες του Δημοσίου αλλά και πως στο τέλος της ημέρας στο δημόσιο payroll είστε και εσείς όλοι.

Και πολλά από αυτά έχουν να κάνουν και με τις τσέπες του δικούς σας σιναφιού. Άστε που για να είμαι και δίκαιος μαζί τους, αυτοί, αυτά βγάζουν οι πλείστοι – πολλά ή λίγα, έχει κι από τα δύο- και αυτά δηλώνουν.

Μην την πληρώσουν όμως στο όνομα του… κακού «συνδικαλισμού», ξέρω γω, οι οικοδόμοι και οι όποιοι άλλοι. Διότι όλες αυτές οι επαγγελματικές τάξεις που εκπροσωπούν αυτοί οι συνδικαλιστές, Πρόεδρε, ξέρετε και εσείς και εγώ και πολλοί άλλοι που δεν καταπίνουν αμάσητο το κομματικό δούλεμα δεξιά και αριστερά ότι ποτέ δεν κυβέρνησαν. Ποτέ όμως. Ό,τι κι αν τους έλεγαν.

Αυτή είναι η δεύτερη ένσταση.

Τώρα, ξέρω ότι είναι και πιεσμένες αυτές οι μέρες, δεν έφταναν όλα τα άλλα, ακούγεται κιόλας από Αθήνα ότι οι σχέσεις σας με το Μαξίμου δεν είναι και οι καλύτερες.

Όμως, παρά την εποικοδομητική μου διάθεση, Πρόεδρε, εκείνο το… ο κόσμος εκλέγει Πρόεδρο για να κυβερνά εκείνος αποφύγετέ το λίγο. Ε, γιατί το λέω. Διότι εάν παραβλέψετε τον πλεονασμό του «εκείνος» και αφήσετε το «ο κόσμος εκλέγει Πρόεδρο για να κυβερνά» είναι σαν το σοφράνο των ναυτικών. Η πλευρά που φυσάει ο άνεμος στο καράβι. Η προσήνεμη. Το αντίθετο του «σταβέντο», της υπήνεμης πλευράς. Εκεί φτύνει κανείς.

Εξ ου και η ρήση: «Όποιος φτύνει σοφράνο, στα μούτρα του φτύνει». Διότι έρχεται πίσω.

«Ο κόσμος εκλέγει Πρόεδρο για να κυβερνά», Πρόεδρε.

Να ξεχωρίζει το Προεδρικό από το γραφείο και να κυβερνά το πρώτο και για το πρώτο. Έτσι.