Φόρμα αναζήτησης

Ο κορωνοϊός των φροντιστηρίων



Και ελάχιστη ιστορία να γνωρίζει κανείς της «ελληνοΚΥΠΡΙΑΚΗΣ» παιδείας, δεν θα του είναι δύσκολο να αντιληφθεί πως παρ’ όλες τις κρίσεις που γνώρισε ο τόπος τούτος, ποτέ δεν άδραξε τις παράλληλες ευκαιρίες για τη δημιουργία του νέου, τεχνολογικά καινοτόμου, πιο καθαρού, και δίκαιου εκπαιδευτικού συστήματος.

Η παιδεία της Κύπρου είναι από όλους πλέον παραδεκτό πως ζει δεκαετίες τώρα μια μιζέρια ατέλειωτη. Από πού να το πιάσει κανείς; Εκπαιδευτική αξιολόγηση; Πειθαρχία μαθητών; Σχολική «ύλη»; Κτηριακές εγκαταστάσεις; Εκπαιδευτική υπηρεσία με κουρασμένους σοφούς γέροντες και γριές; Άρχοντες και αρχόντισσες στο Υπουργείο Παιδείας για θέματα τέχνης, μουσικής, βιολογίας, γυμναστικής που μόνο ταλαιπωρία φέρνει η ύπαρξή τους; Ο κατάλογος με τα μυρμήγκια της εκπαιδευτικής φωλιάς είναι πραγματικά ατελείωτος.

Σχεδόν τέσσερα χρόνια η ηλίθια αυτή στήλη προσπαθεί να τους σκιαγραφήσει, παρατηρώντας βασικά την απεγνωσμένη ματιά των ηθοποιών που αποτελούν τον θίασο του κυπριακού σχολείου, τους καθηγητές / καθηγήτριες, τις καθαρίστριες, τον διευθυντή, τον καημένο Σαββάκη, τον κακό κύριο Γιώργο, τη θεϊκή κυρία Μαρία με τις μαρμελάδες, τους επιθεωρητές και τον αρχηγό τους, και άλλους τόσους ωραίους και σκοτεινούς.

Τα φροντιστήρια…

Ένα από τα μεγαλύτερα αγκάθια, η ύαινα που τρέφεται από το βρόμικο πτώμα της παιδείας, είναι και τα φροντιστήρια του τόπου. Που κανονικά θα έπρεπε να τα είχαν στους ταξιδιωτικούς οδηγούς, όπως έχουν την Πέτρα του Ρωμιού, τα Λουτρά της Αφροδίτης και το Μουσείο Αγώνος. Διότι τα φροντιστήρια είναι ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ κυπριακό (και ελληνικό) φαινόμενο. Σε αυτά ο μαθητής μαθαίνει να βγάζει φτερά. Αλλά όχι για να πετάξει ψηλά, μα για να γίνει ένας ακόμα πιο φανταχτερός παπαγάλος. Για να περάσει με ένα 18 στη σχολή των επόμενων δασκάλων-εργατών του περίεργου συστήματος.

Ποια είναι λοιπόν ή θα μπορούσε να είναι η καλή ευκαιρία που μας δίνεται αυτές τις δύσκολες μέρες; Πολύ απλά να σκεφτούμε την κάθετη και απόλυτη κατάργησή τους. Για να το κάνουμε αυτό θα πρέπει πρώτα να σκεφτούμε να καταργήσουμε τις σκοτεινές «παγκύπριες εξετάσεις». Αυτό το φιάσκο που ταλαιπωρεί τον τόπο δεκαετίες τώρα όπως η σκόνη ‘που τη Σαχάρα.

Τα τηλεμαθήματα γίνονται υπό το άγχος των εξετάσεων. Δηλαδή των ποθητών πόντων, και όχι από την αγάπη της γνώσης ή της παιδαγωγικής. Ακόμα και αν δεχτούμε λοιπόν τη χρήση του διαδικτύου -εργαλείου μάθησης- ως μια κάποια δυνατότητα εξέλιξης. Εν μέσω κρίσης, η ίδια αυτή δυνατότητα αυτοαναιρείται μπροστά στη βρόμικη ανάσα του τέρατος των τελικών εξετάσεων, που θυμίζουν την τελική χιτλερική λύση.

