Φόρμα αναζήτησης

Μποοοοοοοοοοοοοοοοοοουυυμ!

Μποοοοουυυμ 2

Άναψε άλλη μια ρε Μισιαρέ, λαλεί του ο Κώτσιος το Kαψούλι. Σε τρία δευτερόπλεπτα η τορπίλα που εγόρασεν που τα κατεχόμενα παίζει τζ’αι ξεσηκώνει τη γειτονιά. Τέσσερις τη νύχτα. Η Βιετναμεζού που μένει δίπλα από τη συμμορία της λαμπρατζιάς, εδώ και δύο βδομάδες μετακόμισε στη Λεμεσό σε μια ξαδέλφη της που περιποιείται έναν γέρο πρώην στρατιωτικό. Χάνει τα μεροκάματα των είκοσι ευρώ τη μέρα. Τα κοπέλια εγέμωσαν το σπίτι της βρισιές τζ’αι ξιμαρόλογια. Χαχανίζουν τζ’αι φτύνουν στα παράθυρά της. Κάθε χρόνο. Το χωρκόν την έσ’ει έτσι τζ’ αλλιώς σαν λερωμένη, μάλλον- βρομισμένη ρε…. Η συμμορία κατά βάθος την ποθεί. Απλά ποτέ δεν θα το πει.

Μποοοοουυυμ 3

Η Μαριγούλλα η δεκατετράχρονη μέσα στο δωμάτιό της κάπου στους πέρα κάμπους έχει στοιβαγμένα 10 παλέττα, 3 παλιές αρμαρόλλες, 4 πόντους του χτίστη και 3 ξύλινες σκάλες. Η συμμορία της λαμπρατζ’ιάς αποφάσισε φέτος να χώννει τα ξύλα μέσα στο σπίτι κάποιου μέλους της. Η μάνα της που βλέπει την κατάσταση έπαψεν να νευριάζει. Περισσότερο της την δίνει που κάθε φορά που ανοίγει το ψυγείο καθώς είναι εντελώς άδειο από μπίρες και αναψυκτικά. Διότι, κάθε φορά που κάποιος συμμορίτης κουβαλά ένα παλέττο, φεύκει που το σπίτι της Μαριγούλλας με μιαν μπίρα στο χέρι.

Μποοοοουυυμ 4

Μέσα στον κάλαθο της αυλής του σχολείου ο Αδωνάκης βάλλει μιαν πόμπαν την ώρα του διαλείμματος. Που το ωστικό κύμα χάνει ένα μέρος της ακοής της η Σταυριάνα. Για 15 μέρες. Η κουβέντα πέρσι. Ο Αδωνάκης μεγάλωσε με παπά που έδερνε την μάνα του, ώς την μέρα που δεν χώρισαν. Τις νύχτες βλέπει εφιάλτες πως αιχμαλωτίζει τον παπά του σε μια μάχη . Το τι του κάνει μετά είναι ακατάλληλο να το μάθετε. Ο Αδωνάκης φαντάζεται τον εαυτό του για μια ζωή ντυμένο στο χακί. Κατίσ’ιη μας, μα δεν θα φταίει τούτος.

Μποοοοουυυμ 5

Μετά από μια καταπληκτική διάλεξη για την επικινδυνότητα των κροτίδων από έναν φοβερό και ευαίσθητο πυροτεχνουργό του σώματος, ο Θεράπων πάει στον καθηγητή που συμπαθεί και του λέει.. – Κύριε, έσσω μου έχω μιαν κάσιαν κροτίδες τζ’αι θέλω να του τες δώκω, αλλά εν θέλω να με καταγγείλουν. Τι να κάμω; Ο καθηγητής του τον ρωτά αν είναι οκ να το αναλάβει ο ίδιος. Πάει στον πυροτεχνουργό και του λέει έκπληκτος τη φάση. Ο αστυνομικός πλησιάζει τον Θεράποντα και του αγγίζει τον ώμο λέγοντάς του:

-Φίλε, μην ανησυχείς. Πες μου μόνο πού είναι το σπίτι σου να στείλω έναν αστυνομικό το απόγευμα να τις πάρει. Ο Θεράπων του λέει. Το απόγευμα ένας αστυνομικός έφυγε από το σπίτι του με τις κροτίδες. Ο μαθητής σώθηκε. Ο καθηγητής του ένιωσε περήφανος και ο πυροτεχνουργός συγκινημένος.

Μποοοοουυυμ 6

Η μόδα τον τελευταίο καιρό είναι να κρύβουν τα ξύλα της λαμπρατζιάς σε διάφορα σημεία ούτως ώστε αν μια αντίπαλη συμμορία εντοπίσει κάποια να τους μείνουν τα παραπάνω. Ο Γιαννάκης που τη Λεμεσό έφαεν ξύλο που θκυο παλιόπαιδα γιατί η μάνα του έπλυνε το παλιοπαντελόνι που μέσα του βρισκόταν ο…χάρτης των διάφορων κρυψώνων των ανεκτίμητων θησαυρών. 15 κοπελλούθκια τζ΄αι δεν εμπορούσαν να θυμηθούν όλες τις κρυψώνες. Έτσι θα εξηγείται μάλλον και η εύλογη απορία του αρχαιολόγου του μέλλοντος όταν θα σκάβει κάπου πέρα μακριά, που κάποτε ήταν έναν αππωμένο παλιοχώριν, και θα βρει δίπλα που ένα μισοκαμένο λάβαρο τρία περίεργα απολιθωμένα σχήματα που θα θυμίζουν κρανγκάσιες ξεχασμένες πίσω από εκεί που κάποτε φύτρωνε φλισκούνι και άγρια μέντα, που λέει και το άσμα.

Μποοοοουυυμ 7

Γενικά σε τούντον τόπο γουστάρουμε τις εκρήξεις. Οι ειδικοί πολύ δύσκολα θα αναλύσουν το φαινόμενο. Ενδεχομένως να ανάγεται στην προϊστορική εποχή και στο μυαλό του μίνι ιπποπόταμου. Το μόνο καλό που ενδεχομένως έφεραν οι διάφοροι κατακτητές του νησιού, μπορεί να είναι και η λεγόμενη πρόσμιξη, δηλαδή μια κάποια του είδους εξέλιξη. Και όσο ο στείρος εθνικισμός θα αποκλείει «τον άλλο», άλλο τόσο θα περιστρεφόμαστε γύρω από τον μικρό μας …παραδοσιακό, προϊστορικό εαυτό και οι βάρβαρες εκφάνσεις των δήθεν εθίμων θα αποτελούν απλά την άλλη έκφραση της ηλιθιότητάς μας.