Φόρμα αναζήτησης

Μαστίγιο σε όσους πάνε στο τζαμί

Αχ μωρέ. Θα το βλέπαμε και αυτό τελικά; Δεν θα το πιστεύαμε αν το βλέπαμε στο όνειρό μας. Μα τον Αλλάχ, δεν θα το πιστεύαμε. Ξύλο σε όσους πάνε στο τζαμί! Μαστίγιο! Μπράβο μωρέ Ινδέ! Χτύπα το μαστίγιο. Να καταλάβει ότι αυτή η δουλειά δεν θα γίνει με προσευχές, φυλακτά και εξορκισμούς. Ένα τζαμί. Στην πόρτα του τζαμιού ένας αστυνομικός με βέργα. Ξύλο με τη βέργα σε όσους βγαίνουν από το ναμάζι και την προσευχή. Οι Άραβες της Αραβίας; Τι έκανες σεΐχη με τις πεντακόσιες παλλακίδες εκείνη την ευλογημένη πέτρα; Πού είναι που θα έσωζε την ανθρωπότητα εκείνη η πέτρα; Εκείνοι οι τέσσερις τοίχοι με μαύρο σκέπασμα; Πού είναι εκείνος ο διάβολος που πετροβολούσατε τόσα χρόνια; Τόσες πέτρες και καμία δεν ωφέλησε; Χτύπα Ινδέ αδελφέ. Χτύπα το μαστίγιο!

Ε, τι να κάνουμε εμείς τώρα; Είπαμε τζαμί, είπαμε μιναρές. Αν δεν ωφελήσουν τίποτα, πετάξαμε στον αέρα δηλαδή τα χρήματα; Πες μας μωρέ ιμάμη! Ιμάμη των ιμάμηδων. Ο λαός θέλει εμβόλια, φάρμακα. Και εσύ προσευχή; Μέτρησε να δούμε τώρα. Πόσα τζαμιά, πόσοι μιναρέδες; Και πόσα νοσοκομεία, πόσοι ιμάμηδες και πόσοι γιατροί; Αν στη θέση αυτών των τζαμιών και των μιναρέδων υπήρχαν νοσοκομεία, ποιος ξέρει πόσοι άρρωστοι θα σώζονταν; Εμείς πιάσαμε προ πολλού τον ιό. Μην χτυπάς άδικα την πόρτα μας καταραμένε κορωνοϊέ!

Παρατήσαμε την προσευχή. Υπάρχει μια άλλη εισήγηση από τον Σερντάρ. Να κοιμόμαστε και να ξυπνάμε λέγοντας εμβατήρια, λέει. Τι εμβατήρια; Το εμβατήριο της Άγκυρας:
Άγκυρα, Άγκυρα, ωραία Άγκυρα
Θέλει να σε δει ο κάθε κακότυχος
Θέλει βοήθεια από εσένα όποιος έχει δυσκολίες
Αρκείς γι’ αυτούς ωραία Άγκυρα…

Ο πατέρας του τραγουδούσε καθημερινά αυτό εμβατήριο, λέει. Για να κρατήσει ψηλά το ηθικό του. Αλλά η νέα γενιά δεν ξέρει αυτό το εμβατήριο, λέει. Γι’ αυτό, τώρα ακριβώς είναι η ώρα του, λέει ο Σερντάρ. Να τραγουδάμε αυτό το εμβατήριο μια φορά όταν κοιμόμαστε και μια φορά όταν ξυπνάμε το πρωί. Και ύστερα να μαζευόμαστε και να πηγαίνουμε στην Άγκυρα. Να βγαίνουμε ενώπιόν της πατώντας σε κόκκινα χαλιά. «Μην αποστερήσετε τη βοήθειά σας από εμάς τους ταπεινούς δούλους σας», να λέμε. Να ανοίξουμε το χέρι σε εκείνους που δεν διστάζουν να βγαίνουν σε προσφορά με μάσκα για το Κανάλι της Κωνσταντινούπολης ακόμα και τούτες τις ημέρες του κορωνοϊού που όλοι έχουν την έγνοια για τη ζωή τους, που ορκίστηκαν να ελευθερώσουν τους δολοφόνους από τις φυλακές και να θάψουν σε αυτές τις φυλακές αθώους. Να πάρουμε τους δρόμους λέγοντας «Άγκυρα, Άγκυρα, ωραία Άγκυρα». Αυτή είναι μια άλλη λατρεία. Μια άλλη προσευχή!

