Φόρμα αναζήτησης

Κι όμως, εμείς έχουμε έναν πρόσθετο λόγο για να ΜΗΝ ανησυχούμε!

Να μου ανησυχείτε δεν θέλω, μόνο. Θα σας εξηγήσω το γιατί. Και θα δείτε ότι θα νιώσετε πολύ καλύτερα διαβάζοντας αυτό το κείμενο μέχρι τέλους.

Όπως είπαμε και χθες, η τύχη του να ζεις σ’ αυτή τη χώρα αντί σε μια άλλη είναι μια εμπειρία μοναδική. ΟΚ. Τύχη δεν τη λες, αλλά τη μοναδικότητα της εμπειρίας ουδείς μπορεί να την αμφισβητήσει.

Είναι το θρυλικό εκείνο «σαν την Κύπρον εν έσιει», το οποίο πολλοί συμπατριώτες μας το έχουν πει και στα πιο απίθανα –για να ειπωθεί κάτι τέτοιο– σημεία του πλανήτη. Και το οποίο πολλοί άλλοι, αδαείς, το κοροϊδεύουν με κάθε ευκαιρία.

Είχα και εγώ –όπως και εσείς, είμαι βέβαιος– πολλές τέτοιες εμπειρίες προσωπικά. Επ’ αυτού, όμως, επικαλούμαι πάντα την αγαπημένη μου: την εμπειρία του Μανώλη του Καλατζή ο οποίος πριν πολλά χρόνια επιστρέφοντας καλοκαίρι από το Παρίσι, την ώρα της προσγείωσης άκουσε τον από πίσω του να λέει συγκινημένος αντικρίζοντας την ξεραΐλα του Μενεού: «Ρε κουμπάρε… Σαν την Κύπρον εν έσιει!».

Και η αναφορά σε «αδαείς» οι οποίοι κοροϊδεύουν το συγκεκριμένο, δεν ήταν τυχαία. Όσο κι αν ταξιδέψει κανείς, όπου κι αν πάει, δεν πρόκειται ποτέ να βρει αυτό το πράγμα που ζούμε. Θα βρει άλλα, θα μου πείτε. Να ακριβολογούμε όμως. «Σαν την Κύπρον εν έσιει». «Σαν την Κύπρο» λέμε. Τι δεν καταλαβαίνουμε; Να κάνουμε και φροντιστήριο μήπως; Άστε που κανείς δεν είπε ότι πρέπει να το λέμε για καλό. Έσιει; Εν έσιει!

Αυτές μάλιστα τις μέρες με τον πανικό που επικρατεί και εντείνεται με τον κορωνοϊό, το πράγμα δεν χρειάζεται καν να ειπωθεί. Αλλά εάν πρέπει, τότε δεν χρειάζεται να σπαταλήσεις δα και πολλή φαιά ουσία για να πεις το αυτονόητο: Κουλά συμβαίνουν και αλλού αλλά σαν τα δικά μας, μάνα μου, εν έσιει.

Και προσέξτε: δεν αναφέρομαι λ.χ. στις κλήσεις στο 1420 και τις ερωτήσεις για τα κουπέπια, τη μυρωδιά των αλόγων ή τον ρόλο της σιταροπούλλας (true stories) στη μετάδοση του ιού. Οποιοσδήποτε/οποιαδήποτε έχει δουλέψει ή δουλεύει σε call center, ό,τι κι αν ήταν αυτό θα σας αφηγηθεί α-μέ-τρη-τες ιστορίες και θα σας επιβεβαιώσει ότι τα κουλά είναι κιόλας η πλειονότητα των τηλεφωνημάτων.

Οι πολλοί, θα καταλήξετε ακούγοντάς τους, από παρεξήγηση μεγάλη «περνούν» τον πήχη της νοητικής επάρκειας. Ο τόπος, η μόρφωση και τα συναφή δεν αλλάζει το παραμικρό σε μια κοινωνία η οποία δεν ήταν, δεν είναι και ακόμη λιγότερο στο μέλλον θα είναι καλά. Θέλετε οι αιμομιξίες των προγόνων, όπως λέω και εγώ πάντα, θέλετε κάτι άλλο;

Οι περισσότεροι και οι περισσότερες, let’s face it, είναι –πώς να το πω τώρα– είναι… για την παραγωγή. Το εάν τα social media τους έβγαλαν έξω και πλέον θεωρούν ότι πρέπει (;) να τους ακούμε κιόλας και να τους δίνουμε σημασία, είναι ένα τραγικό φαινόμενο. Και προμήνυμα μαζί, του τι μας περιμένει.

