Φόρμα αναζήτησης

Μπορεί να παραγκωνιστεί έτσι ο κίνδυνος πολέμου;

Πριν από το 1950 η Τουρκία δεν είχε υπόθεση που ονομαζόταν εθνική υπόθεση της Κύπρου. Τα πάντα άρχισαν μετά από εκείνο το γνωστό ελληνοκυπριακό δημοψήφισμα. Όταν στο δημοψήφισμα το 97% των Ελληνοκυπρίων ζήτησαν ένωση με την Ελλάδα, η Τουρκία επενέβη ενεργά στο πρόβλημα στο νησί. Σε αυτό είχε μεγάλο μερίδιο ευθύνης και η Αγγλία, η οποία αντιτίθετο στην ιδέα της ένωσης. Μάλιστα, εκείνη έβαλε στο μυαλό της τουρκικής πλευράς την διχοτόμηση. Οι Τουρκοκύπριοι ηγέτες προσπάθησαν πολύ για να πείσουν την Τουρκία να επέμβει πιο ενεργά στο πρόβλημα. Θέλω να πω το εξής: Επειδή πριν από το 1950 η Τουρκία δεν είχε κάποιο πρόβλημα που ονομαζόταν Κυπριακό, δεν είχε και ανησυχίες ασφάλειας και στρατηγικές έγνοιες που προέρχονταν από την Κύπρο. Δηλαδή, δεν ανησυχούσε ότι περικυκλωνόταν από την Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό προέκυψε μετά από τη δεκαετία του 1950. Και αποτέλεσε το ισχυρότερο επιχείρημα της Τουρκίας στις μέρες μας. Σε αυτό αποδόθηκε η εισβολή και η κατοχή το 1974. Λέχθηκε πολλές φορές ότι το ουσιαστικό ζήτημα δεν ήταν η σωτηρία των Τουρκοκυπρίων, αλλά τα στρατηγικά συμφέροντα και οι ανησυχίες ασφάλειας. Μάλιστα υπήρξαν και κάποιοι που είπαν ότι «δεν κάνει διαφορά για εμάς έστω και αν δεν μείνει ούτε ένας Τουρκοκύπριος στο νησί, το σημαντικό για εμάς είναι τα στρατηγικά μας συμφέροντα».
Κάποιοι κύκλοι άρχισαν να θεωρούν πολύ φυσιολογικές και δικαιολογημένες τώρα τις ανησυχίες ασφάλειας που έφτιαξε τεχνητά η Τουρκία. Όσοι φοβούνται έναν πόλεμο που μπορεί να προκαλέσει η Τουρκία άρχισαν να προτείνουν τρόπους συνεργασίας μαζί της θεωρώντας δικαιολογημένες αυτές τις ανησυχίες για να παραγκωνίσουν αυτό τον κίνδυνο. Αυτές οι φωνές που ακούγονται ειδικά μέσα από την ελληνοκυπριακή κοινότητα προκαλούν μεγάλο κέφι στον Ταγίπ Ερντογάν στην Τουρκία. Του δίδει την ευκαιρία να πιστεύει ότι είναι ορθές οι κινήσεις που κάνει. Εξ όσων καταλαβαίνω την ελληνοκυπριακή πλευρά έζωσε πάλι ο φόβος της απομόνωσης. Φοβούνται ότι θα μείνουν μόνοι όπως το 1974 όταν έρθουν αντιμέτωποι με την Τουρκία για να συγκρουστούν και πιστεύουν ότι κανείς δεν θα τρέξει να τους βοηθήσει. Γι’ αυτό και συχνά διερωτώνται: «Θα πολεμήσουν για εμάς οι Ρώσοι; Θα πολεμήσει το Ισραήλ;» Την απάντηση δίδουν πάλι οι ίδιοι: «Κανείς απολύτως!» Αυτό είναι ένα από τα κέρδη της Τουρκίας από τον ελιγμό που έκανε σε σχέση με την ενέργεια στην Ανατολική Μεσόγειο. Βεβαιώθηκαν ότι κανείς δεν θα τρέξει για βοήθεια των Ελληνοκυπρίων σε περίπτωση που επιτεθεί στον νότο.
