Φόρμα αναζήτησης

Κίνητρα για ασφάλιση και αποταμίευση

To Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε την εβδομάδα που μας πέρασε την αύξηση στο 1/5 του καθαρού εισοδήματος της φοροαπαλλαγής για συνδρομές σε ταμεία προνοίας, στο ταμείο κοινωνικών ασφαλίσεων, σε ασφάλειες ζωής και στο γενικό σύστημα υγείας, δίνοντας τη δυνατότητα στους φορολογούμενους για μείωση του φορολογικού βάρους με τις συγκεκριμένες εισφορές.

Μέχρι σήμερα (για να είναι σε ισχύει η αλλαγή θα πρέπει να ψηφιστεί σε νόμο από τη Βουλή) η απαλλαγή αφορά το 1/6 του καθαρού εισοδήματος του φορολογουμένου και με τη συμπερίληψη των συνδρομών σε ΓεΣΥ πολλοί φορολογούμενοι οι οποίοι προγραμμάτισαν τις συνεισφορές τους σε ασφαλιστικά προγράμματα και ταμεία προνοίας έκαναν δεύτερες σκέψεις, εφόσον οι συνεισφορές αυτές αθροιστικά ξεπερνούσαν το μέγιστο ποσό του 1/6 του καθαρού εισοδήματός τους, χωρίς οι ίδιοι να έχουν οποιοδήποτε φορολογικό όφελος.

Σημειώνεται ότι η αύξηση του ποσοστού στο 1/5 αναμένεται να αποτελέσει κίνητρο για τον φορολογούμενο να προχωρήσει σε αύξηση των συνεισφορών του σε ταμεία προνοίας και ασφαλιστικά προγράμματα. Θα πρέπει να σημειωθεί επίσης ότι η λήψη εφάπαξ ποσού από ταμείο προνοίας κατά τη διάρκεια της αφυπηρέτησης ή την αλλαγή εργοδότησης δεν φορολογείται, κάτι που ενισχύει τα πιο πάνω κίνητρα. Άρα οποιοσδήποτε καταβάλλει τις συγκεκριμένες συνδρομές απολαμβάνει τη φορολογική έκπτωση (για κάθε 100 ευρώ που καταβάλλει, η καθαρή επιβάρυνση στο οικονομικό εισόδημα είναι 80 ή 65 ευρώ, ανάλογα με τον συντελεστή φορολόγησης που βρίσκεται ο φορολογούμενος).

Το ίδιο ισχύει και για τα ασφάλιστρα ζωής, νοουμένου όμως ότι η εξαργύρωσή τους γίνει μετά τον έκτο χρόνο από τη σύναψή τους. Αν η εξαργύρωση γίνει στα τρία χρόνια, τότε το 30% του ποσού εξαργύρωσης φορολογείται, ενώ από τον 4ο μέχρι τον 6ο χρόνο το 20%. Αυτό ενθαρρύνει τη σύναψη και διατήρηση ασφαλειών ζωής μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.

Σε ό,τι αφορά την ασφάλιση και τα ταμεία προνοίας, παρέχονται συγκεκριμένα κίνητρα. Μεγαλύτερη συνεισφορά από τον πολίτη ισοδυναμεί και σε μείωση των διαθέσιμων εισοδημάτων του, προς όφελος όμως της διασφάλισης ενός σταθερού εισοδήματος κατά τη συνταξιοδότησή του και καλής ποιότητας υπηρεσίες υγείας όταν τις χρειαστεί.

Η παραχώρηση φορολογικών αφαιρέσεων αποτυπώνει την πρόθεση της πολιτείας να παραχωρήσει κίνητρα στους πολίτες και τις επιχειρήσεις είτε να αποταμιεύσουν, είτε να προχωρήσουν σε επενδύσεις με σκοπό τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Η φορολογία αποτελεί ένα εργαλείο δημοσιονομικής πολιτικής που επιτρέπει στην εκάστοτε κυβέρνηση να διαμορφώνει την κοινωνική της πολιτική, τον αναπτυξιακό της σχεδιασμό και την προώθηση πολιτικών που αφορούν στοχευμένες ενέργειες, όπως για παράδειγμα η προστασία του περιβάλλοντος.

Η διαμόρφωση τέτοιων πολιτικών πρέπει να λαμβάνει υπόψη από τη μια την κοινωνική συνοχή και από την άλλη τη δημιουργία συνθηκών ανάπτυξης. Δεν πρέπει δηλαδή το φορολογικό βάρος να είναι τέτοιο σε πολίτες και επιχειρήσεις που για τους ιδιώτες να περιορίζει σημαντικά τις καταναλωτικές τους συνήθειες και για τις επιχειρήσεις να περιορίζει τις επενδύσεις και την περαιτέρω ανάπτυξή τους.

Σε ό,τι αφορά τις αποταμιεύσεις, τα τελευταία χρόνια βιώνουμε ένα περιβάλλον χαμηλών επιτοκίων. Η υψηλή φορολόγηση των τόκων εισπρακτέων απομακρύνει ακόμη περισσότερο τους πολίτες από την αποταμίευση, οι οποίοι επιλέγουν την κατανάλωση ή/και τις επενδύσεις σε άλλους τομείς με μεγαλύτερες αποδόσεις. Τυχόν ενίσχυση της αποταμίευσης περιορίζει τη ρευστότητα στην αγορά και ενδεχομένως την ανάπτυξη.

Η βελτίωση του οικονομικού κλίματος και η σημαντική μείωση του ποσοστού της ανεργίας ενισχύουν τα εισοδήματα των νοικοκυριών, τα οποία αναπροσαρμόζουν τον οικογενειακό προϋπολογισμό (ο τελευταίος αντιμετωπίζει ακόμη προκλήσεις, λαμβάνοντας υπόψη το ποσοστό του ιδιωτικού χρέους έναντι του ΑΕΠ της χώρας που παραμένει ιδιαίτερα υψηλό).

Τα φορολογικά κίνητρα χρησιμοποιούνται από όλες τις χώρες, ανάλογα με τις επιδιώξεις της εκάστοτε κυβερνητικής πολιτικής. Υπάρχουν παραδείγματα διάφορων χωρών όπως η Ιρλανδία, η Μάλτα και το Λουξεμβούργο, που υιοθέτησαν ή υιοθετούν μέτρα ενίσχυσης της ανάπτυξης μέσω φοροελαφρύνσεων.

Η πορεία της οικονομίας και η αύξηση των εσόδων της κυβέρνησης επιτρέπει την παραχώρηση τέτοιων φορολογικών κινήτρων, εφόσον, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα θα μειωθεί η φορολογική βάση, εφόσον μεγαλύτερο ποσό φοροαφαιρείται. Αυτό ενδεχομένως να καλυφθεί από τα αυξημένα έσοδα που ενδεχομένως έχουν οι φορολογούμενοι λόγω της βελτίωσης του οικονομικού κλίματος.