Φόρμα αναζήτησης

Λιθοβολισμός μέχρι θανάτου ως ποινή

Της Αντωνίας Κάττου*

Ειλικρινά δεν ξέρω πώς να ξεκινήσω να γράφω αυτό το κείμενο αφού ο τίτλος του θέματος και μόνο μου προκαλεί θυμό και αηδία. Διαβάζοντας τις αναρτήσεις περί του θέματος στις ιστοσελίδες του Sky News και του The Times of India μου ήταν πραγματικά δύσκολο να πιστέψω πως κάτι τέτοιο μπορεί να συμβαίνει εν έτει 2019. Αλλά, για ευνόητους λόγους, θεωρώ την παρουσίαση του συγκεκριμένου θέματος πάρα πολύ σημαντική.

Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή, το Σουλτανάτο του Μπρουνέι είναι μία χώρα στο Βόρνεο, με την πλειονότητα των κατοίκων της να είναι μουσουλμάνοι. O σημερινός σουλτάνος της νήσου Hassanal Bolkiah είναι παθιασμένος υποστηρικτής της σαρίας, του ισλαμικού νόμου, μια και ο ίδιος ισχυρίζεται πως η νέα νομοθεσία που τέθηκε σε εφαρμογή στις 3 Απριλίου είναι «καθοδήγηση από τον Θεό» και ότι θα αποτελέσει «τρανό μέρος της ιστορίας του έθνους».

Μέχρι τώρα, η ομοφυλοφιλία θεωρείτο ποινικό αδίκημα με ποινή τη φυλάκιση. Με τη νέα νομοθεσία όμως, όσοι άνθρωποι εμπλέκονται σε ομοερωτική δραστηριότητα θα λιθοβολούνται μέχρι θανάτου. Η θανατική αυτή ποινή θα επιβάλλεται και σε περιπτώσεις μοιχείας, βιασμού και σοδομίας. Ακόμα, ποινή για την κλοπή θα αποτελεί ο ακρωτηριασμός του δεξιού χεριού για πρώτο αδίκημα και του αριστερού ποδιού για δεύτερο αδίκημα. Λες και αυτό δεν ήταν αρκετό, και οι δύο αυτές ποινές θα επιβάλλονται και σε ανήλικους.

Και τώρα παραθέτω και το κωμικοτραγικό μέρος αυτής της νομοθεσίας. Αυτές οι ποινές θα αφορούν μόνο τον μουσουλμανικό πληθυσμό της χώρας. Αν αναλογιστεί κανείς πως στόχος αυτής της νομοθεσίας είναι να προστατεύσει τον μουσουλμανικό πληθυσμό, είναι όντως ειρωνικό το ότι στην πράξη οι μουσουλμάνοι της χώρας μετατρέπονται σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

Ίσως το μόνο ελπιδοφόρο γεγονός σε σχέση με το θέμα είναι η παγκόσμια κατακραυγή της εν λόγω νομοθεσίας καθώς η μη κυβερνητική οργάνωση Διεθνής Αμνηστία χαρακτήρισε τη νομοθεσία απάνθρωπη και μη συνάδουσα με τις υποχρεώσεις του σουλτανάτου ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Είναι ξεκάθαρο πως στο Σουλτανάτο του Μπρουνέι οπισθοδρομικές, καταπιεστικές και συντηρητικές νομοθεσίες δεν αποτελούν πρωτόγνωρο γεγονός, αφού το 2015 χριστιανικές εορτές απαγορεύτηκαν με την αιτιολογία ότι θα παρέσυραν τον μουσουλμανικό πληθυσμό.

Eίναι όντως πολύ δύσκολο να αποδεχθεί κανείς ότι κάτι τέτοιο αποτελεί πραγματικότητα. Η ιδιαίτερή μου ανησυχία όμως, είναι η τυχόν εσκεμμένη παράλειψη αυτού του θέματος από τα κυπριακά ΜΜΕ αφού αυτό θα υποδηλώνει πως LGBTQ+ θέματα για κάποιον ανεξήγητο λόγο ακόμα θεωρούνται προκλητικά και απαγορευμένα. Ταυτόχρονα, θα ήθελα να τονίσω πως το συγκεκριμένο θέμα πρωτίστως παραβιάζει βασικά ανθρώπινα δικαιώματα καθώς, για να το θέσω όσο πιο λιανά γίνεται, μία κυβέρνηση αποφασίζει το με ποιον μοιράζεται κανείς το κρεβάτι του.

Εν κατακλείδι, οι συγκεκριμένες ποινές φαντάζομαι πως δεν εφαρμόζονταν ούτε καν την εποχή των σπηλαίων. Το ότι γινόμαστε αυτόπτες μάρτυρες σε τέτοιες πολιτικές κινήσεις στον εικοστό πρώτο αιώνα ευελπιστώ πως μας ανησυχεί όλους.

Κλείνοντας, θα ήθελα να αναλογιστούμε επί τη αφορμή του τι συμβαίνει στο Σουλτανάτο του Μπρουνέι, και όχι μόνο, και τη θρησκοληψία και τη μισαλλοδοξία που αναμφίβολα υπάρχει στο νησί μας. Είμαστε ακόμη πολύ μακριά από έναν ουσιαστικά προοδευτικό και κοινωνικά φιλελεύθερο κόσμο.

* Συγγραφέα, πρωτοετούς φοιτήτριας της Αγγλικής Φιλολογίας στο University of Sheffield, UK.