Φόρμα αναζήτησης

Μήπως υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα στην Κύπρο;

Ήρθεστην εφημερίδα και γνωριστήκαμε. Από τον νότο. Δηλαδή είναι από τους Κύπριους που μιλούν ελληνικά. Είναι ειδικός στα ανθρώπινα δικαιώματα. «Υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα στην Κύπρο;» τον ρώτησα. «Δεν υπάρχουν, ούτε σε αυτή την πλευρά ούτε στην άλλη», μου απάντησε γελώντας. Η πλευρά που αποκάλεσε αυτή είναι η τουρκική και η άλλη είναι η ελληνική. «Έχεις δίκιο», είπα, «αλλά τουλάχιστον σε εκείνη την πλευρά υπάρχει ένα κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο, σε αυτή την πλευρά ούτε αυτό υπάρχει»! Θα μπορούσε να μου πει «άλλωστε το ουσιαστικά σοβαρό είναι αυτό». Δεν το είπε. Το σοβαρό είναι το εξής: Σε ένα πειρατικό κράτος μπορεί να θεωρηθούν συνηθισμένα τέτοια πράγματα. Παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Έλλειψη νόμου. Να γίνεται ένα η αστυνομία με τους επιτιθέμενους και να σε πετροβολούν. Να μην συλλαμβάνονται οι δράστες μιας πολιτικής δολοφονίας. Είναι πολύ φυσιολογικά σε ένα τέτοιο κράτος. Αλλά σε ένα φυσιολογικό κράτος δεν μπορούν να δικαιολογηθούν. Πάλι ο αγαπητός μου φίλος λέει: «Ό,τι είναι σε αυτή την πλευρά, είναι και στην άλλη». Δηλαδή δεν διαφέρουν μεταξύ τους. Κατόπιν τούτου του διηγήθηκα ένα γεγονός στο οποίο ήμουν μάρτυρας. Το γεγονός είναι το εξής: Μια ομάδα αστυνομικών έκανε έφοδο στο σπίτι μιας νεαρής Κούρδισσας φοιτήτριας σε πανεπιστήμιο εδώ. Έκαναν τα πάντα άνω κάτω. Έστω και αν δεν μπόρεσαν να βρουν κάτι επικίνδυνο, στο τέλος βρήκαν κάτι. Ένα βιβλίο. Το βιβλίο ενός Κούρδου συγγραφέα. Επιπλέον, είναι ένα βιβλίο που δικάστηκε στην Τουρκία και αθωώθηκε ακόμα και εκεί. Το κορίτσι τέθηκε υπό κράτηση γι’ αυτό. Οδηγήθηκε στο δικαστήριο. Κατασχέθηκαν τα ταξιδιωτικά έγγραφα του κοριτσιού και του απαγορεύθηκε να ταξιδεύσει στο εξωτερικό. Και διατάχθηκε να υπογράφει κάθε βδομάδα στον αστυνομικό σταθμό. Να παρουσιάζεται. Αυτό το γεγονός συνέβη πριν από δύο χρόνια. Το κορίτσι δεν έχει άδεια παραμονής στην Κύπρο. Και τώρα απαγορεύεται να ταξιδεύσει στο εξωτερικό. Εδώ και δύο χρόνια πηγαίνει στον αστυνομικό σταθμό στην Κερύνεια και υπογράφει. Και από εκείνη την ημέρα ακόμα δεν οδηγήθηκε έστω και μία φορά στο δικαστήριο.

Ο Κύπριος φίλος μου που μιλά ελληνικά με άκουσε με προσοχή. Με έκπληξη. Τον ρώτησα: «Στον νότο γίνονται τέτοια πράγματα;» «Δεν γίνονται», μου είπε. «Άρα, δεν είναι το ίδιο», του είπα.

