Φόρμα αναζήτησης

Να στείλει έναν κυβερνήτη

Δεν άλλαξαν οι απόψεις μου. Εκεί που στεκόμουν 22 χρόνια πριν όταν άρχισα να εκδίδω την εφημερίδα αυτή, εκεί στέκομαι ακόμα. Δηλαδή είχα πει ότι συνομιλητής μου στο εξής θα είναι η Άγκυρα και όχι η εδώ κατοχική διοίκηση. Άλλωστε, γι’ αυτό δεν καταφέραμε να συμφωνήσουμε με τον Μουσταφά Ακιντζί, ο οποίος λίγο μετά την έκδοση της εφημερίδας μού πρότεινε να συνεργαστούμε. Όπως τα άλλα κόμματα αποδέχονταν και εκείνοι ως κυβέρνηση αυτή την κυβέρνηση μαριονέτα και ως βουλή τη βουλή μαριονέτα. Κατά τη γνώμη τους, αν ανατρεπόταν η υπάρχουσα διοίκηση και περνούσαν οι ίδιοι στη θέση της θα διορθώνονταν τα πάντα. Ονειρεύονταν να κτίσουν υγιείς σχέσεις με την Τουρκία. Κατά τη δική μου γνώμη όμως, αυτό ήταν απλώς ένα όνειρο και ούτως ή άλλως έμεινε όνειρο. Ύστερα ήρθαν και εκείνοι στη διοίκηση. Κάθισαν και εκείνοι στις καρέκλες που είχαν καθίσει οι άλλοι. Και δεν άλλαξε απολύτως τίποτα. Ήταν και εκείνοι όπως τους άλλους.

Μήπως δεν είναι φανερό γιατί ιδρύθηκε αυτό το κράτος το 1983; Μήπως αυτό αφορούσε μόνο την παράταση της προεδρικής θητείας για τον Ραούφ Ντενκτάς που περιοριζόταν μόνο στις δύο θητείες στο ομοσπονδιακό κράτος που προϋπήρχε; Υπάρχουν και άλλοι πιο σοβαροί λόγοι. Και νομίζω ότι ο σημαντικότερος είναι ο εξής: Να συγκαλύψουν την κατοχή της Τουρκίας στην Κύπρο. Να στείλουν στον κόσμο το μήνυμα ότι «οι Τουρκοκύπριοι αυτοδιοικούνται, έχουν ανεξάρτητο κράτος». Αυτό είχαν στόχο και η βουλή που συστάθηκε και η κυβέρνηση και ο προεδρικός θώκος. Ξεγελαστήκαμε γνωρίζοντάς το αυτό. Διότι μας άρεσε πολύ αυτό το παιχνίδι της δημοκρατίας. Μας άρεσαν πολύ οι καρέκλες στις οποίες στρογγυλοκαθίσαμε. Τα υπηρεσιακά αυτοκίνητα που μας δόθηκαν. Άνθρωποι που τρέχουν γύρω μας για να μας υπηρετήσουν. Άνθρωποι που στέκονται απέναντί μας με δεμένα τα χέρια πάνω στην κοιλιά τους. Επίσημες επισκέψεις. Αντιπροσωπείες που έρχονται από την Τουρκία. Επαφές υψηλού επιπέδου στην Άγκυρα. Κόκκινα χαλιά να απλώνονται στα πόδια σου. Νιώθεις ότι είσαι πολύ σημαντικός. Γεύεσαι την απόλαυση τού να γνωρίζεις μυστικά που δεν γνωρίζουν οι συνηθισμένοι άνθρωποι. Μικρόφωνα απλώνονται προς το στόμα σου για να πεις μερικά λόγια. Ύστερα, κόψιμο κορδελών. Τέλεση εγκαινίων. Θέση στα επίσημα πρωτόκολλα. Και παρακλήσεις που δέχεσαι από πάρα πολλούς πολίτες. Μπόλικες εμφανίσεις στην τηλεόραση. Φωτογραφίες καθημερινά στις εφημερίδες. Κάποιοι που σε περιτριγυρίζουν για κολακεία. Ζωντάνια που έρχεται στην ερωτική ζωή. Αγαπήσαμε αυτό το παιχνίδι! Το αγαπήσαμε πολύ! Μήπως χωρίς λόγο, ο Οζκέρ Οζγκιούρ, όταν επέστρεψα μετά από χρόνια στη χώρα και τον ρώτησα «τι νέα Δάσκαλε;», γύρισε και μου είπε γελώντας: «Να μωρέ, παίζουμε το παιχνίδι της δημοκρατίας»! Άλλωστε, όταν μετά από ορισμένο χρονικό διάστημα ανήλθε στην κυβέρνηση ο Δάσκαλος Οζκέρ με το κόμμα του, κατάλαβε τι είδους μαριονέτα ήταν αυτή η κυβέρνηση. Δεν άντεξε πολύ και παραιτήθηκε. Γράφτηκε στην ιστορία και η ρήση που είπε καθώς αποχωρούσε από τον θώκο: «Το νταούλι είναι στο δικό μας σβέρκο και το ξύλο το κρατάνε εκείνοι!»

