Φόρμα αναζήτησης

Ο πλανήτης γέμισε τρελούς

Υπάρχει μια τάση τα τελευταία χρόνια πολλές χώρες να διοικούνται από τρελούς ή μισότρελους…Σε κάθε περίπτωση, προβληματικούς ηγέτες με μεγάλο «ΕΓΩ» και πολύ βαθιά διεφθαρμένους. Η Κύπρος δεν θα μπορούσε να είναι εξαίρεση. Νομίζω δεν έχουμε και πολλά δείγματα νούσιμων ηγετών στην ιστορία μας από την ανεξαρτησία και μετά. Προβληματικούς και εγωπαθείς ηγέτες των οποίων η μεγαλομανία και τα προσωπικά τους συμφέροντα αναμειγνύονταν ανέκαθεν είτε με χάπια είτε με τον αλκοολισμό και γενικά οποιοδήποτε μεθύσι της εξουσίας.

Σήμερα διανύουμε ίσως τη χειρότερη διακυβέρνηση που είχαμε ποτέ σε αυτό τον τόπο. Κάποτε νόμιζα ήταν αυτή του Τάσσου και ότι ποτέ δεν θα επιστρέφαμε σε αυτή την τεράστια προπαγάνδα, καταπίεση και στον διαχωρισμό πατριωτών και προδοτών. Φτάσαμε σε πολύ χειρότερα επίπεδα, η Κύπρος διεθνώς διανύει τη χειρότερή της περίοδο όσον αφορά τη φήμη της, απωλέσαμε ουσιαστική στήριξη και συμμαχίες από χώρες εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και όλα αυτά στη βάση ανώριμων αναλύσεων από παραφουσκωμένα μυαλά αππωμάρας και μεγαλομανίας για το με ποιους θα έπρεπε να συνεργαστούμε. Περικυκλωμένοι από τέσσερα τουρκικά πλοία με ένα πέμπτο να έρχεται. Ο παραλογισμός τού να ενδυναμωθεί η Κύπρος από συμμαχίες με χώρες εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης  για να μπορούμε, υποτίθετα,ι μετά να διαπραγματευθούμε το κυπριακό ζήτημα από θέση ισχύος, όχι μόνο μας αποδυνάμωσε εντελώς, αλλά επέτρεψε και στην Τουρκία να αλωνίζει χωρίς κανείς να μπορεί να της κάνει τίποτα. Εξωτερική πολιτική για κλάματα!

Προσωπικά, ως Κύπρια πολίτης αισθάνομαι μια τεράστια ανασφάλεια για πολλούς λόγους: πρώτα και κύρια το τιμόνι της χώρας μας το κρατάνε άριστοι άμυαλοι, η στρατηγική τους είναι η διχοτόμηση της πατρίδας μας, η διατήρηση της αθλιότητας του νότου κάτω από τη δική τους κυριαρχία με αντάλλαγμα να απολέσουν την κατεχόμενή μας πατρίδα. Δεύτερον, έχουν δημιουργήσει τέτοια τρομοκρατία στις ψυχές μας. Όλες οι πληροφορίες που αφορούν το Κυπριακό φτάνουν στα αφτιά μας υπό τη μορφή απειλής και τρόμου, μια προπαγάνδα που δεν ξανάγινε προηγουμένως για να μας πείσει πόσο καλά είμαστε, όπως είμαστε μέσα σε αυτή την ανωμαλία με περιορισμένες δυνατότητες και μηδαμινή ανάπτυξη (με εξαίρεση συγκεκριμένες οικογένειες και τσέπες) και εκσυγχρονισμό. Τρίτον, η Λουτ φεύγει χωρίς όρους αναφοράς, ενός κατασκευάσματος του Αναστασιάδη για να αποφύγει το πλαίσιο Γκουτέρες που έδινε στην πλευρά μας ό,τι είχαμε ανάγκη για να νιώθουμε ασφαλείς. Ο Πρόεδρος εδώ και δύο και πλέον χρόνια έχει αλλεργία στην πολιτική ισότητα, γιατί αυτό θα τον αναγκάσει, μαζί και με τους επόμενους Προέδρους της χώρας, να μην έχουν τη δυνατότητα να κόβουν και να ράβουν στα μέτρα της τσέπης τους.

Σε αυτό το σημείο βρίσκεται η Κύπρος μας. Να διοικείται από τρελούς τους οποίους παρακολουθούμε χωρίς κανένας μας να επεμβαίνει για να κάνει οτιδήποτε. Αν ήμασταν κανονικό κράτος, αυτά που έγιναν το τελευταίο διάστημα θα είχαν αναγκάσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σε παραίτηση, αλλά η αντιπολίτευση κάθεται με σταυρωμένα τα χέρια και περιμένει να περάσουν τα επόμενα τρία χρόνια με σκοπό να καταλάβει τον θρόνο και όχι να σώσει τη χώρα τώρα από τους τρελούς.

Εύχομαι οι τρελοί στην εξουσία να είναι απλά μια μόδα που θα περάσει σύντομα, γιατί αλλιώς είναι να είσαι τρελός σε μια χώρα υπερδύναμη όπως την Αμερική και αλλιώς να είσαι τρελός σε έναν «ψωρόροτσο» όπως τον δικό μας, όπου το μέγεθος της ζημιάς μπορεί να είναι και ο αφανισμός μας…