Φόρμα αναζήτησης

Να αναλάβει δράση ο Αβέρωφ

H υποκειμενική αντίληψη των πραγμάτων αξιολογεί τη σημερινή κατάσταση στη κυβερνητική πρακτική: παρά τα προβλήματα, ο κυβερνητικός μηχανισμός λειτουργεί. Η αντικειμενική ωστόσο διατύπωση των όσων συμβαίνουν σήμερα στα κυβερνητικά δώματα είναι πως αυτό το οποίο παρατηρείται στην παρούσα φάση της διακυβέρνησης, όχι απλώς είναι αντιπαραγωγικό, αλλά κυρίως αναποτελεσματικό, όσο και αν επιχειρούν διά της μεθόδου του ελέγχου μεγάλου μέρους των ΜΜΕ να εξωραΐσουν μια προβληματική κατάσταση. Αυτό μάλιστα επιχειρείται να επιτευχθεί με αντάλλαγμα την ήδη μετάλλαξη των προεδρικών στοχεύσεων στο Κυπριακό. Παρά τη σοβαρή επίδραση των συμβατικών ΜΜΕ μέσα από τον έλεγχο της πλειοψηφία αυτών, κυρίως των τηλεοπτικών, οι προσεγγίσεις και οι διαπιστώσεις ευρύτερα της κοινωνίας αναγκάζουν τους σημερινούς κυβερνώντες να επιχειρήσουν τουλάχιστον να διαμορφώσουν την εικόνα τους προς τα έξω.

Το μομέντουμ

Το πρώτο σημείο αναφοράς για τη σημερινή διακυβέρνηση, και κυρίως για εκείνους που κατοικοεδρεύουν στο Προεδρικό, είναι η ανάληψη τις πρωτοβουλίας των κινήσεων σε σειρά θεμάτων ευρύτερου ενδιαφέροντος με τα οποία πιστεύεται ότι θα επαναφέρουν στις ράγες το κυβερνητικό έργο σε επίπεδο ανεκτό για την πλειοψηφία των πολιτών. Ένα εγχείρημα ιδιαίτερα περίπλοκο κυρίως για τον λόγο ότι έχει χαθεί το μομέντουμ που δημιουργεί η παρουσία του σημερινού Προέδρου στην εξουσία. Ο σημερινός Πρόεδρος απώλεσε την έξωθεν καλή μαρτυρία, όχι μόνο ευρύτερα στην κοινωνία, αλλά και σε επίπεδο δυναμικής παρουσίας στο εξωτερικό. «Στους επόμενους μήνες ο Νίκος Αναστασιάδης θα ζήσει έντονα την απομόνωση στο διεθνές πλαίσιο το οποίο θα προσομοιάζει με τα όσα έζησε ο Τάσσος Παπαδόπουλος σε πολιτικό επίπεδο μετά τη στάση του στην απόρριψη του σχεδίου Ανάν», έλεγε στο «Π» στέλεχος του Δημοκρατικού Συναγερμού, ο οποίος αναλύει με ένα ιδιαίτερο ρεαλισμό μαζί με άλλους συναγωνιστές του τo σημερινό status του Νίκου Αναστασιάδη. Βεβαίως, τον σημερινό Πρόεδρο ολίγον τον ενδιαφέρει για το πώς τον βλέπουν οι ξένοι μετά και τα όσα το τελευταίο διάστημα του καταλογίζουν με τα δημοσίευμα διεθνών δημοσιογραφικών οργανισμών. Περισσότερο τον ενδιαφέρει η διαχείριση που κάνει στο εσωτερικό μέτωπο. Αν και σαφώς εκ των πραγμάτων δεν αντιλήφθηκε πως οι επαναλαμβανόμενες πρακτικές που στοχεύουν στην αλλοίωση των υφιστάμενων πραγματικοτήτων οδηγούν σε αντίθετα αποτελέσματα

Μονοσήμαντα

Εκ των πραγμάτων, και κρίνοντας το εύρος του δυναμισμού των εξελίξεων, ο Νίκος Αναστασιάδης δεν είναι σε θέση να παραγάγει νέες ιδέες και να συνθέσει απόψεις που θα τον βγάζουν από τα αδιέξοδα, τόσο σε σχέση με τη διαχείριση του Κυπριακού όσο και με την εσωτερική διακυβέρνηση. Ο λόγος είναι απλώς. Έχει αφυδατωθεί ως προσωπικότητα, έχει πλήρως «ατομικοποιήσει» την εξουσία την οποία ασκεί μονοσήμαντα και μαζί του παρασύρει μια σειρά συνεργατών του, οι οποίοι με τη σειρά τους έχουν εισέλθει στον λήθαργο που προσφέρει η καθημερινή τους επιβίωση.

Αν υπάρχει ακόμη ελπίδα, όχι για τη σημερινή διακυβέρνηση και τις τύχες της, αλλά για το μέλλον και τις τύχες του κόμματος που βρίσκεται σήμερα στην εξουσία, δηλαδή του ΔΗΣΥ, αυτή η ελπίδα συνίσταται στον επανακαθορισμό των προτεραιοτήτων στόχων αλλά και αναζήτηση της χαμένης δυναμικής που είχε ώς τώρα η Κεντροδεξιά στον τόπο. Τον ρόλο αυτό καλείται να παίξει ο Αβέρωφ Νεοφύτου. Ο οποίος αντιλαμβάνεται πως η παρουσία του ΔΗΣΥ στην εξουσία στην πραγματικότητα δημιούργησε τις συνθήκες ώστε η λειτουργικότητα των εσωτερικών σωμάτων του κόμματος να ατονήσει, να αυτοαναιρεθεί, να εκχωρηθεί το δικαίωμα του προβληματισμού και της δημιουργίας της σύνθετης άποψης, χαρακτηριστικό γνώρισμα του ΔΗΣΥ τα προηγούμενα χρόνια, σε ένα μωσαϊκό ασύνδετων και ανερμάτιστων θέσεων πολιτικής, τόσο στο εθνικό όσο και στα κοινωνικά ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία. Η πολυτέλεια της διαχείρισης της εκτελεστικής εξουσία μετέτρεψε το κόμμα της Δεξιάς σε ουρά μιας συγκεντρωτικής εξουσίας που εκχωρείται από το Προεδρικό και διαχέεται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη ενός κόμματος που έγινε όχι απλώς μέρος της εξουσίας, αλλά κυρίως ουρά της εξουσίας. Για αυτό είναι καθολική η εκτίμηση και απαίτηση ότι το επόμενο διάστημα ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ θα αναλάβει δράση για να σώσει το κόμμα, αλλά και τον ίδιο.