Φόρμα αναζήτησης

Ο Αβέρωφ, ο κομματάρχης Πρόεδρος και οι αντιδρούντες

Εν μέσω έντονων συζητήσεων στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο για τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα του Δημοκρατικού Συναγερμού, στο κόμμα αποφάσισαν να ενεργοποιήσουν το ανώτερο καθοδηγητικό όργανο, το οποίο όλα τα προηγούμενα χρόνια αρκείτο σε ανούσιες, αλλά κυρίως τυπικές συζητήσεις σε σχέση με την παραγωγή πολιτικής. Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών έχει a priori μετατρέψει την αυριανή συζήτηση στο Διευρυμένο Πολιτικό Γραφείο του ΔΗΣΥ ως μία εκ των σημαντικών των τελευταίων, τουλάχιστον, έξι και πλέον χρόνων.

Η ανάληψη της εξουσίας από τον ΔΗΣΥ, στην πραγματικότητα δημιούργησε τις συνθήκες ώστε η λειτουργικότητα των εσωτερικών σωμάτων του κόμματος να ατονήσει, να αυτοαναιρεθεί, να εκχωρηθεί το δικαίωμα του προβληματισμού και της δημιουργίας σύνθετης άποψης, χαρακτηριστικό γνώρισμα του ΔΗΣΥ τα προηγούμενα χρόνια, σε ένα μωσαϊκό ασύνδετων και ανερμάτιστων θέσεων πολιτικής, τόσο στο εθνικό όσο και στα κοινωνικά ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία. Η πολυτέλεια της διαχείρισης της εκτελεστικής εξουσίας μετέτρεψε το κόμμα της Δεξιάς σε ουρά μιας συγκεντρωτικής εξουσίας που εκχωρείται από το Προεδρικό και διαχέεται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη ενός κόμματος, που έγινε, όχι απλώς μέρος της εξουσίας, αλλά κυρίως ουρά της εξουσίας.

«Η ανάλυση»

Η εικόνα που εξέπεμψε ο ΔΗΣΥ στην προεκλογική συζήτηση ήταν απότοκο κυρίως μιας άστοχης και εξωπραγματικής –κυρίως επικοινωνιακής- ανάλυσης των κοινωνικών και πολιτικών δρώμενων, απότοκο και μιας τυφλής υποταγής σε επιφανειακές αναλύσεις, μετρήσεις της κοινής γνώμης και επιτομής των αντιδράσεων από την αλλαγή πλεύσης σε σχέση με το εθνικό θέμα. Κυβέρνηση και ΔΗΣΥ τα τελευταία 6 χρόνια θα μπορούσαν να καυχηθούν για τη μείωση της στρατιωτικής θητείας, για την έξοδο από το μνημόνιο, για τον ισοσκελισμό του προϋπολογισμού και τη μείωση της δημόσιας υπηρεσίας, για την εφαρμογή του ΓΕΣΥ. Θέματα που εκκρεμούσαν για δεκαετίες και η κυβέρνηση Αναστασιάδη έλυσε. Αντί τούτου, επέλεξαν να πλήξουν την υποψηφιότητα του Νιαζί Κιζίλγιουρεκ γιατί ο κ. Πρόεδρος ήθελε την ψήφο των εθνικιστών.

Οι αντιδράσεις

Από την άλλη, παρακολουθώντας τις αντιδράσεις ορισμένων εκ των επωνύμων που εκφράζονται τη δεδομένη στιγμή δημοσίως, ευλόγως τίθεται το ερώτημα για το πού βρισκόντουσαν όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, εμφορούμενος είτε  από επικοινωνιακές επιδράσεις είτε από προσωπικές επιλογές, επιχείρησε να εισέλθει κατά τρόπο άγαρμπο στην προεκλογική εκστρατεία, καθορίζοντας μία, εκ του αποτελέσματος, λανθασμένη ατζέντα με την οποία μετέτρεψε τις πλέον χαλαρές και με κοινωνική διάσταση εκλογές, σε εκλογές του κυπριακού προβλήματος.