Με ρώτησε για τη λύση. Δηλαδή αν υπάρχει κάτι τέτοιο στον ορίζοντα. «Δεν υπάρχει λύση και άλλα παρόμοια στον ορίζοντα. Να παρακαλούμε να μην γίνει πόλεμος», του είπα. «Καλά, ποιος ανέτρεψε ’το τραπέζι’ στο Κραν Μοντάνα», ρώτησε ξαφνικά. Και αυτή τη φορά τον κοίταξα εγώ με έκπληξη. «Μα ακόμα εκεί είστε εσείς;» του είπα. Και ύστερα άρχισα να αφηγούμαι: «Αντιλαμβάνονται ότι ακόμα καβγαδίζετε μεταξύ σας για το Κραν Μοντάνα. Και εκπλήσσομαι πολύ γι’ αυτό, πάρα πολύ. Ψάχνετε ανάμεσά σας εκείνον που αναποδογύρισε το τραπέζι και κατέστρεψε τη λύση. Τον ένοχο δηλαδή. Αυτό άλλωστε είναι που μου προκαλεί έκπληξη ουσιαστικά. Δηλαδή η Τουρκία ήθελε λύση και εσείς χάσατε αυτή την ευκαιρία, έτσι; Τι είδους λογική είναι αυτή; Ακόμα δεν μάθατε ότι η Τουρκία ουδέποτε ήθελε λύση και ότι ακολουθεί την πολιτική η μη λύση είναι λύση; Πόσο λάθος αξιολογείτε την Τουρκία. Ειδικά το σημερινό επιθετικό ισλαμοφασιστικό καθεστώς. Ο μεγαλύτερος εχθρός της λύσης είναι η Τουρκία. Της οποιασδήποτε λύσης. Διότι λύση σημαίνει τερματισμό της στρατιωτικής παρουσίας και της κυριαρχίας της Τουρκίας εδώ. Ούτε αυτό το ξέρετε; Επιπλέον, υπάρχει και η Αμερική και η Αγγλία. Εκείνοι θέλουν λύση; Όχι και αυτοί δεν θέλουν. Είναι πολύ ικανοποιημένοι από το στάτους κβο που επικρατεί εδώ και τόσα χρόνια. Γιατί να γκρεμίσουν ένα στάτους κβο με το οποίο είναι ικανοποιημένοι;»

Αντιλαμβάνονται ότι μέσα στην ελληνοκυπριακή κοινότητα υπάρχουν κάποιοι που βρίσκονται σε πολύ μεγαλύτερο λήθαργο από αυτούς εδώ σε εμάς. Δεν είναι καθόλου καλές οι σχέσεις μου με αυτούς τους τύπους. Λένε να μην συγκρουστούμε με την Τουρκία. Να μην πούμε κουβέντα για την Τουρκία. Να περνάμε καλά με τον Ταγίπ Ερντογάν. Δεν γίνεται λύση χωρίς την Τουρκία. Η Τουρκία θέλει λύση. Αν δεν υπάρχει λύση, αυτό οφείλεται στην ελληνοκυπριακή πλευρά. Περιμένουν από έναν φασίστα δικτάτορα να μας φέρει τη λύση. Δεν αντιλαμβάνονται καν ότι μόνο με συνεχή πόλεμο και ένταση θα μπορούσε να συνεχίσει το σουλτανάτο του ο δικτάτορας αυτός. Καταλαβαίνω τους ευρισκόμενους στη δική μας πλευρά. Κατέφυγαν σε αυτές τις ενδοτικές απόψεις επειδή φοβούνται. Για να μην θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή τους. Οι διαμένοντες στον νότο; Ποιο είναι το πρόβλημά τους;

Ο Μουσταφά Ακιντζί είπε πάλι αυτό που είχε πει πριν πέντε χρόνια. «Είμαι συναινετικός και όχι συγκρουσιακός», είπε. Τότε τον ρωτώ: «Αν είμαστε συναινετικοί και όχι συγκρουσιακοί, τότε γιατί έπιασα το όπλο και έβαλα τη σφαίρα στην κάννη του την ημέρα που ήρθαν να μας σκοτώσουν στην εφημερίδα μας;». Μπορεί να μου πει πώς θα μπορούσα να συμφωνήσω με εκείνους που ήθελαν να με σκοτώσουν; Αν μου πει, τότε και εγώ θα του πω «μπράβο σου Μουσταφά»…

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.