Έστω και με την πρόθεση παραγκωνισμού του κινδύνου του πολέμου, δεν έπρεπε να διαπραχθεί μια τέτοια γκάφα. Αν αποκαλύψεις ότι φοβάσαι τόσο πολύ εκείνον που σε εκβιάζει και σε απειλεί, δεν μπορείς να παραγκωνίσεις τον κίνδυνο. Ακριβώς το αντίθετο, θα τον αυξήσεις περισσότερο. Νομίζουν ότι αν δεχθούν τις απαιτήσεις της Τουρκίας στη θάλασσα, θα μπορέσουν να πάρουν αυτά που θέλουν με παζάρεμα στην κατεχόμενη ξηρά. Δηλαδή θα προβεί η Τουρκία στις παραχωρήσεις που δεν προέβη μέχρι σήμερα. Αυτή είναι μια άλλη απερισκεψία φυσικά. Η Τουρκία δεν θα θυσιάσει τα συμφέροντά της στην ξηρά έναντι των συμφερόντων της στη θάλασσα. Όμως, ακόμα και αυτό δεν το κατάλαβαν.
Υπάρχουν και άλλα πράγματα που δεν κατάλαβαν. Μήπως νοιάζουν τα συμφέροντα της Τουρκίας τον δικτάτορα Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος κάνει ό,τι θέλει στη χώρα; Όχι! Εκείνος σκέφτεται τον εαυτό του και όχι την Τουρκία. Ανησυχεί για την τύχη του όπως κάθε δικτάτορας. Πρέπει να καταφέρει να μείνει στην εξουσία μέχρι να πεθάνει. Αν δεν τα καταφέρει, το έργο του είναι δύσκολο. Δεν θα γλυτώσει από το να έχει την τύχη που είχαν οι άλλοι δικτάτορες πριν από αυτόν. Τι του χρειάζεται πιο πολύ για να μην ανατραπεί; Πόλεμος και ένταση! Μόνο έτσι μπορεί να κρατάει όρθιο το εθνικό πνεύμα.
Όσοι δεν λαμβάνουν υπόψη τις προσωπικές ανησυχίες του Ταγίπ Ερντογάν όταν αξιολογούν τα επικίνδυνα βήματα που κάνει η Τουρκία και τον θεωρούν έναν φυσιολογικό ηγέτη πατριώτη ο οποίος προστατεύει τα συμφέροντα της χώρας, πλανώνται πλάνη οικτρά. Ο Ερντογάν επιδιώκει να ανοίξει όσα περισσότερα μέτωπα πολέμου μπορεί. Προσπαθεί να δημιουργήσει ότι περισσότερη ένταση μπορεί. Έστω και αν η ελληνοκυπριακή πλευρά αποδεχθεί τους όρους της Τουρκίας χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα, δεν μπορεί να παραγκωνίσει την απειλή πολέμου της Τουρκίας. Ένας τύραννος δικτάτορας είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της ειρήνης. Όσοι ονειρεύονται ότι «η Μεσόγειος μπορεί να μετατραπεί σε λίμνη ειρήνης με συνεργασία Τουρκίας, Ελλάδας και Κύπρου», φαίνεται να μην έχουν αξιολογήσει καθόλου τον Ταγίπ Ερντογάν. Αν θέλει η ελληνοκυπριακή πλευρά ας αποδεχθεί να περάσει ο αγωγός από την Τουρκία. Να κάνει και την Τουρκία εταίρο στις γεωτρήσεις. Πάλι δεν θα σωθεί από την Τουρκία. Τι ειρήνη θα κάνει ένας δικτάτορας που στέκεται όρθιος με τον πόλεμο και την ένταση;
Κατά τη γνώμη μου είναι μάταιο να ρωτάει κανείς αν η Τουρκία θέλει λύση. Πρέπει να ρωτάει αν η Αμερική και η Αγγλία θέλουν λύση! Εσείς είδατε κάποια ένδειξη ότι αυτές θέλουν λύση; Εγώ δεν είδα. Η Τουρκία βεβαίως δεν θέλει, αλλά τι σημασία έχει αν θέλει ή αν δεν θέλει αφού δεν θέλουν η Αμερική και η Αγγλία; Αποδείχθηκαν κενού περιεχομένου όλες οι προβλέψεις εκείνων που επιχείρησαν να σας κάνουν να χάψετε ένα σχέδιο γεμάτο παγίδες όπως το σχέδιο Ανάν και να σας πείσουν για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ που δεν θα πραγματοποιηθεί ποτέ. Και τώρα προσπαθούν να σας πείσουν για τα οφέλη της συνεργασίας με τον Ερντογάν; Θα παραγκωνίσουν τον κίνδυνο πολέμου με έναν δικτάτορα που διψά για πόλεμο; Αφού είναι έτσι ας κοπιάσουν…

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.