Φόρμα αναζήτησης

Μια κουβέντα που μπορεί και να γίνει το 2040

Μπορεί μια μέρα να γίνει η εξής συνομιλία ανάμεσα στον Μουσταφά Ακιντζί και τα εγγόνια του. Το εγγόνι ρωτάει: «Εσύ τι έκανες παππού όταν ήταν στη φυλακή ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς στην Τουρκία;». «Εγώ ήμουν πρόεδρος της ΤΔΒΚ παιδί μου, τι μπορούσα να κάνω;» «Για παράδειγμα, δεν θα μπορούσες να πεις τον φυλακίσατε άδικα; Δεν είσαι άτομο που υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα;» «Και να το έλεγα, τι θα γινόταν; Θα τον άφηναν;» «Δεν θα τον άφηναν, αλλά θα επηρέαζε αν ακουγόταν μια τέτοια φωνή από εσένα.» «Θα γίνονταν πιο πολύ εχθροί μου. Επιπλέον, γιατί να αναμειχθώ στις εσωτερικές υποθέσεις της Τουρκίας; Κοίτα παιδί μου, αυτά είναι πολύ ευαίσθητα ζητήματα.» «Όμως γιατί παππού; Εκείνη αναμειγνύεται σε κάθε είδους υποθέσεις μας και εμείς δεν μπορούμε να πούμε την άποψή μας γι’ αυτήν;» «Μην τα σκαλίζεις παιδί μου αυτά, δεν τα ξέρεις. Είναι πολύ μπελαλίδικες υποθέσεις.» «Τι σημαίνει μπελαλίδικες παππού; Δηλαδή θα παραβλέπουμε την καταφανή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε αυτό τον κόσμο και αυτούς που καταπατούν αυτά τα δικαιώματα; Δεν μας έμαθες το αντίθετο εσύ; Δεν μας είπες να αντιτίθεστε σε αυτό όπου και αν γίνεται;» «Ουφ, φτάνει πια, φτάνει παιδί μου. Με ζαλίζεις. Ό,τι και να σου πω είναι άδικος κόπος.» «Δεν το έφερες βαρέως να κάθεσαι σε εκείνο τον θώκο ως πρόεδρος την ώρα που εκείνος ο αθώος άνθρωπος και χιλιάδες αθώοι όπως εκείνος σάπιζαν στη φυλακή;» «Αρκετάαα!» «Εντάξει, εντάξει, μην θυμώνεις και μην φωνάζεις. Ας έρθουμε στο θέμα της Συρίας.» «Τι έγινε στη Συρία;» «Και τι δεν έγινε. Εσύ είπες μιαν κουβέντα, είπες ότι ρέει αίμα έστω και αν ονομάζεται Πηγή Ειρήνης. Καλά είπες, νιώθω περήφανος για εσένα επειδή το είπες αυτό. Αλλά από την άλλη τα έκανες θάλασσα.» «Τι σημαίνει τα έκανα θάλασσα;» «Είπες ότι η Τουρκία έχει τον μπελά της τρομοκρατίας στο κεφάλι της και πρέπει να απαλλαχτεί απ’ αυτόν.» «Ε, τι με αυτό; Δεν είναι σωστό;» «Φυσικά δεν είναι σωστό. Η Τουρκία που συνεργάζεται με τζιχαντιστές τρομοκράτες για ποιον μπελά της τρομοκρατίας μπορεί να μιλά; Από την μια να αγκαλιάζεις τους τρομοκράτες και από την άλλη να κυνηγάς τους τρομοκράτες! Γίνεται; Δεν πήγαν να σκοτώσουν τους ανθρώπους που υπερασπίζονταν την πατρίδα τους;» «Ένας πρόεδρος της ΤΔΒΚ τι μπορεί να πει παιδί μου; Μπόρεσα να πω μόνο ότι αυτό που ρέει είναι αίμα. Αλλά ακόμα και για να μπορέσω να το πω αυτό, έπρεπε να χτυπάω μια στο καρφί και μια στο πέταλο. Δεν μπόρεσαν να ανεχτούν ούτε και τόσο. Άρχισαν να με πυροβολούν όλοι μαζί. Δεν άφησαν τίποτα που δεν μου είπαν. Αμόλησαν εναντίον μου ολόκληρη την Τουρκία. Εγώ ξέρω τι τράβηξα.» «Όμως, εσύ ήσουν πρόεδρος της δημοκρατίας παππού, τι μπορούσαν να σου κάνουν;» «Κάνουν παιδί μου, αυτοί κάνουν τα πάντα!» «Όμως παππού, σάμπως και εσύ έκανες μιαν πολύ ομαλή προσγείωση για να μην τους θυμώσεις και πολύ.» «Πώς δηλαδή;» «Κοίτα τι είπες: Η Τουρκία λέει ότι είναι προσηλωμένη στο διεθνές δίκαιο και δεν αποφεύγει να συνομιλήσει!» «Ναι, το είπα. Τι θα γίνει;» «Και εσύ δηλαδή παππού υπερέβαλες πολύ. Η Τουρκία είχε έστω και τον