Φόρμα αναζήτησης

Ο δρόμος θέλει πολυτέλεια! (Της Ναταλίας Κ. Δαλιάνη)

Σε μια χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με πάνω από 850.000 μόνιμους κατοίκους, με πάνω από 25.000 ξένους φοιτητές και με 4.000.000 τουρίστες που αποφέρουν στην κυπριακή οικονομία πάνω από 2,5 δισεκατομμύρια ετησίως, θα περίμενε κανείς τα μέσα μεταφοράς να ήταν –αν όχι πρότυπα– αν μη τι άλλο αξιοπρεπή. Η αξιοπρέπεια αυτή τίθεται υπό πλήρη αμφισβήτηση αν αναλογιστεί κανείς την υπάρχουσα συγκοινωνιακή κατάσταση. Μια κατάσταση που είναι προσαρμοσμένη σε μια νοοτροπία μάλλον σουρεαλιστική.

Δρομολόγια περιορισμένα. Ωράρια ακόμα πιο περιορισμένα. Αναμονή απεριόριστη.

Με το τελευταίο αστικό λεωφορείο που φεύγει απ’ το κεντρικότερο μέρος της χώρας, την πρωτεύουσα, να είναι στις 23:00 το βράδυ, και την πλειοψηφία αυτών να έχουν ως τελευταίο δρομολόγιο τις 21:00 το βράδυ, σίγουρα κάπου χάνεται αυτή η αξιοπρέπεια για την οποία κάνουμε τόσο θόρυβο. Αν συνυπολογίσει μάλιστα κανείς και ότι η μέση αναμονή μεταξύ των δρομολογίων φτάνει τα 30 λεπτά κατά τους χειμερινούς μήνες και τα 45 κατά την καλοκαιρινή περίοδο, η αξιοπρέπεια πάει περίπατο. Κωμικοτραγική η κατάσταση, θα τολμήσω να πω, αφού μοναδική λύση φαντάζει το ταξί, με ένα ταξίμετρο που γράφει 0,73 ευρώ το χιλιόμετρο και τη λεγόμενη διπλή ταρίφα να ισχύει από τις 20:30 το βράδυ έως τις 6:00 το πρωί.

Η λύση είναι μία και οι επιλογές περιορισμένες, φίλτατοι τουρίστες, φοιτητές, ιδεαλιστές. (Το γκρι αποχώρησε προ πολλού απ’ τις επιλογές.) Είτε αυτοκίνητο, είτε περπάτημα. Και είμαστε κι εμείς, οι γνήσιοι αντιρρησίες συνείδησης, που αρνούμαστε τη λύση του αυτοκινήτου, επιλέγοντας το δεύτερο, τον κλασικό, τον παραδοσιακό τρόπο, το περπάτημα. Και θα ‘λεγε κανείς ότι πλέον έχουμε πάθει ανοσία. Και απ’ τα χιλιόμετρα και απ’ τον καύσωνα. Αλλά κάπου καταλαβαίνουμε ότι η κατάσταση είναι όντως νοσηρή. Ότι όντως είναι τόσο λάθος και συνάμα τόσο άτοπο να καταλήγουμε να προσαρμοζόμαστε σ’ ένα σύστημα που δρα αυτόνομα και που θυμίζει στο ελάχιστο χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Έτσι λοιπόν μπαίνουμε κι εμείς, ως άλλοτε επαναστάτες και ιδεαλιστές, στη διαδικασία να αγοράσουμε αυτοκίνητο. Γιατί κάπου κουραστήκαμε. Γιατί κάπου νιώσαμε ότι πλέον δεν αξίζει τόση ταλαιπωρία, ούτε για τις ιδέες μας, ούτε για το περιβάλλον. Γιατί μέσα μας ξέρουμε ότι ακόμα και η επαγγελματική μας πορεία, σταδιοδρομία, επιτυχία εξαρτάται απ’ την ύπαρξη ή την απουσία ενός αυτοκινήτου. Στην περίπτωση των συγκοινωνιών της Κύπρου δεν υπάρχουν ενδιάμεσες λύσεις. Υπάρχει μία και μοναδική επιλογή. Και είναι ξεκάθαρη. Αγορά αυτοκινήτου.

