POWERED BY

Φόρμα αναζήτησης

#MeToo, τεκμήριο αθωότητας και πολιτικοί»



«Καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα», λαϊκή παροιμία

Είμαι υπέρ του #MeToo ως φεμινίστρια, ως εκπαιδευτικός και ως μητέρα δύο ανήλικων κοριτσιών. Η υπόθεση της Σοφίας Μπεκατώρου με συγκλόνισε και σήμανε την αρχή μιας νέας εποχής και στη δική μας κοινωνία. Επιτέλους οι γυναίκες βρήκαμε τη φωνή μας και ορθώσαμε ανάστημα απέναντι σε όσους καταχρώνται την εξουσία τους για να ικανοποιήσουν τις σεξουαλικές ορμές τους. Απέναντι στους προϊσταμένους μας, τους ισχυρούς παράγοντες της κοινότητάς μας, τους παπάδες που κρύβονται πίσω από την αίγλη του ράσου τους ή τους αρρωστημένους συγγενείς μας. Όλοι αυτοί θα συνέχιζαν ακάθεκτοι εάν οι γυναίκες (και άντρες σε ορισμένες περιπτώσεις) δεν έβρισκαν τη φωνή τους με το #MeToo. Ο κάθε επίδοξος βιαστής γνωρίζει πλέον πως ούτε η φήμη του, ούτε τα λεφτά του, ούτε η εξουσία του, ούτε οι γνωριμίες του μπορούν να του χαρίσουν ατιμωρησία, και θα το σκεφτεί δύο φορές να δράσει. Οι γυναίκες βγαίνουμε ενδυναμωμένες μέσα από αυτήν την ιστορία, ύστερα από αιώνες σιωπής, φόβου και ενοχής.

Υπάρχει όμως ένα τεράστιο πρόβλημα με το #MeToo. Καταργεί το τεκμήριο της αθωότητας του κατηγορούμενου, τον θεμέλιο λίθο της δικαιοσύνης. Ανοίγει τον ασκό του Αιόλου σε κάθε κακόβουλη προσωπικότητα που εκκινεί από άλλα ελατήρια (αρρωστημένο φθόνο, ερωτική εμμονή και εκδικητικότητα, πολιτικές κόντρες, ναρκισσιστική ανάγκη για δημοσιότητα, χρηματισμό) για να κατηγορήσει τον οποιονδήποτε με τον οποίο είχε προηγούμενα. Δεν μου έδωσες την προαγωγή που ήθελα, τι πιο εύκολο από το να σε κατηγορήσω ότι μου έβαλες χέρι ή ότι με εκβίαζες να κάνω σεξ μαζί σου; Είσαι πολιτικός μου αντίπαλος, τι πιο εύκολο από το να πληρώσω για να κατηγορηθείς για σεξουαλική κακοποίηση. Έτσι μπορεί ο οποιοσδήποτε να ισχυριστεί οτιδήποτε.

Επιπλέον, και να πάει στο δικαστήριο μια υπόθεση, οι φήμες είναι σαν τα πούπουλα του μαξιλαριού: άντε να τα μαζέψεις εάν ξεχυθούν από το παράθυρο. Επιτρέψτε μου εδώ μια προσωπική παρέκβαση. Γνωρίζω εκ πείρας την αίσθηση, μιας και είμαι θύμα fake news με λόγια που έβαλαν στο στόμα μου. Είναι σαν ένα κύμα να σε πνίγει και να μην μπορείς να αναπνεύσεις. 800 μηνύματα την ημέρα στο inbox μου από αγνώστους που χυδαιολογούσαν απειλώντας με, ήταν μια συνθήκη που δεν παλευόταν. Υπενθυμίζω εδώ την πολύκροτη υπόθεση του Ντομινίκ Στρος, ενός από τους πλέον εξέχοντες Ευρωπαίους πολιτικούς. Στο τέλος αθωώθηκε πανηγυρικά στο δικαστήριο μιας και αποδείχτηκε πως η γυναίκα που τον κατηγόρησε είχε διανθίσει τις καταθέσεις της με άπειρα ψέματα. Κανείς δεν θυμάται την αθώωσή του μιας και δεν έπαιξε στα MME τόσο όσο η σκανδαλώδης κατηγορία εναντίον του. Η κατηγορία πουλάει, η αλήθεια όχι και τόσο.