ελάχιστο σεβασμό, την ελάχιστη προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο; Η Τουρκία δεν εφάρμοσε ούτε τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Εισέβαλε στο νησί και επενέβη ως εγγυήτρια. Μετέφερε τον πληθυσμό της, μας τελείωσε. Κοίτα τώρα πόσοι μείναμε. Υπάρχουν δεν υπάρχουν είκοσι χιλιάδες! Τι δουλειά έχει στη Συρία, στο Ιράκ, στη Λιβύη; Αυτή είναι η δέσμευσή της στο Διεθνές Δίκαιο; Καθόλου δεν κατάλαβα γιατί το είχες πει αυτό τότε.» «Δεν μπορείς να καταλάβεις παιδί μου. Μόνο εγώ και ο Αλλάχ ξέρουμε τι τράβηξα.» «Πες τα παππού, πες τα όλα. Ή μήπως φοβάσαι; Δεν μπόρεσες να αντιληφθείς ότι θα μετατρεπόταν σε σύγκρουση η ένταση στη θάλασσα; Μήπως είχε εξουσία η ΤΔΒΚ και έδωσε άδεια και το είδες ακόμα και αυτό ως δικαίωμα; Εσύ που πάντα έλεγες ότι υπερασπίζεσαι τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων, γιατί πρόταξες τα συμφέροντα της Τουρκίας; Επαναλάμβανες το τροπάρι να περάσει ο αγωγός από την Τουρκία. Επαναλάμβανες το τροπάρι να συσταθεί μια κοινή επιτροπή ενέργειας μαζί με τους Τουρκοκύπριους. Μα τον Θεό παππού, πώς να συστήσει κοινή επιτροπή ενέργειας με τον κατακτητή της η ελληνοκυπριακή πλευρά; Μήπως οι Ελληνοκύπριοι δεν ήξεραν ότι έστω και αν συστηνόταν αυτή η επιτροπή, το άτομο που θα διοριζόταν εκεί θα ήταν κάτω από τις διαταγές της Τουρκίας; Γιατί να το αποδεχτεί αυτό;» «Ρε παιδί, φτάνει πια. Σίγουρα δεν ξέρεις τι σημαίνει πρόεδρος της ΤΔΒΚ. Αν ήξερες, δεν θα με ρωτούσες γι’ αυτά.» «Είδες τι έγινε στο τέλος. Στοίβαξαν πολεμικά αεροπλάνα στο Λευκόνοικο. Μη επανδρωμένα εναέρια μέσα και ένοπλα μη επανδρωμένα εναέρια μέσα. Εσύ θα μπορούσες να το εμποδίσεις αυτό παππού, αλλά δεν το έκανες.» «Καλά, τι θα μπορούσα να κάνω;» «Να αντιτασσόσουν. Να έλεγες δεν γίνεται. Να έλεγες ότι εμείς δεν θέλουμε ένα τέτοιο επικίνδυνο στρατιωτικό καταφύγιο στο έδαφός μας.» «Ποιος θα στεκόταν στο πλευρό μου κατά εκείνων που φώναζαν για πόλεμο;» «Ο λαός παππού, ο λαός!» «Ο λαός; Αυτό δεν το ξέρει κανείς. Εκείνοι που σε ανέβασαν στην κορυφή, δεν διστάζουν καθόλου να σε ρίξουν στον πάτο.» «Δεν εμπιστευόσουν καθόλου τον λαό;» «Τον εμπιστευόμουν φυσικά, αλλά αυτό αλλάζει αναλόγως με την περίπτωση. Πάει στις εκλογές, σε ψηφίζει και ύστερα σε κατηγορεί. Και επιπλέον, δεν ήμουν βέβαιος ότι ο λαός είχε αντίρρηση στην εγκατάσταση αυτών των αεροπλάνων εδώ. Περίμενα λίγο να ακουστεί μια φωνή από κάποιον. Από ένα κόμμα, μια οργάνωση. Ρε ήρθαμε στα πρόθυρα πολέμου. Θα πετούν ένοπλα μη επανδρωμένα αεροπλάνα από πάνω μας! Περίμενα να πουν αρχίζει πόλεμος. Δεν το είπαν. Σώπασαν όλοι, πάλι έμεινα μόνος.»

Κόβεται εδώ χωρίς να ολοκληρωθεί αυτή η κουβέντα, που νομίζω ότι θα μπορούσε να γίνει το 2040. Η Κύπρος είχε ζήσει άλλον έναν πόλεμο και είχε καεί και γκρεμιστεί σαν τη Συρία. Είχαν πεθάνει όσοι πέθαναν, είχαν μείνει όσοι έμειναν. Είχαν προστεθεί νέες μέρες μνήμης πεσόντων, είχαν εκδοθεί νέα παράσημα. Και τα παιδιά που μεγάλωσαν, φώναζαν πάλι στους δρόμους ότι «η ειρήνη στην Κύπρο δεν μπορεί να εμποδιστεί», όπως έκαναν τα μεγάλα τους αδέλφια. Ακούγονταν πιο πολύ οι φωνές «Ο Αλλάχ είναι μεγάλος»…

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.