Πέρασαν 25 χρόνια από εκείνη την ημέρα. Αντί να πάρουμε το ξύλο από τα χέρια τους, χάσαμε και το νταούλι. Τους αφήσαμε να πάρουν και το νταούλι. Εκείνοι παίζουν και εμείς χορεύουμε σαν αρκούδες. Χάσαμε τόσο πολύ τον εαυτό μας σε αυτό το παιχνίδι που χωριστήκαμε σε χίλια κομμάτια για εκείνες τις καρέκλες. Συναγωνιζόμαστε μεταξύ μας. Διεξάγουμε εκλογές και τις αποκαλούμε δημοκρατικές εκλογές. Σάμπως και υπάρχουν δημοκρατικές εκλογές σε μια χώρα που βρίσκεται κάτω από εισβολή και κατοχή. Μήπως είμαστε πολύ αδαείς; Καμία σχέση! Συμφεροντολόγοι είμαστε! Αν δεν διεξάγουμε εκλογές και διαλύσουμε τη βουλή- μαριονέτα και την κυβέρνηση- μαριονέτα, η Τουρκία θα περιέλθει σε πολύ δύσκολη θέση. Δεν θα μπορεί να το εξηγήσει σε κανέναν αυτό. Δεν θα μπορεί να πείσει κανέναν ότι δεν είναι κατοχική δύναμη εδώ. Θα αποκαλυφθεί η εισβολή και η κατοχή της. Δηλαδή, εμείς συγκαλύπτουμε την κατάσταση της Τουρκίας εδώ. Απαλλάσσεται από το βάρος του κατακτητή χάρις σε εμάς. Ενόσω εμείς κάνουμε φιγούρα μιλώντας για «ανεξάρτητο κράτος», το λατρεύει αυτό!

Έχω να πω το εξής: Πριν να καθίσουμε στο τραπέζι με τους Ελληνοκύπριους, πρέπει να καθίσουμε στο τραπέζι με την Τουρκία. Πρέπει να συμφωνήσουμε με την Τουρκία. Αν θα λογαριαστούμε, να λογαριαστούμε. Δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι αυτό το παιχνίδι. Αυτή μας διοικεί τόσα χρόνια. Πόσα χρόνια ακόμα θα το καλύπτουμε αυτό; Εκείνοι τους οποίους αποκαλούμε υπουργούς και βουλευτές εδώ είναι απλώς υπηρέτες της. Δούλοι της. Διαλύστε τούτη τη βουλή και την κυβέρνηση. Διαλύστε την προεδρία της δημοκρατίας. Στείλτε μας έναν κυβερνήτη, λέμε. Δεν μας στέλνουν. Διότι αν στείλουν, θα χαλάσουν αυτά τα μάγια.
Ο Μουσταφά Ακιντζί μιλάει συνεχώς για βούληση. Δεν το καταλαβαίνω. Ποια βούληση; Μήπως εμείς έχουμε πολιτική βούληση; Επιπλέον, όταν μιλάει για πολιτική βούληση ο Ακιντζί, εννοεί την άλλη πλευρά. Την ελληνοκυπριακή πλευρά. Σάμπως εμείς έχουμε πολιτική βούληση και εκείνοι δεν έχουν. Σαστίζω όταν το ακούω.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.