Το μεγάλο λοιπόν ερώτημα που τίθεται σήμερα για τον ΔΗΣΥ δεν αφορά μόνο την παραβίαση των βασικών του αρχών κυρίως σε σχέση με το Κυπριακό, αλλά και την αδυναμία του να επιμετρήσει το κόστος από τον τρόπο διαχείρισης της εξουσίας, έτσι που να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις να εξέλθει από το αδιέξοδο. Η προσπάθεια ορισμένων επώνυμων στελεχών του να αμφισβητήσουν τη σημερινή ηγεσία του κόμματος δεν έχει αντίκρισμα ή είναι εξυπαρχής διάτρητη. Γιατί απλώς σιώπησαν τη στιγμή που έπρεπε δημοσίως να αμφισβητήσουν τη μεγάλη και ξαφνική στροφή του Νίκου Αναστασιάδη στο Κυπριακό, αλλά και την ανάγκη διαμόρφωσης μιας πολιτικής σε επίπεδο κοινωνίας που δεν θα αποξένωνε την πλειοψηφία των πολιτών. Αντί να πράξουν τα αυτονόητα, με διάφορους δικολαβισμούς, ακόμη και αυτό ήταν σπάνιο, κρύφθηκαν είτε στα γραφεία τους είτε υπερασπίσθηκαν το σημερινό τους στάτους. Επειδή ακριβώς ουδείς βασίστηκε στις προειδοποιήσεις του Προέδρου του κόμματος Αβέρωφ Νεοφύτου, ο οποίος μόνος εκ της ηγεσίας, μαζί με τον Νίκο Τορναρίτη, επαναλάμβανε ότι με την πορεία του Κυπριακού «αναμένεται τσουνάμι που θα μας πνίξει όλους». Ουδείς εκ των σημερινών έμμεσων ή άμεσων επικριτών του Α. Νεοφύτου δεν συμπορεύθηκε με τη στάση του προέδρου του ΔΗΣΥ όταν εξέφραζε τις ανησυχίες του. Ουδείς αντέδρασε όταν ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δημοσίως με δηλώσεις και συνεντεύξεις του  ειρωνευόταν τον Αβέρωφ αναφέροντας «ότι δεν ασχολείται με καιρικά φαινόμενα». Βεβαίως, το τουρκικό τρυπάνι αυτή τη στιγμή τρυπά στα ανοικτά της Πάφου και κάθε κτύπημά του στον βυθό δημιουργεί τσουνάμι στο Προεδρικό.

Η συνεδρία του Διευρυμένου Πολιτικού Γραφείου είναι, ούτως ή άλλως, η πρώτη μετά από πολλά χρόνια συνεδρία οργάνου του ΔΗΣΥ που προκαλεί ενδιαφέρον. Όχι γιατί είναι δυνατόν μέσα από τη συζήτηση να τεθεί ζήτημα αμφισβήτησης της προεδρίας του Αβέρωφ Νεοφύτου, ο οποίος θα κριθεί, λογικώς εχόντων των πραγμάτων, μετά τις βουλευτικές του 2021. Αλλά θα διαπιστωθεί αν σε αυτό τον σχηματισμό υπάρχουν ακόμη αποθέματα σκέψης και προτάσεων ικανές να  δημιουργήσουν τις συνθήκες δημιουργίας ενός σύγχρονου κόμματος μακριά από δογματικές προσεγγίσεις που δημιουργεί η «πολυτέλεια» της εξουσίας.

Το ερώτημα ωστόσο είναι αν μέλη, αλλά και τα επίτιμα μέλη αυτού του σώματος διαγνώσουν τις αιτίες της σοβαρής κρίσης του κόμματος και εξαγάγουν συμπεράσματα που θα βοηθήσουν, όχι μόνο τους ιδίους, αλλά και το κοινωνικό σύνολο, καταθέτοντας ένα πλαίσιο αρχών το οποίο θα δεσμεύει και τον ίδιο τον Πρόεδρο.

Στην συνεδρία «λογικώς εχόντων των πραγμάτων» θα πρέπει να παραστεί και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος το τελευταίο διάστημα συμπεριφέρθηκε ως κομματάρχης, αφού με τις ενέργειες και τις «ευφάνταστες» θέσεις του καθόρισε και την ατζέντα του ΔΗΣΥ, και αποτέλεσε τη βασική αιτία απαξίωσης, αλλά και αντίδρασης πολλών φίλων του κόμματος, οι οποίοι του γύρισαν την πλάτη.