Οι χιλιάδες υποθέσεις #MeToo που βγήκαν στη δημοσιότητα δεν είναι όλες αλήθεια. Αρκετές έχουν καταστρέψει ζωές αθώων ανθρώπων που κατασπαράχθηκαν από τα λαϊκά δικαστήρια πριν καν γίνει η δίκη στο κανονικό δικαστήριο. Το να βγαίνει κάποια γυναίκα (ή και άντρας) στα ΜΜΕ να φωτογραφίζει κάποιον και μετά τα ΜΜΕ και ο όχλος των social media να επιτίθενται στον κατηγορούμενο με άγρια, αιμοβόρικη χαρά είναι, σε συμβολικό επίπεδο, σαν τους λιθοβολισμούς που βλέπουμε στη Σαουδική Αραβία.

Οι δημοσιογράφοι πρέπει να είναι δύο φορές προσεκτικοί. Δεν είναι βιαστής, είναι κατ’ ισχυρισμόν βιαστής. Δεν είναι ένοχος. Είναι κατηγορούμενος. Ούτε και γίνεται να αφήνονται ανθρωποφαγικά σχόλια στα σάιτ τους εναντίον του κατηγορούμενου προς τέρψιν του όχλου. Ούτε γίνεται να μην διασταυρώνονται οι πληροφορίες. Δεν γίνεται οι δημοσιογράφοι να κατασκευάζουν ειδήσεις γύρω από το θέμα για να το κρατούν ζωντανό, να φτιάχνουν κλίμα, να απογειώνουν το δημόσιο αίσθημα, που ξέρουμε πόσο εύκολα φωνάζει εν θερμώ «σταύρωσον». Δυστυχώς όλα αυτά θα έχουν μόνο ένα αποτέλεσμα. Θα πάθουμε όπως τον ψεύτη τον βοσκό. Δεν θα ξεχωρίζουμε τις πραγματικές καταγγελίες από τις ψεύτικες γιατί εάν όλοι είναι εξαρχής ένοχοι, τότε δεν είναι κανείς ένοχος, ούτε οι πραγματικά ένοχοι.

Εν κατακλείδι, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μέχρι να εκδοθεί η τελική δικαστική απόφαση, ο όποιος κατηγορούμενος τεκμαίρεται αθώος. Συχνά διάφορα κατηγορητήρια έχουν αποδειχθεί σαθρά και έχουν καταρρεύσει κατά τη διάρκεια της δίκης. Η τάση να κατασπαράσσονται από τα ΜΜΕ και στο ίντερνετ οι παραπεμπόμενοι σε δίκη κατηγορούμενοι δεν δείχνει μόνο έλλειψη νομικού πολιτισμού αλλά και έλλειψη ανθρωπιάς και ενσυναίσθησης της δύσκολης θέσης που βρίσκεται ένας άνθρωπος και η οικογένειά του. Πάντα πρέπει να θυμόμαστε ότι ο οποιοσδήποτε από εμάς μπορεί να βρεθεί κατηγορούμενος στο μέλλον.

Τρέμω στη σκέψη τι θα γινόταν εάν οι δύο πολιτικοί που απασχολούν την κυπριακή κοινωνία ανήκαν στο ίδιο κόμμα. Οι απέναντι θα τους είχαν κάνει κομμάτια. Και πάλι σημειώνω, διότι σε τέτοια λεπτά ζητήματα πρέπει να είναι κανείς σαφής: δικαίωμα του καθενός να εκφράζεται δημόσια, υβριστικά, χαιρέκακα, εκδικητικά. Εγώ το μόνο που λέω είναι πως οι ιαχές και οι διαδικτυακές καταδίκες δεν είναι δικαιοσύνη.

 

 

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.