Φόρμα αναζήτησης

Μακάρι να ήθελε να γίνει ένας ηγέτης διεθνούς εμβέλειας

Εχεις δίκιο αγαπητέ Άριστε. Κατέβηκε από το στρατιωτικό τζιπ, ανέβηκε στην Cadillac, αλλά πάλι δίπλα του είχε έναν στρατιωτικό διοικητή. Δεν μπόρεσε να πει «εγώ δεν ανεβαίνω σε αυτό το πολιτικό όχημα με στρατιωτικούς». Αλλά κοίτα και από την εξής άποψη αυτό το ζήτημα. Πώς δέχτηκε ο στρατιωτικός διοικητής να ανεβεί στην Cadillac με τη στολή στρατηγού; Αυτό μήπως δεν είναι πιο σημαντικό από το γεγονός ότι ανέβηκε ο Ακιντζί; Κοίτα τι λες ακόμα: «Ο Ακιντζί επιθυμεί να γίνει ένας ηγέτης της εμβέλειας του Μακαρίου, του Κένεντι και του Καραμανλή. Όμως, έστω και αν ανέβηκαν σε Cadillac, ουδέποτε συνόδευσε ένας κατοχικός διοικητής αυτούς τους ηγέτες». Ναι, σωστά, δεν τους συνόδευσε, αλλά δεν νομίζω ότι ο Ακιντζί επιθυμεί να γίνει ένας ηγέτης όπως εκείνοι. Εδώ κάνεις λάθος. Μακάρι να επιθυμούσε. Να επιθυμούσε και να το βλέπαμε αυτό. Μήπως είναι εύκολο να γίνει κανείς ηγέτης παγκόσμιας εμβέλειας; Κοίτα τους μεγάλους ηγέτες που πέρασαν. Ο Λένιν άλλαξε τη ροή της Ιστορίας, γκρέμισε τον καπιταλισμό και έκτισε τον σοσιαλισμό. Ο Τσώρτσιλ έσωσε την Αγγλία από τα χέρια του Χίτλερ. Ο Γκάντι κέρδισε για την Ινδία την ανεξαρτησία της. Ο Ατατούρκ ενταφίασε τον σουλτανάτο στην Τουρκία. Ο Κάστρο έκανε μια μεγάλη επανάσταση. Ο Ντε Γκωλ έσωσε τη Γαλλία και ο Τίτο τη Γιουγκοσλαβία. Ο Μακάριος έδειξε κόκκινη κάρτα στη φασιστική ελληνική χούντα, στάθηκε όρθιος, αλλά αυτή η στάση του κατέληξε σε μια μεγάλη τραγωδία. «Στο εξής μπορείτε να έρχεστε εδώ ως τουρίστες», είπε στους Έλληνες στρατιώτες. Θα ήταν καλύτερα αν τα πήγαινε καλά με τη χούντα; Δεν μπορώ να το ξέρω. Πλαγιάζει κανείς στο ίδιο κρεβάτι με έναν φασίστα;

Ιδού, αυτό είναι το όλο ζήτημα αγαπητέ μου φίλε. Δεν είναι η Cadillac και άλλα παρόμοια. Σκέψου. Πριν από 36 χρόνια ιδρύθηκε ένα κράτος στην κατεχόμενη περιοχή του νησιού. Αυτό το κράτος το ίδρυσε μια φασιστική χούντα που κατέστρεψε την Τουρκία. Μια χούντα ακριβώς όπως εκείνη που έκανε κόλαση τη ζωή όλων στην Ελλάδα. Στρατηγοί που απαγχόνιζαν πολλούς νέους, που έστελναν στο ικρίωμα νέους παρουσιάζοντάς τους μεγαλύτερους σε ηλικία και βρυχιόντουσαν λέγοντας «τι να κάνουμε, να μην τους κρεμάσουμε και να τους ταΐζουμε;». Ιδού αυτό το καημένο κρατίδιο μάς έγινε δώρο από αυτήν τη φασιστική χούντα. Παρά ταύτα δεν μπόρεσε κανένα από τα τότε κόμματά μας να πει όχι σε αυτό. Αποδέχτηκαν ομόφωνα το δώρο της χούντας. Αν είχαμε έναν ηγέτη όπως τον Μακάριο, που είπε όχι στη συνεργασία με τη χούντα, βεβαίως και θα περνούσε στην ιστορία. Θα έπαιρνε τη θέση του ανάμεσα στους μεγάλους ηγέτες.