Αυτοί που ζουν από το λίπος του τέρατος είναι τα κυπριακά φροντιστήρια. Αν σκοτώσουμε το τέρας αυτοί θα πεθάνουν μαζί του. Αυτός που μπορεί να σκοτώσει το τέρας είναι μόνο το πανεπιστήμιο.

Το μοναδικό του όπλο; Η ελεύθερη πρόσβαση των μαθητών με βάση το απολυτήριο αλλά και την προσωπική συνέντευξη στα πρότυπα άλλων χωρών π.χ. της Ολλανδίας, της Γερμανίας, της Αγγλίας κ.λπ. είπαμε. Δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτα εμείς, απλά να αντιγράψουμε. Αλλά αυτού του τύπου «η αντιγραφή» θα έχει το στοιχείο της εντιμότητας, το στοιχείο της έγνοιας για τον τόπο και του «ας πάμε μπροστά».

Η κατάργηση των παγκύπριων εξετάσεων είναι απολύτως αναγκαία. Για να γλυτώσει το κυπριακό σπίτι τα 200 (και λίγα λέμε) ευρώ τον μήνα επί 7 χρόνια φροντιστηριακής συμμόρφωσης στο καθεστώς του μαύρου χρήματος. Για να γλυτώσουν οι μαθητές από το αιώνιο άγχος. Για να αποκτήσουν επιτέλους λίγο ελεύθερο χρόνο και να κάνουν όσα τους αρέσουν, χορό, τέχνη, αθλητισμό. Για να πάρουν λίγο κουράγιο οι κατατρομαγμένοι καθηγητές και να αλλάξουν λιγάκι το ψυχρό ρομποτικό στυλ τους. Για να συμπληρωθούν επιτέλους οι ελεύθερες θέσεις (όσες δεν επιλέγονται) του πανεπιστημίου, στον κλάδο Βιολογίας και Φυσικής. Και τόσα άλλα όνειρα. Γιατί για ιδέες πρέπει να μιλάμε, αλλά φτάσανε στο σημείο οι δάσκαλοι και οι καθηγητές να «αγωνίζονται» για τη μία ώρα του υπεύθυνου τμήματος. Εδώ κανονικά κλαίμε…

Τόσος ο ύπνος μας.

Δεν υπάρχει χωρκό στην Κύπρο που να μην έχει τρία τέσσερα βασικά φροντιστήρια και πολλά άλλα «επιμέρους». Αυτά είναι οι θάλαμοι αερίων της αληθινής παιδείας που ποτέ δεν θελήσαμε να κάτσουμε να τη σκεφτούμε και να της δώσουμε τα χαστούκια που της αξίζουν για να ξυπνήσει.

Έστω και τώρα, έστω λέμε και τώρα, που οι εξετάσεις θα γίνουν υπό τεράστιο καθεστώς δυσκολίας, θα μπορούσαμε να σκεφτούμε σοβαρά την πλήρη κατάργησή τους και τον ταυτόχρονο θάνατο του φροντιστηρίου. Ανεπιστρεπτί, χωρίς εποικοδομητικές ασάφειες. Τα καλά και σοβαρά φροντιστήρια ας μείνουν να φροντίζουν το διαφορετικό, το κάτι άλλο, να εμπλουτίζουν τις γνώσεις και όχι να ρίχνουν περισσότερο σκληρυντικό στο κουγκρί του μαθητικού εγκεφάλου.
Υστερόγραφο:

Αλήθκεια, οι βοηθοί διευθυντές με μισθό 3.000 ευρώ τον μήνα, έχουν τόση ανάγκη να κάνουν ιδιαίτερα τα απογεύματα; Και πολλοί να τα παίρνουν και από τους ίδιους τους μαθητές τους; Αυτό ήταν το όνειρο στη ζωή τους; Να κάνουν φροντιστήρια έως τις δέκα τη νύχτα; Δεν ντρέπονται;

Και η πλάκα είναι ότι ακόμα και με…τηλεμαθήματα σήμερα, οι χρεώσεις τους είναι χρεώσεις τους…

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.