Φόρμα αναζήτησης

Ένα κράτος μαφία: Μεταξύ κατεργαρέων αλληλοκάλυψη

Αρκετά λέχθηκαν και γράφτηκαν για το debate της Πέμπτης μεταξύ των αρχηγών των δύο μεγάλων κομμάτων. Αυτό που αναδείχθηκε από την πλειοψηφία, ίσως και αναμενόμενα, ήταν η ερώτηση δημοσιογράφου που παρέπεμπε σε μελέτες που γίνονται από πλευράς κυβέρνησης για διαχωρισμό της κυπριακής ΑΟΖ. Κάποιοι αναλώθηκαν σε κέρδη και ζημιές, άλλοι μίλησαν για νικητές και ηττημένους. Περιορίστηκαν σ’ ένα παιχνίδι εντυπώσεων έγραψε ο «Π». «Είχε και ρυθμό και ένταση. Δεν είχε όμως αλήθειες», έγραψε η «Κ».

Το debate δεν έβγαλε τίποτε καινούργιο. Επιβεβαίωσε αυτό που θα έπρεπε να ήταν προφανές από την αρχή. Πόσο αχρείαστο ήταν, αλλά και πόσο επιβλαβές για τα δύο κόμματα (και είναι άξιον απορίας τελικά ποιοι τους συμβουλεύουν). Αν κάτι χρήζει σχολιασμού, είναι ότι ακόμα και τα μισά να ισχύουν από τις καταγγελίες και τα υπονοούμενα που εξαπέλυσαν ο ένας αρχηγός για τον άλλο, η πεποίθηση εντός κοινωνίας για εκτεταμένη διαφθορά και διαπλοκή στη χώρα, όχι μόνο είναι δικαιολογημένη αλλά και γιγαντώνεται. Κυρίως όμως η επιβεβαίωση ότι το πολιτικό σύστημα λειτουργεί με όρους μαφίας.

Αντίθετα με το τι έγραψε η «Κ», η αίσθηση που δημιούργησε το debate είναι ότι αλήθειες είχε πολλές. Αποκαλύψεις δεν είχε. Για 60 λεπτά Αβέρωφ Νεοφύτου και Άντρος Κυπριανού έριχναν βέλη ο ένας στον άλλο και τα άφηναν να πέσουν. Επαναλάμβαναν φορτικά την ετοιμότητα (ή απαίτησή τους ακόμα) όπως βγουν «όλα στο φως», έκαναν όμως τα πάντα ώστε όλα να παραμείνουν στο σκοτάδι. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου επιμένοντας όπως δοθούν στοιχεία για το σύνολο των μη εξυπηρετούμενων δανείων, αλλά και τις διαγραφές δανείων πολιτικά εκτεθειμένων προσώπων, κομμάτων ή συνδεδεμένων εταιριών, άφησε ξεκάθαρες αιχμές για ύπαρξη ύποπτων περιπτώσεων αναδιαρθρώσεων που δεν αφορούσαν μόνο βουλευτές, αλλά και εταιρίες που συνδέονται με το ΑΚΕΛ. Αφήνοντας δε, μετά από παρέμβαση του Άντρου Κυπριανού (ότι αυτά έχουν ήδη δει το φως της δημοσιότητας το 2013-15), να εννοηθεί πως αναδιαρθρώσεις δεκάδων εκατομμυρίων υπήρξαν και την περίοδο μετά το 2015, ανέδειξε το εύρος της διαφθοράς, που, αν μη τι άλλο, αγγίζει και το κόμμα της αντιπολίτευσης. Ο Άντρος Κυπριανού, από την άλλη, καλώντας τον Αβέρωφ Νεοφύτου να πει ποιο κόμμα και ποιο πολιτικό πρόσωπο παρενέβη για αναδιάρθρωση δανείων και ζητώντας του να μιλήσει για όλες τις διαγραφές, άφησε σαφή υπονοούμενα για παρεμβάσεις του ίδιου του Αβέρωφ Νεοφύτου προς όφελος ιδιωτικών εταιρειών, αλλά και διαγραφές που αφορούν και τον δικό του κομματικό χώρο. Την ίδια στιγμή έριξε σκιές όσον αφορά τις σχέσεις του προέδρου του ΔΗΣΥ με τον Γιώργο Κούμα και για παρεμβάσεις του στον χώρο του ποδοσφαίρου, ενώ επανέλαβε τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας όλο το προηγούμενο διάστημα για σχέσεις του Προεδρικού με οικονομικά συμφέροντα, ενέργειες που παραπέμπουν σε αδιαφανείς διαδικασίες και πολιτικές εξαρτήσεις, καθώς και την αξιοποίηση από μέρους του Νίκου Αναστασιάδη της θέσης του για λογαριασμό του πρώην δικηγορικού του γραφείου.