Όπως δεν μπόρεσαν να πουν όχι τότε, δεν είπαν και μετά. Αντίθετα. Υπερασπίστηκαν αυτό το κληροδότημα του Ραούφ Ντενκτάς, του ντόπιου συνεργάτη της φασιστικής χούντας. Και οι δεξιοί μας και οι αριστεροί μας. Ως γνωστόν, ο εθνικισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των ποταπών, έτσι και οι πλιατσικολόγοι ανάμεσά μας πιάστηκαν από αυτόν. Ήταν μια πλήρης εγγύηση αυτό το πειρατικό κράτος για τις περιουσίες που έκλεψαν από τους Ελληνοκύπριους. Καλά, με την Αριστερά μας τι έγινε; Στρογγυλοκάθισαν και εκείνοι στις καρέκλες. Άρχισαν και εκείνοι να τρώνε το καϊμάκι. Πλούτισαν. Γέμισαν και εκείνοι τις τσέπες τους. Χρησιμοποίησαν υπηρεσιακά αυτοκίνητα, έκοψαν κορδέλες και κάθε 20 Ιουλίου και 15 Νοεμβρίου ανέβηκαν σε στρατιωτικό τζιπ με έναν στρατιωτικό διοικητή και χαιρέτισαν τον λαό. Προσκλήθηκαν συχνά στην Άγκυρα. Προήχθησαν από προδότες σε κρατικούς άνδρες. Παρακολούθησαν ακόμα και στρατιωτικές ασκήσεις με κιάλια μαζί με στρατιωτικούς διοικητές. Ορκίστηκαν στη βουλή ότι θα κάνουν αυτό το πειρατικό κράτος να ζήσει εσαεί. Δηλαδή, εκείνοι που λένε ότι κάποτε ενέκριναν την ανακήρυξη αυτού του κράτους χωρίς να το θέλουν στο τέλος έγιναν χωροφύλακές του. Και δεν ανέκαμψαν ποτέ ξανά. Ακόμα δεν είχαμε έναν ηγέτη που να ερμηνεύσει σωστά την 20ή Ιουλίου και τη 15η Νοεμβρίου και έτσι να γράψει το όνομά του στην Ιστορία. Και όπως πάνε τα πράγματα δεν θα έχουμε για πολλά χρόνια ακόμα.

Όλες οι διοικήσεις μέχρι σήμερα στην κατεχόμενη περιοχή είναι διοικήσεις Vichy. Δεν διαφέρουν καθόλου από τη διοίκηση των συνεργατών που συστάθηκε στην πόλη Vichy κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής στη Γαλλία! Όλοι οι ηγέτες που είδαμε έτσι είναι. Δεν μπορώ να ξέρω τι θα συνέβαινε αν ο κατακτητής μας ήταν άλλο κράτος και όχι η Τουρκία. Θα υπήρχε άραγε κάποια αντίσταση; Όμως, είδαμε και τους Άγγλους αποικιοκράτες. Δεν υπήρχε αντίσταση, υπήρχε μια πλήρης παράδοση. Μάλιστα δύο χιλιάδες από εμάς ενεγράφησαν ως κομάντο στον αγγλικό στρατό κατά της ΕΟΚΑ. Όμως, πρέπει να ερωτηθεί το εξής σε αυτό το σημείο: «Αν ο τελικός στόχος της ΕΟΚΑ ήταν η ανεξαρτησία και όχι η Ένωση, θα διεξήγαγε κοινό αγώνα με τους Τουρκοκύπριους κατά των Άγγλων;» Δεν είμαι βέβαιος γι’ αυτό.

Δεν τελειώνει η υπόθεση με την Cadillac αγαπητέ μου φίλε. Είναι μόνο ένα ωραίο ανέκδοτο. Ωστόσο, έχει ακόμα την ευκαιρία να γράψει το όνομά του στην ιστορία ο Μουσταφά Ακιντζί, ο οποίος έχει ξεγραφτεί από τον Ερντογάν. Εγώ είμαι περίεργος να δω κατά πόσον θα χρησιμοποιήσει αυτήν την ευκαιρία μέχρι τον Απρίλιο. Να δούμε, θα ξεγράψει όσους τον έχουν ξεγράψει; Θα προσπαθήσει να πάρει συγχώρεση ή μήπως θα κάνει εκείνα τα θαρραλέα βήματα που περιμένουν οι πατριώτες μας;

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.