Δεν ξέρω γιατί έβαλαν στο πρόσωπό τους μάσκες οι χατζήδες που πετροβολούσαν διαβόλους στη Μέκκα. Και στα χέρια τους φορούσαν νάιλον γάντια. Ήρθε να πάρει εκδίκηση ο διάβολος τον οποίο πετροβολούσαν; Ο Μουσταφά έγραψε μιαν επιστολή στον Σουλτάνο. Είναι, λέει, περιορισμένες οι δυνατότητες πρόσβασής μας διεθνώς λόγω των άδικων αποφάσεων που λήφθηκαν για εμάς. Δεν μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας με την επιδημία που δεν έχει σύνορα, λέει. Ζητά βοήθεια. Μια επιστολή στον προσκυνητή Σουλτάνο στην Άγκυρα. Μια επιστολή στην Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γεια στα χέρια σου Μουσταφά, αλλά υπάρχει κάτι το στραβό σε αυτή την υπόθεση. Ένα λάθος. Δεν πρέπει να λέμε την αλήθεια όταν ζητάμε βοήθεια; Τι έπρεπε να πεις; Είναι πολύ απλό. Εμείς πάντα ξεκουραζόμασταν, ξαπλώναμε. Τρώγαμε. Η ζωή μας πέρασε γλείφοντας την αφρόκρεμα του πλιάτσικου. Ήμασταν παραγωγοί, γίναμε καταναλωτές. Είχαμε εργοστάσια, τα κλείσαμε. Δεν φτιάξαμε νοσοκομεία. Φτιάξαμε τζαμιά, μιναρέδες. Δεν έχουμε χρήματα. Αφεθήκαμε στα χέρια της μάνας μας. Ανοίξαμε διάπλατα τις πόρτες μας σε όσους έρχονταν από τον δρόμο που συνδέσαμε από την Κερύνεια στην Ανατολία. Τώρα δεν υπάρχει γρόσι από τους λεφτάδες που πνίξαμε στα προνόμια, που κάναμε τα στραβά μάτια στα καζίνα τους και που βάζαμε τον λαό μας να πληρώνει ακόμα και τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού τους ρεύματος! Ακόμα και αυτές τις μαύρες μέρες δεν μας δίδουν το παραμικρό. Δεν βλέπουμε κανένα καλό, ειδικά από τις τράπεζες στις οποίες επιτρέψαμε να γδάρουν τον λαό με ένα τέρας όπως το ενιαίο επιτόκιο. Αν τώρα ούτε εσύ μας φροντίσεις Σουλτάνε, και αν δεν μας φροντίσεις και εσύ Ευρώπη, καήκαμε!
Μήπως τώρα ο Σουλτάνος και ο σαστισμένη καημένη Ευρώπη είναι σε κατάσταση να φροντίσουν εμάς τώρα; Έγινε κάτι άλλο που δεν θα το πιστεύαμε ακόμα και αν το βλέπαμε στο όνειρό μας. Ο ρωσικός στρατός μπήκε στην Ιταλία που λύγισε. Για να σώσει την Ιταλία. Την τελευταία ημέρα πέθαναν 969 άτομα στην Ιταλία. Ξεπέρασαν τις εννέα χιλιάδες οι νεκροί. Ακόμα και η Ευρώπη δεν μπόρεσε να γυρίσει να την κοιτάξει. Πρώτα έτρεξαν για βοήθεια Κουβανοί γιατροί. Και τώρα οι Ρώσοι. Όμως, εσύ ήσουν γεμάτη με μίσος εναντίον και των δύο αυτών Ευρώπη με τα χίλια δυο πρόσωπα. Αν τώρα δεν υπήρχαν και αυτοί;
Δεν πιστεύουμε σε τίποτα πια. Σε κανέναν. Όλα όσα πιστεύαμε μέχρι σήμερα, έπεσαν και μας πλάκωσαν. Όσοι μείνουν ζωντανοί, θα διηγηθούν τη θλιβερή ιστορία μας στις μελλοντικές γενιές.

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.