Οι του 1420 είπαν πως το 90% των κλήσεων είναι για άσχετα πράγματα και βλακώδη. Δεν το ανεβάζω τόσο για το τι παίζει έξω εάν μιλάμε για τη μάζα. Δεν αμφισβητώ τους του 1420, όχι. Απλά νομίζω πως οι υπόλοιποι δεν παίρνουν τηλέφωνο. Ψάχνουν στο ίντερνετ λ.χ. Όμως –σόρι είναι και Σαββατοκύριακο δεν θέλω να σας το χαλάσω– αν μιλάμε για το τι πραγματικά γίνεται έξω το ποσοστό κατεβαίνει από το 90%. Αρκετά. Αλλά όχι και τόσο θεαματικά.

Όμως όχι. Δεν μιλώ για αυτούς καν. Μιλώ για τους… άλλους, τους ξύπνιους, αυτούς που αποφασίζουν. Τους ταγούς των ως άνω χτηνών. Οι οποίοι –τα λέγαμε και χθες– μες στον πανικό, αλλάζουν τις οδηγίες με κριτήριο εάν περιμένει κάποιος στην κυβέρνηση τα παιδιά κάποιων να έρθουν από Αγγλία –λέμε τώρα, έτσι;..– και οι οποίοι αναγγέλλουν ότι θα μας κάνει διάγγελμα ο Αναστασιάδης και το κάνουν μία μέρα (και βάλε) πριν.

Πώς είναι η σκηνή της αποχώρησης στα reality; «Μαζί μας… την ερχόμενη εβδομάδα… μαζί μας… μαζί μας… την ερχόμενη εβδομάδα… μαζί μας… δεν θα είναι… την ερχόμενη εβδομάδα… μαζί μας…», με τη μουσική θρίλερ να παίζει στο βάθος.

Εδώ, με τις μάζες των Ουγκάνων να τρελαίνονται ακόμα περισσότερο, τις φήμες να δίνουν και να παίρνουν –τι έγινε, βρήκαν θέση τα παιδιά από την Αγγλία;– και τα πλήθη να αδειάζουν τα ράφια των σουπερμάρκετ σε κατάσταση αλλοφροσύνης. Ό,τι πρέπει για να… αποφύγουμε τον πανικό!

Την ώρα που το κεφάλαιο «εκκλησίες» μένει ανοιχτό, την ώρα που η πληροφόρηση είναι μια σελίδα στο PIO αντί να είναι μια ντουζίνα φιλμάκια απλά και κατανοητά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και την τηλεόραση, τα οποία να ανανεώνονται συνεχώς με νέα δεδομένα και τόσα άλλα.

Την ίδια ώρα ακόμα, που ενώ τα κρούσματα αυξάνονται ανησυχητικά και κανείς δεν ασχολείται ούτε και με το εξίσου σοβαρό, την οικονομική διάσταση και το πολύ πιθανό πια ενδεχόμενο να οδηγηθούμε σε καταστάσεις –οικονομικές και κοινωνικές– οι οποίες θα κάνουν το 2013 να μοιάζει με βόλτα στο πάρκο, αυτή την ώρα λοιπόν, που γίνεται της τέτοιας… η Βουλή κατεβάζει ρολά. Γιατί;

Διότι, δεν μπόρεσαν να τα βρουν, λέει, στο ζήτημα… των διορισμών και των προαγωγών στην Εθνική Φρουρά. Αυτό συζητούσαν. Γι’ αυτό σας είπα και στην αρχή του κειμένου πως θα νιώσετε πολύ καλύτερα ώς το τέλος. Δεν υπάρχει τέτοιος τόπος άλλος. Και δεν πρέπει να ανησυχεί κανείς σ’ αυτή τη χώρα ειδικά.

Θα πεθάνουμε όλοι. Καλό Σαββατοκύριακο!

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.