Φόρμα αναζήτησης

Μια υπενθύμιση για το Κυπριακό

Η πρόοδος μικρή, οι προσδοκίες του Αντόνιο για συμφωνία χαμηλές. Αυτά από ανεπίσημο έγγραφο που δόθηκε στα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας το βράδυ της περασμένης Τρίτης. Οι ελπίδες του μετά το Κραν Μοντανά μειώθηκαν παρόλο που οι Κύπριοι αξίζουν τη δέσμευση του ΟΗΕ για καταβολή κάθε δυνατής προσπάθειας να στηρίξουν τα δύο μέρη για επανένωση, ειρήνη και ασφάλεια. Αυτά εν συντομία από τον Αντόνιο ο οποίος δηλώνει ευγνώμων για τη δεκτικότητα και την ειλικρίνεια με την οποία όλοι οι συνομιλητές προσήλθαν στις επαφές τους με την Τζέιν Χολ Λουτ.

Και κάπου εδώ το παραμύθι συνεχίζεται. Το χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγος χωρισμένο στα δύο κινείται με σταθερή ακινησία στο παρόν και στο μέλλον ατενίζοντας με πάθος το παρελθόν του. Οι πολίτες εννοείται ότι ακούνε αδιάφορα τα πιο πάνω. Γιατί άλλωστε να περιμένουν κάτι από τις μετακινήσεις της Λουτ πέρα δώθε, στο Προεδρικό, στα κατεχόμενα ή στο εξωτερικό. Τι διαφορετικό μπορεί να περιμένουν από μια νέα προσπάθεια; Σε ποιο βαθμό μπορούν να εμπιστευτούν ξανά οποιονδήποτε Πρόεδρο για σοβαρή ή αξιόλογη προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού; Όταν ακόμα δεν κατάλαβε κανείς ποιο ήταν αυτό το «προφορικό έγγραφο» το οποίο κατατέθηκε ή ποια ήταν τα πρακτικά της 4ης Ιουλίου;

Όπως και να ‘χει η σύντομη αυτή αναφορά είναι μια υπενθύμιση ότι το σημαντικότερο ζήτημα που έχει να αντιμετωπίσει το κυπριακό κράτος είναι η επίλυση του Κυπριακού και η επανένωση του νησιού. Και αυτό γιατί ο χρόνος μάς κοιμίζει, κανείς δεν ξεχνάει αλλά ξεχάσαμε. Ελάχιστοι πονάνε, λίγοι ασχολούνται. Η μισή μας πατρίδα είναι κατεχόμενη. Και αλήθεια πόσοι είναι αυτοί που πιστεύουν σήμερα σε σοβαρή και ειλικρινή προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού;

Η Ρωσία ξεκάθαρα πια αγκαλιάζει την Τουρκία. Το φλερτ των ΗΠΑ σε Ελλάδα και Κύπρο ως αντιστάθμισμα εννοείται ότι δημιουργεί ένα περίεργο σκηνικό. Οι Τουρκοκύπριοι είναι ελεγχόμενοι από την Τουρκία και ο Ακιντζί ανήμπορος να αντιδράσει, παίζει με τις εντυπώσεις στο παρασκήνιο ενός αγώνα ποδοσφαίρου και των επισκέψεων της Λουτ. Η δική μας πλευρά δείχνει να βρίσκεται σε λήθαργο μετά το Κραν Μοντανά αν εξαιρέσει κανείς τον υπουργό Εξωτερικών. Περισσότερο ενδιαφέρουν τη δική μας πλευρά τα παιγνίδια εντυπώσεων από όλα τα κόμματα στο εσωτερικό.

Παρ’ όλα τα πιο πάνω και το μουντό σκηνικό οι συμφωνίες με τις γειτονικές χώρες για τους υδρογονάνθρακες δημιουργούν μια θετική προοπτική συνεργασίας. Αυτό πιθανόν ενοχλεί τη Ρωσία η οποία θα έχει έναν μικρό ανταγωνιστή στη Μεσόγειο με δυνατούς συνεργάτες. Αυτό επίσης θα μπορούσε να ωθήσει τον Ερντογάν (σχετικά ευφάνταστο) να έρθει σε αντίστοιχες συμφωνίες με χώρες της Μέσης Ανατολής και την Κύπρο για τον αγωγό φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Κάτω από αυτή τη λογική το Κυπριακό θα μπορούσε να αναβιώσει. Κατά τ’ άλλα το καλοκαίρι φέτος αργεί. Το σκηνικό είναι θολό. Το πουλλί επέτασεν…