Φόρμα αναζήτησης

Μια υπηκοότητα της αντροπής

Το περιστατικό με τον άτυχο Ινδό ο οποίος βρίσκεται στην Κύπρο ως φοιτητής και εργαζόταν παράνομα σε καθαριστήριο ρούχων όπου σημειώθηκε εργατικό ατύχημα, με αποτέλεσμα τον ακρωτηριασμό του χεριού του, πέρασε σχεδόν απαρατήρητο μέσα στα τόσα ανεκδιήγητα, επίσης, της ημεδαπής επικαιρότητας και των κοινωνικών δικτύων. Πλην όμως αναδεικνύει το σοβαρό πρόβλημα της παράνομης εργοδότησης και συνεπεία τούτου και ενδεχόμενης κακομεταχείρισης αλλοδαπών που δεν μπορούν να υψώσουν φωνή. Που δεν έχουν βίντεο να δείξουν για να ευαισθητοποιήσουν αυτούς που πρέπει…

Η παράνομη εργοδότηση στοίχισε το 2006 το χέρι και στον φίλο μου Μοζαμέλ από το Μπαγκλαντές, ο οποίος 23 χρονών τότε ήρθε στην Κύπρο να σπουδάσει και βρήκε δουλειά μερικής απασχόλησης για να μπορέσει να επιβιώσει. Ένα μηχάνημα ωστόσο πέρασε πάνω από το χέρι του και τον τραυμάτισε σοβαρά. Αδήλωτος ως ήταν, το αφεντικό του δίστασε να τον μεταφέρει σε κάποιο νοσοκομείο ή κλινική. «Ενόσω η αιμορραγία συνεχιζόταν και εγώ άρχισα να χάνω τις αισθήσεις μου, με μετάφερε σε μια ιδιωτική κλινική και από κει στο ΓΝ Λευκωσίας, αλλά αυτή η καθυστέρηση μου προκάλεσε γάγγραινα με αποτέλεσμα να χάσω το δεξί μου χέρι». Η ιστορία του Μοζαμέλ γράφτηκε πολλάκις στον «Π» από τη συνάδελφο Αθηνά Τυρίμου με αποτέλεσμα, αν μη τι άλλο, το 2008 να αποκτήσει τεχνητό μέλος με τη βοήθεια του Υπ. Υγείας. Σήμερα ο Μοζαμέλ βγάζει τα προς το ζειν με αξιοπρέπεια στη χώρα μας εν αναμονή της εκδίκασης της αγωγής εναντίον της εταιρείας και των πρώην εργοδοτών του.

Η αγωγή τράβηξε χρόνια ενώ το 2014 το δικαστήριο έκρινε ότι οι πρώην εργοδότες του ήταν ένοχοι και θα έπρεπε να τον αποζημιώσουν με το ποσό των 160 χιλ. ευρώ συν τόκους, αλλά αυτοί καταχώρισαν ένσταση ισχυριζόμενοι ότι δεν είχαν να καταβάλουν το εκδικασθέν ποσό. Έκτοτε η υπόθεση εκκρεμεί με την εταιρεία στο μεταξύ να διακόπτει τις εργασίες της. Από το 2006 ο Μοζαμέλ παραμένει στην Κύπρο ζητώντας δικαίωση. Τη δικαιούται. Έχασε ένα χέρι, έσβησαν και τα όνειρά του. Πέρασε δύσκολα, ωστόσο η ζωή του άλλαξε άρδην όταν παντρεύτηκε ομοεθνή του που ήρθε στη χώρα μας επίσης για να σπουδάσει. Το 2018 γεννήθηκε εδώ το πρώτο τους παιδί, ενώ φέτος τον Ιανουάριο η γυναίκα του, έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές της, έπρεπε να επιστρέψει στη χώρα της. Ο Μοζαμέλ που διαμένει με άδεια παραμονής από το ΥΠΕΣ μέχρι την έκβαση της αγωγής του, είχε την ελπίδα πως μέχρι να ολοκληρωθούν οι σπουδές της συζύγου θα τέλειωνε και η δική του υπόθεση και θα επέστρεφαν στο Μπαγκλαντές να ξεκινήσουν μια νέα ζωή. Φευ. Ακόμα περιμένει, πλέον μακριά από τη γυναίκα και το παιδί του.

Τι ζητά ο Μοζαμέλ από αυτό το κράτος των κροκοδείλιων δακρύων; Να εξετάσει η Κυπριακή Δημοκρατία την αίτησή του για παραχώρηση κυπριακής υπηκοότητας αφού η δικαιοσύνη αργεί. Σίγουρα ο Μοζαμέλ δεν είναι επαίτης, ποτέ δεν ήταν, αλλά δεν έχει 2 εκατ. ευρώ να αγοράσει μία υπηκοότητα. Είναι όμως στη χώρα μας 13 χρόνια, εξοικειώθηκε και προσαρμόστηκε πλήρως στα κυπριακά δεδομένα, την κουλτούρα και τον τρόπο ζωής. Μπορεί να μην έχει την ευχέρεια να αγκαλιάσει όπως θα ήθελε τη γυναίκα και το παιδί του, δικαιούται όμως ακόμη και με τεχνητό χέρι να τους έχει κοντά του.

Υ.Γ.: Τούτη η κοινωνία δεν κινδυνεύει να αλλοιωθεί από ξένους, τα δικά της αναθρέμματα (το είδαμε και σε βίντεο) μεριμνούν για τον χαρακτήρα της. Φτάνει πια η υποκρισία. Δώστε νόημα στη χείρα βοηθείας, εκεί και όπου επιβάλλεται. Πρωτίστως συνειδησιακά.

Της Κάτιας Σάββα

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.