Παρά το μέγεθος των αλληλοκατηγοριών, σε κανένα σημείο δεν πίεσαν ο ένας τον άλλο. Δεν μπήκαν στην ουσία. Ούτε ο Αβέρωφ (που φώναζε όλα στο φως και διερωτάτο γιατί δεν θέλουμε διαφάνεια) αποκάλυψε τις «κομματικές» εταιρείες των οποίων κόκκινα δάνεια εκατομμυρίων κουρεύτηκαν, πριν ή μετά το 2015, ούτε ο Άντρος Κυπριανού (που δήλωνε έκπληκτος από το μέγεθος της κυβερνητικής διαφθοράς) κατονόμασε τις ιδιωτικές εταιρείες που έτυχαν προνομιακής μεταχείρισης, ή τις σχέσεις που αυτές διατηρούν με τον πρόεδρο του ΔΗΣΥ. Όπως δεν άγγιξε καν ακροθιγώς με στοιχεία που εύκολα θα μπορούσε, τα σκάνδαλα της κυβέρνησης όσον αφορά το ιδιωτικό τζετ, τα διαβατήρια, τις σχέσεις διαπλοκής του Προέδρου με το πρώην δικηγορικό του γραφείο. Ακόμα και στις προτροπές δημοσιογράφων να αποκαλύψουν τα όσα απειλούσαν να αποκαλύψουν, από τη στιγμή που τους είχε δοθεί βήμα, ή να δεσμευτούν σε μια διεξαγωγή έρευνας που θα διερευνούσε τα πάντα, συνέχισαν να παραθέτουν γενικόλογες κατηγορίες. Ήταν ωσάν να έκαιγαν ο ένας τα χαρτιά του άλλου. Σαν να έλεγαν ο ένας στον άλλο, «γνωρίζω κι εγώ στοιχεία που μπορώ να βγάλω εφόσον προχωρήσεις περισσότερο απ’ όσο πρέπει». Ως ένα είδος μαφίας. Όπου όλοι γνωρίζουν για όλους. Και τελικά επικρατεί ο νόμος της σιωπής. Τίποτα δεν βγήκε στο φως.

Αφήνοντας απλά αιχμές ο ένας για τον άλλο, στο τέλος της ημέρας το μόνο που κατάφεραν ήταν να επιβεβαιώσουν αυτό που ήδη γνώριζε η κοινωνία: πόσο διεφθαρμένο είναι αυτό το σύστημα. Διότι o κόσμος μπορεί να μην έμαθε ποιοι πολιτικοί έτυχαν προνομιακής μεταχείρισης όταν λάμβαναν τα δάνεια, γνωρίζει όμως πέραν πάσης αμφιβολίας πλέον ότι κάποιοι από την πλειοψηφία των βουλευτών και κομμάτων με ΜΕΔ (που για μια ακόμα φορά ανέλαβαν τη σταυροφορία κάθαρσης της χώρας), έτυχαν προνομιακής μεταχείρισης. Δεν έμαθε ποιων τα δάνεια διαγράφηκαν χαριστικά με αδιαφανείς και ύποπτες διαδικασίες, γνωρίζει όμως ότι δάνεια πολιτικά εκτεθειμένων προσώπων, κομμάτων και οργανισμών, διαγράφηκαν με ύποπτες και αδιαφανείς διαδικασίες. Και μπορεί να μην έμαθε και να μην μάθει ποτέ ποιο κόμμα τελικά εμπλέκεται σε μεγαλύτερο βαθμό σε υποθέσεις διαφθοράς και διαπλοκής, θα πρέπει να εμπέδωσε, όμως, μια και καλή πως δεν έχει σημασία. Σ’ αυτό το αλισβερίσι πολιτικών, τραπεζών, επιχειρηματιών, όλοι εμπλέκονται. Είναι πλέον βέβαιος. Του το επιβεβαίωσαν οι ίδιοι με τις καταγγελίες τους. Κυρίως όμως με τη σιωπή τους όταν κλήθηκαν να προχωρήσουν σε ουσιαστικές αποκαλύψεις.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.