Φόρμα αναζήτησης

Κορυδαλλός, Ιούλιος 2020, εντυπώσεις από εγκαίνια μετρό

Ο επισκέπτης κάθισε στην πιο μακρινή καφετέρια. Άρτι αφιχθείς από τη νήσο. Τον ενημέρωσε η κερα-Κατίνα στη γωνία, πρωί-πρωί μόλις ξεφόρτωσε τις βαλίτσες: «Εγκαινιάζεται το μετρό στην πλατεία Ελευθερίας. Απόψε στις επτά. Θα έρθει ο Μητσοτάκης, τριάντα χρόνια αναμονή».

Έκτοτε πέρασαν οι ώρες. Ο επισκέπτης χαλάρωσε, βγήκε στα μαγαζιά και περπάτησε. Ο κορωνοϊός βρισκόταν και αυτός σε εγρήγορση. Μάσκες οι υπάλληλοι, μάσκες ο κόσμος, πρωινή Αθήνα, ζεστά-ζεστά, καλοκαίρι του 2020, έξω από το «φρέσκο» μετρό του Κορυδαλλού.

Στις εξίμισι ο επισκέπτης βρισκόταν εκεί. Κομμένα τα πολλά events στην Αθήνα και αυτό φυσικά δεν θα μπορούσε να το χάσει. Έπινε τον καφέ του έχοντας μπροστά του την πλατεία που για τέσσερα χρόνια στέναζε από τις παράγκες που κλείνανε το εργοτάξιο. Τώρα πέρασαν αυτά. Τέσσερα χρόνια όλα κι όλα. Τρυπήσανε τη γη, φτιάξανε μετρό, καθαρίσανε τον τόπο, φτιάξανε σταθμό και καινούργια πλατεία, παιδότοπους, γρασίδια, πράσινο. Τα αυτοκίνητα ασφυκτικά παρκαρισμένα, κόρνες και φωνές, κίνηση αφόρητη στον δρόμο, Αστυνομία, πνιγμένα από τους ανθρώπους τα πεζοδρόμια, τα γκαρσόνια πάνω-κάτω, ένας περίεργος οργασμός λίγο πριν ξεπροβάλει από το μετρό ο πρωθυπουργός (σαν τον Λάζαρο και όλοι στην αναμονή), άλλο πράγμα ο τίτλος…

Στις οκτώ ακούστηκε βοή. Κόσμος πάνω, κόσμος κάτω. Μια κουστωδία έτρεχε… ο Πρωθυπουργός εφάνη… Πίσω του γραβάτες πολλές και δύο τρία ακριβά ράσα… στην έξοδο του μετρό, σταματήσανε για λίγο. Ξανατρέξανε ξανά προς τον παιδότοπο. Τρέξανε ξανά προς τα γρασίδια, σταματήσανε δύο λεπτά να βρουν το φόντο, ο πρωθυπουργός μπροστά… Βγάλανε τις απαραίτητες φωτογραφίες, κόψανε την απαραίτητη κορδέλα, ξανά φωτογραφίες, χειραψίες δεν κάνανε, δεν χρειάζονταν.

Εξαίφνης ο πανζουρλισμός εκόπασε, οι γραβάτες μπήκαν στις καφετέριες παντού και χάθηκαν. Ο επισκέπτης σηκώθηκε. Περπάτησε μέχρι την είσοδο του μετρό. Χάζεψε λίγο…

Την επόμενη μέρα το πρωί η κερα-Κατίνα εφώναζε στο φαρμακείο ότι ο πρωθυπουργός δεν φορούσε μάσκα. Ο φαρμακοποιός της εξηγούσε ότι οι πολιτικοί δεν χρειάζονται, έχουν δικές τους αόρατες. Γκρίνιαζε επίσης για την καθυστέρηση που είχε (έναν χρόνο περίπου) και γκρίνιαζε επίσης για τους μισθούς, τα καυσαέρια, τον ΕΝΦΙΑ, τους διορισμούς της κόρης της και τη σύνταξη του μακαρίτη.

Στις εξίμισι ο επισκέπτης βρισκόταν εκεί. Κομμένα τα πολλά events στην Αθήνα και αυτό φυσικά δεν θα μπορούσε να το χάσει.

Και το απογευματάκι ο επισκέπτης ξαναπήγε στην πλατεία για καφέ. Ο δήμος είχε ηχεία και μουσική, άφηνε μπαλόνια στον αέρα, κόσμος πάνω-κάτω, τα αυτοκίνητα ασφυκτικά παρκαρισμένα, κίνηση στους δρόμους, κόρνες… και κάπου ανάμεσα στις φωνές του Ρέμου και του Κοργιαλά ακούστηκαν και κάποιοι ψαλμοί από αγιασμό, να εμπεδωθεί ότι η κατασκευή ανήκει στον λαό της, μπουζούκια και θυμιατά… και ένα παιδάκι τραβούσε με δύναμη την πόρτα από τον παιδότοπο να ανοίξει να μπει μα αυτή ήταν κλειδωμένη καθώς δεν έπρεπε να χαλάσει το έργο. Όχι ακόμα. Πού ξέρεις; Μπορεί ακόμα να έχουμε κάποιο κρυφό event, σκέφτηκε ο επισκέπτης… Την επομένη ίσως ξαναπερνούσε…

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.