Στην επιλογή του ποδηλάτου δεν μπαίνω καν στον κόπο ν’ αναφερθώ. Προσπάθειες έχουν γίνει από πολλούς δήμους, ας μην είμαστε μ’ ένα κατηγορώ συνέχεια στο στόμα. Ας μην στρουθοκαμηλίζουμε όμως κιόλας. Υποδομές ανύπαρκτες. Εξαιρούνται βεβαίως τα καλά προάστια (βλ. Έγκωμη, γιατί είναι γνωστό ότι η πολυτέλεια θέλει και έναν αέρα…ευρωπαϊκό). Γιά προσπάθησε, λοιπόν, να κατέβεις τη Μακαρίου με ποδήλατο. Α και κάνε μου τη χάρη να μετράς παράλληλα και τις φορές που θα ευχόσουν να είχες πάει με… ταξί. Γιατί όλοι το ξέρουν ότι ποδηλάτες και πεζοί βράζουν στο ίδιο καζάνι. Στο καζάνι που σε κάνει ολίγον τι αόρατο και ασήμαντο, για τους οδηγούς. Δεκαπέντε οι σοβαρά τραυματισμένοι ποδηλάτες και πεζοί, μέχρι το τέλος Απριλίου. Τρεις οι νεκροί πεζοί. Γιατί είναι κοινό μυστικό ότι η οδική συμπεριφορά στην Κύπρο είναι «άλλου παπά ευαγγέλιο» όπως θα ‘λεγε και ο σοφός λαός.

Ίσως με την οδική αυτή οδύσσεια να μην ταυτίζεται κανένας. Κανένας πέρα από πέντε-δέκα που τυγχάνει να μην έχουν αυτοκίνητο. Γιατί εν τέλει δεν είμαι τόσο σίγουρη για την καθολικότητα του συγκεκριμένου προβλήματος. Γιατί εν τέλει δεν ξέρω αν όντως θεωρείται πρόβλημα απ’ τους πολλούς, αφού τα λεωφορεία έχουν καταλήξει να ‘’εξυπηρετούν’’ τους λίγους και… τους ξένους. Γιατί η μέση κυπριακή κουλτούρα θέλει μαζί με το απολυτήριο του Λυκείου σου να παίρνεις και τα κλειδιά του αυτοκινήτου σου και αφού τα πάρεις να γκρινιάζεις για το κυκλοφοριακό που εσύ ο ίδιος προκαλείς.

Τουλάχιστον θα σιχτιρίζεις στο αυτοκίνητό σου, με το air condition σου ανοιχτό. Ο δρόμος, φίλες και φίλοι, και δη ο κυπριακός, θέλει πολυτέλεια!

 

Νέες συμβάσεις – Νέα ελπίς

Η παρούσα συγκοινωνιακή κατάσταση είναι επιεικώς απογοητευτική, με τις αλλαγές να κρίνονται επιτακτικές. Την ίδια αντίληψη περί τρέχουσας κατάστασης και αλλαγών βέβαια φαίνεται να έχει και ο νέος συμβασιούχος δημοσίων μεταφορών, Cyprus Public Transport (CPT). Η Cyprus Public Transport (CPT) αναλαμβάνει τα ηνία των συγκοινωνιών Κύπρου, έχοντας στόλο 200 καινούργια λεωφορεία και προσωπικό που θα ανέλθει στα 600 άτομα. Σύμφωνα με τον Χαράλαμπο Αναστασίου (έναν εκ των ιδιοκτητών), κύρια φιλοδοξία της είναι η βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών μέσω της ευελιξίας και των εναλλακτικών τρόπων μαζικής μετακίνησης που θα προσφέρει. Ξεχωριστός λόγος θα πρέπει να γίνει για την εξυπηρέτηση των ατόμων με κινητικά προβλήματα, για τα οποία θα υπάρχουν διευκολύνσεις για χρήση των λεωφορείων. Νοείται ότι θα υπάρχει application της εταιρείας, το οποίο θα ενημερώνει τον χρήστη σε πόση ώρα θα περάσει το λεωφορείο.

Ο CEO της Cyprus Public Transport, Julio Tironi, εξέφρασε την εκτίμηση ότι τα περιθώρια βελτίωσης των δημοσίων μεταφορών στην Κύπρο είναι μεγάλα, και ότι οι αλλαγές θα είναι αντίστοιχου μεγέθους λόγω της τεχνογνωσίας και της εμπειρογνωμοσύνης τους. Τα νέα, τροποποιημένα δρομολόγια, σε διαδρομές, συχνότητα και ωράρια θα ξεκινήσουν τον προσεχή Οκτώβριο, με τον υπουργό Μεταφορών Γιάννη Καρούσο να κάνει λόγο για ωράρια εξυπηρέτησης μέχρι και 18 ώρες ημερησίως. Ο ίδιος χαρακτήρισε τη σημερινή ημέρα, 5 Ιουλίου, οπότε ξεκινά η επιχειρηματική δραστηριότητα της Cyprus Public Transport (CPT), ως μέρα ορόσημο, προκειμένου να καταστεί η χρήση του λεωφορείου πραγματική επιλογή για τη διακίνηση των περισσότερων πολιτών.

Αισιόδοξα τα νέα συνεπώς και για τις νέες θέσεις εργασίας και για τις δημόσιες μεταφορές εν γένει, οι οποίες φαίνονται να προχωράνε με αργά βήματα… αλλά τουλάχιστον προς τη σωστή κατεύθυνση. Με την ελπίδα ότι οι νέες συμβάσεις θα φέρουν τον ευρωπαϊκό αέρα που υπόσχονται.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.